Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

ANCIENT OLYMPIC FIGHTS - ΑΡΧΑΙΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Αφιερωμένοι στον Δία, ήταν οι πρώτοι Ολυμπιακοί αγώνες που ξεκίνησαν στις 23 Ιουλίου του 776 π.χ. στην Ολυμπία και διήρκεσαν τέσσερις ημέρες. Από τότε οι αγώνες τελούνταν κάθε τέσσερα πλήρη χρόνια, δηλαδή ήταν πεντετηρικοί.
Το διάστημα που μεσολαβούσε από τη λήξη των αγώνων έως την αρχή των επόμενων, ονομάζονταν Ολυμπιάς, όρος που χρησιμοποιούνταν για να δηλώσει και τους ίδιους τους αγώνες.
Όταν πλησίαζε ο καιρός για την διεξαγωγή των αγώνων οι σπονδοφόροι, οι οποίοι κρατούσαν κλαδιά ελιάς, διαλαλούσαν το μήνυμα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας (αρχικά η Ιερή Εκεχειρία είχε διάρκεια ενός μήνα και αργότερα έφτασε τους τρεις) στο πανελλήνιο, που σήμαινε διακοπή στις εχθροπραξίες και απαγόρευση εκτέλεσης της θανατικής ποινής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στα 1.200 χρόνια που διήρκεσαν οι αγώνες οι παραβιάσεις του θεσμού ήταν ελάχιστες και ασήμαντες. Αυτό ακριβώς δείχνει ότι ήταν ένας θεσμός ισχυρός και απόλυτα σεβαστός από όλους.
Για την οργάνωση και την εποπτεία των αγώνων ήταν υπεύθυνοι οι ελλανοδίκες. Αρχικά ο θεσμός ήταν κληρονομικός και ισόβιος, αργότερα όμως η εκλογή τους γινόταν με κλήρο ανάμεσα σε όλους τους Ηλείους Πολίτες. Εκλέγονταν για μια Ολυμπιάδα και η εκπαίδευσή τους διαρκούσε δέκα μήνες. Εκτός όμως από την οργάνωση των αγώνων έργο τους ήταν και η απονομή βραβείων. Μπορούσαν ακόμα να επιβάλλουν ποινές ή και να αποκλείσουν αθλητές.
Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλοι οι Έλληνες πολίτες που δεν είχαν διαπράξει φόνο ή ιεροσυλία. Απαγορεύονταν η συμμετοχή στους βάρβαρους και στους δούλους. Στις μέρες των αγώνων απαγορευόταν η είσοδος στις γυναίκες, μόνο η Ιέρεια της Θεάς Δήμητρας, Χαμύνης μπορούσε να τους παρακολουθήσει καθισμένη στον βωμό της Θεάς. Η τιμωρία των γυναικών που θα παρέβαιναν τον απαγορευτικό νόμο ήταν θάνατος με κατακρήμνισμα από το όρος Τυπαίο.
Οι αθλητές στην αρχαιότητα αγωνίζονταν μόνο για την δόξα αφού μοναδικό έπαθλο ήταν ένα στεφάνι αγριελιάς από το ιερό δέντρο της Ολυμπίας. Ανυπολόγιστη όμως ήταν η ηθική σημασία της νίκης. Ο Ολυμπιονίκης όταν επέστρεφε στην πόλη απολάμβανε μεγάλες τιμές. Κατεδαφιζόταν ένα μέρος των τειχών της πόλης, εφόσον η πόλη που γέννησε τον Ολυμπιονίκη δεν είχε ανάγκη από τείχη, και από την νέα είσοδο έμπαινε ο νικητής. Σε άλλες πόλεις αναγράφονταν τα ονόματά τους σε στήλες, οι γλύπτες φιλοτεχνούσαν ανδριάντες τους και ακόμα λατρεύονταν σαν ήρωες μετά τον θάνατό τους. Ωστόσο η σημαντικότερη τιμή για έναν Ολυμπιονίκη ήταν το δικαίωμα να τοποθετήσει το άγαλμά του στην ιερή Aλτη.
Ο θεσμός των Ολυμπιακών αγώνων διήρκεσε 12 συνεχείς αιώνες περίπου και καταργήθηκε το 393 μ.Χ., όταν με διάταγμα του Θεοδόσιου του Α' απαγορεύθηκε η λειτουργία όλων των ειδωλολατρικών ιερών.
Με τον θεσμό των Ολυμπιακών αγώνων σφυρηλατήθηκε η εθνική, φυλετική και πνευματική ενότητα των Ελλήνων. Οι Ολυμπιακοί αγώνες συνδύαζαν τον μέγιστο βαθμό της καλλιέργειας του σώματος, του νου και της ψυχής και παράλληλα συμβάλλουν στην αφύπνιση των ηθών, των εθίμων, του πολιτισμού και των ιδανικών.
ΑΠΟ ΤΟ http://www.nomarhiapeiraia.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: