Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

HEINRICH HIMMLER - ΧΑΙΝΡΙΧ ΧΙΜΛΕΡ

Χάινριχ Χίμλερ
Ο Χάινριχ Λούιτπολντ Χίμλερ (
γερμ. Heinrich Luitpold Himmler) (* 7 Οκτωβρίου 1900 στο Μόναχο, † 23 Μαΐου 1945 στο Λύνεμπουργκ, όπου αυτοκτόνησε) ήταν από τους γνωστότερους γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές πολιτικούς. Πριν από την πολιτική του δραστηριότητα, ο σπουδασμένος γεωπόνος ασχολούταν με την ορνιθοτροφία. Ως αρχηγός («Reichsführer», Ράιχσφυρερ) της SS είχε την κύρια ευθύνη της οργάνωσης για την πραγματοποίηση του Ολοκαυτώματος, όπως και για πολυάριθμα εγκλήματα πολέμου κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
1900 – 1925
Ο Χάινριχ Χίμλερ ήταν ο δεύτερος γιος του καθηγητή Γιόζεφ Γκέμπχαρντ Χίμλερ και της Άννα Μαρία Χίμλερ, (πατρικό Χάιντερ, Heyder). Η ανατροφή του ήταν αστική, σε ρωμαιοκαθολικό περιβάλλον.
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ξεκίνησε καριέρα στο γερμανικό στρατό με στόχο να γίνει αξιωματικός, δεν έγινε, όμως, ποτέ. Αναγκάστηκε, με το τέλος του πολέμου, να εγκαταλείψει τον στρατό δίχως να έχει πολεμήσει στο μέτωπο. Μετά την κατάρρευση της Δημοκρατίας Συμβουλίων του Μονάχου (Münchner Räterepublik), στην οποία συνέβαλε ο ίδιος, ως μέλος της ελεύθερης δεξιάς πολιτοφυλακής «Λάουτερμπαχ» (Freikorps Lauterbach), σπούδασε γεωπόνος στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήταν μέλος του φοιτητικού συνδέσμου «Απόλλων», του σημερινού Burschenschaft Franco-Bavaria München.
NSDAP
Μέσω ακροδεξιών νεανικών συλλόγων (όπως το «Artam e.V.»), στους οποίους ήταν μέλος, ήρθε σε επαφή με το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP), στο οποίο προσχώρησε το 1923. Ως μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος συμμετέσχε στις 9 Νοεμβρίου 1923 στο πραξικόπημα του Χίτλερ σαν σημαιοφόρος των Φρέικορπς, της δεξιάς
πολιτοφυλακής.
Αρχηγός της SS
Στις 6 Ιανουαρίου 1929 ο Αδόλφος Χίτλερ τον κήρυξε αρχηγό της παραστρατιωτικής οργάνωσης Schutzstaffel (SS). Ο αριθμός μέλους του Χίμλερ στην SS ήταν 168.
«Κατάληψη» της εξουσίας και νύχτα των μεγάλων μαχαιριών
Το 1933, μετά την «κατάληψη» της εξουσίας από τους εθνικοσοσιαλιστές, ο Χίμλερ διορίστηκε αρχηγός της τοπικής αστυνομίας του Μονάχου. Κατά τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών, μεταξύ της 30 Ιουνίου και 1 Ιουλίου 1934, ο Χίμλερ και η SS είχαν την μεγαλύτερη συμβολή στην δολοφονία των στελεχών της
SA
και πολιτικών αντιπάλων, όπως του πρώην καγκελαρίου και στρατηγού Κουρτ φον Σλάιχερ και της συζύγου του.
Αρχηγός της SS και της αστυνομίας
Το διάταγμα του Χίτλερ στις 17 Ιουνίου 1936 αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο στην διαδικασία μετατροπής της αστυνομίας σε όργανο της απόλυτης δύναμης του Φύρερ. Από εδώ και εμπρός το κομματικό αξίωμα του Αρχηγού της SS (Reichsführer-SS) και το νέο, κρατικό αξίωμα του Αρχηγού της Γερμανικής Αστυνομίας (Chef der Deutschen Polizei), συγκεντρώνονταν στο πρόσωπο του Χάινριχ Χίμλερ. Το διάταγμα της 17ης Ιουνίου σημαίνει το οριστικό τέλος μιας αποκεντρωτικής πολιτικής, η οποία επ
έτρεπε στα γερμανικά κρατίδια την διεύθυνση των κρατιδιακών αστυνομιών. Συγχρόνως με το διάταγμα αυτό έγινε δυνατή η συγχώνευση της αστυνομίας με την SS με στόχο την κατάργησή της σαν όργανο του Υπουργείου Εσωτερικών και την υπαγωγή της στον Χίμλερ, ο οποίος ιεραρχικά υπαγόταν μονάχα στον ίδιο τον Χίτλερ. De facto αυτό σήμαινε την αποκρατικοποίηση της γερμανικής αστυνομίας. Όταν το 1943 έγινε Υπουργός Εσωτερικών, η αστυνομία, έστω και τυπικά, επέστρεψε μαζί με τον Χίμλερ στο Υπουργείο Εσωτερικών.
Έτσι, ο Χίμλερ έγινε αρχηγός της Αστυνομίας, που αποτελούνταν από την Αστυνομία Τάξεως (Ordnungspolizei), την Μυστική Κρατική Αστυνομία (Geheime Staatspolizei, Gestapo) και την Αστυνοµία δίωξης κοινού εγκλήµατος (Reichskriminalpolizei, Kripo). Σαν αρχηγός της SS ήταν, επίσης, επικεφαλής της
Sicherheitsdienst (SD), μιας εσωκομματικής μυστικής υπηρεσίας. Με τα νέα αυτά αξιώματα ο Χίμλερ έγινε μια από τις ισχυρότερες προσωπικότητες της εθνικοσιαλιστικής Γερμανίας.
Όταν, στις 23 Απριλίου 1945, έγινε γνωστό ότι επιδίωκε διαπραγματεύσεις συνθηκολόγησης, ο Χίτλερ του αφαίρεσε στις 29 Απριλίου όλα τα πολιτικά και κομματικά του αξιώματα και τον απέκλεισε από το NSDAP. Λίγες μέρες μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποκαλύφθηκε και συνελήφθη στις 22 Μαΐου με πλαστή ταυτότητα κοντά στην Βρέμη απ
ό Βρετανούς στρατιώτες. Συνελήφθη φορώντας την στολή του Λοχία της μυστικής αστυνομίας. Είχε προμηθευτεί πλαστά έγγραφα με το όνομα Χάινριχ Χίτσινγκερ (Heinrich Hitzinger), τράβηξε όμως την προσοχή της βρετανικής στρατιωτικής αστυνομίας, επειδή τα χαρτιά του ήταν πλήρη και σε πολύ καλή κατάσταση, πράγμα που ίσχυε μόνο για ελάχιστους Γερμανούς μετά το τέλος του πολέμου.
Βάσει κατάθεσης του Βρετανού C.S.M. Austin, ο οποίος ήταν ένας από τους έξι ανακριτές του Χίμλερ, ο τελευταίος αυτοκτόνησε στις 23 Μαΐου με μια αμπούλα
κυανίου λίγο πριν εισέλθει στην αίθουσα ανάκρισης στην οδό Uelzener Straße 31 του Λύνεμπουργκ, την στιγμή που υποχρεωνόταν σε σωματική έρευνα. Αντίθετα από όσα είχε υποσχεθεί στους αξιωματούχους της SS ότι θα αναλάμβανε ακέραιη την ευθύνη για όσα είχαν διαπραχθεί από την οργάνωση, ο Χίμλερ δεν επέδειξε καμία τέτοια πρόθεση, αρχικά προσπαθώντας να διαφύγει και στη συνέχεια με την αυτοκτονία του.
Το Ολοκαύτωμα
Ο Χίμλερ φέρει, ως αρχηγός της SS, μεγάλη ευθύνη για την δολοφονία των Εβραίων της Ευρώπης. Ως επίτροπος για τις φυλετικές υποθέσεις στην κατεχόμενη Πολωνία απέκτησε, ήδη το 1939, τη δύναμη να καταδιώξει την πολωνική διανόηση και τους πολωνούς Εβραίους. Στην ουσία, αυτό σήμαινε κοινωνική απομόνωση, γκετοποίηση και δολοφονία. Αποτέλεσμα ήταν η δολοφονία σχεδόν 1.000.000 ανθρώπων από την SS μέχρι το καλοκαίρι του 1940. Το 1941 έλαβε από τον Χίτλερ την προφορική διαταγή για την οργάνωση της τελικής εξόντωσης των Εβραίων. Στον μασέρ του, Φέλιξ Κέρστεν (Felix Kersten), ο Χίμλερ εξομολογήθηκε ότι «η διαταγή αυτή τον έκανε να υποφέρει». Η μεγαλύτερη ανησυχία του ήταν, εντούτοις, το πόσο θα άντεχε το ήθος της SS απέναντι στην μαζική δολοφονία τόσων ανθρώπων.
Σε τρίωρη ομιλία του στις 4 Οκτωβρίου 1943, μπροστά σε συγκέντρωση των Γερμανών τοποτηρητών (Gauleiter γκαουλάιτερ) στο κατεχόμενο Πόζναν, περιέγραψε την εξολόθρ
ευση των Εβραίων με λεπτομέρειες. Η ομιλία αυτή μαγνητοφωνήθηκε και διασώζεται μέχρι σήμερα. Στην Δίκη της Νυρεμβέργης αποτέλεσε σημαντικότατο αποδεικτικό στοιχείο για τα εγκλήματα των εθνικοσοσιαλιστών. Είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτη, επειδή φανερώνει τον φοβερό βαθμό της διαστροφής που υπέκρυπτε η αποκαλούμενη τελική λύση του εβραϊκού ζητήματος (Endlösung der Judenfrage). Στην ομιλία του, ενώπιον μελών της SS, ο Χίμλερ αναφέρεται ανοικτά και αδιαμφισβήτητα στην εξολόθρευση των Εβραίων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών. Εξηγεί στους παρόντες τι σημαίνει η εικόνα ενός σωρού 500 ή 1000 πτωμάτων: Το μη καταγεγραμμένο μυστικό κατόρθωμα και η δόξα κάθε μέλους της SS θα είναι ότι άντεξε στο θέαμα αυτό, δίχως να χάσει την ευπρέπειά του, και άντλησε δύναμη από αυτή την εμπειρία.
Σε αντίθεση με τον Χίτλερ, ο Χίμλερ επισκέφτηκε και επιθεώρησε επανειλημμένα προσωπικά τις σκηνές των εθνικοσοσιαλιστικών φρικαλεοτήτων, όπου έγινε και μάρτυρας της μαζικής εξόντωσης. Συνήθιζε να ενθαρρύνει τα μέλη της SS στις πράξεις τους.
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: