''ΑΧ! ...ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Αχ!...αυτοί οι φίλοι μου
Διασκευή του βιβλίου της Ελένης Σαραντίνη Παναγιώτου
Παιδική σειρά 10 επεισοδίων διάρκειας 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΥΕΝΕΔ τη Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 1982
Παραγωγή της Ελένης Κοντραφούρη
Σενάριο και σκηνοθεσία του Δημήτρη Δημογεροντάκη
Ηθοποιοί Βασίλης Τσάγκλος, Λαμπρινή Λίβα, Γιολάντα Πέτσου και πολλά μικρά παιδιά
…Δυο παρέες παιδιών από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, η πρώτη από πλουσιόπαιδα αστικών οικογενειών και η δεύτερη από ορφανά που δουλεύουν σε ένα μανάβικο, γνωρίζονται στο πάρκο και γίνονται αχώριστοι φίλοι, παρά τις αντιδράσεις των γονιών τους…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

DIONYSIOUS THE ELDER - ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Διονύσιος ο Πρεσβύτερος
Ο Διονύσιος ο Πρεσβύτερος, γιος του Ερμοκράτη, (431 ή 430 π.Χ. – 367 π.Χ.) ήταν τύραννος των Συρακουσών. Για την ζωή του Διονύσιου μαθαίνουμε λεπτομέρειες κυρίως από το έργο του ιστορικού Διόδωρου του Σικελιώτη «Ιστορική Βιβλιοθήκη» του (βιβλίο ΙΓ΄και επόμενα).Οι Συρακούσες από το 410 π.Χ. βρίσκονταν σε πόλεμο με τους Καρχηδόνιους, ο δε Διονύσιος διακρίθηκε πολεμώντας με επιτυχία και κατόρθωσε να ανακηρυχθεί από το δήμο στρατηγός αυτοκράτωρ, αν και πολλοί Συρακούσιοι ήταν αντίθετοι επειδή είχε πάρει με το μέρος του στρατιώτες και λαό, άλλοτε συκοφαντώντας και άλλοτε δωροδοκώντας. Τέλος όμως αναδείχτηκε φανερά τύραννος όταν κατέλαβε την αρχή το 405 π.Χ. και τη διατήρησε για 38 χρόνια, μέχρι δηλαδή το θάνατό του το 367 π.Χ.Πρώτη σύζυγός του ήταν η θυγατέρα του στρατηγού Ερμοκράτη, μετά το θάνατό της όμως έλαβε δυο συζύγους - την Αριστομάχη, αδελφή του Δίωνα, φίλου του φιλοσόφου Πλάτωνα και την Δωρίδα από τους Λοκρούς.Ήταν ωμός, δεσποτικός και φιλόδοξος σαν χαρακτήρας, δύσπιστος προς όλους και θανάτωσε πολλούς πολίτες του κατά τους πολέμους του, για να προμηθευτεί χρήματα δημεύοντας τις περιουσίες τους. Θεωρούσε τον εαυτό του μεγάλο ποιητή και στην αυλή του φιλοξενούσε ποιητές και φιλοσόφους επειδή του άρεσε να τον κολακεύουν, αλλά δεν ανεχόταν τις επικρίσεις τους, γι' αυτό άλλωστε και διέταξε να εκδιωχθεί από τις Συρακούσες ο Πλάτων, τον οποίο εκείνη την περίοδο τον φιλοξενούσε ο φίλος του Δίων, γυναικάδελφος του Διονύσιου. Ο Πλάτων απέφυγε τον θάνατο αλλά πωλήθηκε ως δούλος και εξαγοράστηκε από τον Κυρηναίο Αννίκερι.Ο Διονύσιος πέθανε το 367 π.Χ., μετά τον τέταρτο Καρχηδονιακό πόλεμο, κατά τον οποίο καταστράφηκε ο στόλος του και υποχρεώθηκε να συνάψει ανακωχή. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δηλητηριάστηκε από τον γιο του Διονύσιο τον Νεώτερο, άλλοι ότι πέθανε από ναρκωτικό φάρμακο που ήπιε για να ελαφρύνει τους πόνους ασθένειας και άλλοι ότι πέθανε από χαρά, επειδή νίκησε σε δραματικούς αγώνες στην Αθήνα με την τραγωδία του «Έκτορος λύτρα».

ΑΠΟ ΤΟ www.istoria.exnet.gr

KYOTO PROTOCOL - ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ

Το Πρωτόκολλο του Κιότο
Το Πρωτόκολο του Κιότο τέθηκε σε ισχύ στις 7 το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου 2005. Πρόκειται για μία φιλόδοξη όσο και περίπλοκη συμφωνία 141 χωρών, με δεσμευτικό χαρακτήρα, που στοχεύει στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου και των κλιματικών αλλαγών. Πήρε το όνομά του από την παλιά πρωτεύουσα της Ιαπωνίας Κιότο, όπου υπογράφτηκε το 1997 και προέκυψε από τη Διεθνή Σύμβαση για τις κλιματικές αλλαγές, που είχε υπογραφεί στη Διάσκεψη του Ρίο το 1992.Τι προβλέπει το Πρωτόκολλο και ποια τα καθήκοντα των χωρών που συμμετέχουν; Το βάρος πέφτει κυρίως στις βιομηχανικές χώρες, οι οποίες θα πρέπει να μειώσουν υποχρεωτικά τους 6 βασικούς ρύπους (διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, πρωτοξείδιο του αζώτου, υδροφθοράνθρακες, υπερφθοριωμένοι υδρογονάνθρακες και εξαφθοριούχο θείο), που συνθέτουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και κυρίως το διοξείδιο του άνθρακα κατά 5,2% ως το 2012, σε σχέση με τα επίπεδα του 1990.Οι ρυπαντές αυτοί σχηματίζουν ένα είδος φράγματος που καλύπτει τη Γη και λειτουργεί σαν τη γυάλινη οροφή του θερμοκηπίου. Το φράγμα αυτό επιτρέπει την είσοδο της ηλιακής ακτινοβολίας, αλλά αποτρέπει τη διαφυγή θερμικής ακτινοβολίας προς το διάστημα, με αποτέλεσμα να συμβάλει στην αύξηση της μέσης ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας. Αυτό είναι με λίγα λόγια το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου», που τόσος λόγος γίνεται γι' αυτό τα τελευταία χρόνια.Όσες χώρες δεν μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τους στόχους του Πρωτοκόλλου, έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σ' ένα ιδιότυπο «χρηματιστήριο ρύπων». Αντί να μειώσουν τις δικές τους εκπομπές, μπορεί να χρηματοδοτήσουν προγράμματα για τη μείωση των εκπομπών σε αναπτυσσόμενες χώρες ή εάν έχουν ξεπεράσει το όριο να «πουλήσουν» το επιπλέον δικαίωμα ρύπανσης σε άλλη χώρα.Οι Ηνωμένες Πολιτείες λάμπουν δια της απουσίας τους από το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ο μεγαλύτερος ρυπαντής του κόσμου αποχώρησε το 2001, όταν ο πρόεδρος Μπους αμφισβήτησε την επιστημονική βασιμότητα του Φαινομένου του Θερμοκηπίου, θεωρώντας τη συνθήκη, πολύ ακριβή για την αμερικανική οικονομία. Χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, όμως, το Πρωτόκολλο του Κιότο, δεν έχει και πολλές ελπίδες επιβίωσης, ισχυρίζονται οι σκεπτικιστές.Για την Ελλάδα, αντίθετα με τις βιομηχανικές χώρες, η συμφωνία προβλέπει αύξηση των ρύπων κατά 25%, ως το 2010. Όμως, η χώρα μας έχει ξεπεράσει το πλαφόν αυτό ήδη από το 2002 και σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Αστεροσκοπείου, η αύξηση ως 2010 θα προσεγγίσει το 39%. Αυτό σημαίνει ότι, αν δεν ληφθούν επείγοντα μέτρα, θα αντιμετωπίσει μια σειρά από κυρώσεις, όπως και οι ανεπτυγμένες χώρες που δεν θα πιάσουν τους στόχους τους. Ο μεγαλύτερος ρυπαντής στην Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει η ΔΕΗ. Η ενεργειακή υπερδύναμη της χώρας εξαρτά ακόμη την παραγωγή της από τα ορυκτά καύσιμα που θεωρούνται ιδιαιτέρως ρυπογόνα.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

TENNESSEE WILLIAMS - ΤΕΝΕΣΙ ΟΥΙΛΙΑΜΣ

Τένεσι Ουίλιαμς
(26 Μαρτίου 1911 - 25 Φεβρουαρίου 1983).
Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας.
Το Τένεσι Ουίλιαμς ήταν το φιλολογικό ψευδώνυμο του Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Θωμά Λανιέ, που γεννήθηκε το 1914. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβας. Το 1940 το θέατρο Guild ανέβασε το θεατρικό έργο του "Η μάχη των Αγγέλων". Η επιτυχία του ήταν μεγάλη κι έτσι ο Ουίλιαμς συνέχισε την καλλιτεχνική σταδιοδρομία του.
Τα πιο πολλά έργα του είναι μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες και στην Ελλάδα όχι μόνο μεταφράστηκαν αλλά και ορισμένα από αυτά παίχθηκαν στο θέατρο.
Έργα του είναι: "Ο Γυάλινος κόσμος", "Λεωφορείο ο πόθος", που βραβεύτηκε το 1947 με το βραβείο Πούλιτζερ και γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία, "Καλοκαίρι και Καταχνιά", "Το στιγματισμένο ρόδο", "Η λυσσασμένη γάτα", "Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι", "Γλυκό πουλί της νιότης". Δημοσίευσε επίσης πολλά μονόπρακτα, ποιήματα, διηγήματα και τη νουβέλα η "Ρωμαϊκή άνοιξη της κυρίας Στόουν".
Τα έργα του διακρίνονται για την ιδιαίτερη έμφαση στην ανάλυση των χαρακτήρων, την περιγραφή των ανθρώπινων συναισθημάτων και της συμπεριφοράς και οι διάλογοί του για τη λυρική τους ένταση.

ΑΠΟ ΤΟ www.livepedia.gr

''ΡΟΚΟΣ ΧΟΙΔΑΣ'': ΠΑΛΙΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Ρόκος Χοϊδάς
Διασκευή του βιβλίου του Τ. Βουρνά «Το ξεκίνημα της φωτιάς» Ιστορικό κοινωνικό σίριαλ 12 επεισοδίων των 45 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ στις 22 Δεκεμβρίου 1982
Παραγωγή του Λάκη Κομνηνού Σενάριο της Άννας Μποτοπούλου
Σκηνοθεσία του Κώστα Λυχναρά
Ηθοποιοί Λάκης Κομνηνός (Ρόκκος Χοϊδάς), Μαριαλένα Κάρμπουρη (Εριέτα), Κώστας Σαντοριναίος, Χρήστος Αυθίνος, Βαγγέλης Πρωτοπαππάς, Χρήστος Δακτυλίδης, Βασίλης Βλάχος.
…Η ζωή του φλογερού επαναστάτη και πρωτοπόρου του σοσιαλισμού στη χώρα μας, Ρόκκου Χοϊδά, που μέσα στο άθλιο κελί της φυλακής του αναλογίζεται το ξεκίνημα των πολιτικών του αγώνων το Μάρτιο του 1848, όταν νεαρός ακόμα φοιτητής, συμμετέχει στις διαδηλώσεις εναντίον του Όθωνα….
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

CHECHNYA - ΤΣΕΤΣΕΝΙΑ

Δημοκρατία της Τσετσενίας
Έκταση:
15.300 χμ²
Πληθυσμός:
1.103.686 (απογραφή 2002)
Πυκνότητα πληθυσμού:
72,1 κάτοικοι/χμ²
Οικονομία:
Πετρέλαιο, Φυσικό αέριο
Κυριότερες πόλεις:
Γκρόζνυ, Ουρούς Μαρτάν
Η Δημοκρατία της Τσετσενίας (Чече́нская Респу́блика) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Βρίσκεται στο Βόρειο Καύκασο και συνορεύει με τη Γεωργία. Πρωτεύουσά της είναι το Γκρόζνυ (210.720 κάτ. το 2002). Κυρίαρχη εθνότητα της Δημοκρατίας είναι οι Τσετσένοι, οι οποίοι εκπροσωπούν το 93,5% του πληθυσμού.
Οι σχέσεις των Τσετσένων με την κυβέρνηση της Μόσχας δεν υπήρξαν ποτέ αρμονικές, όμως η κατάσταση έγινε ανεξέλεγκτη μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Τότε η τοπική κυβέρνηση επιδίωξε την πλήρη απόσχιση της Τσετσενίας από τη Ρωσία, πράγμα που η κεντρική κυβέρνηση απέρριψε για τρεις λόγους:
Νομικά, η Τσετσενία αποτελούσε και πριν το 1991 τμήμα της Ρωσίας (Αυτόνομη ΣΣΔ υπαγόμενη στη ΣΣΔ της Ρωσίας), επομένως δεν είχε δικαίωμα πλήρους απόσχισης όπως π.χ. η Ουκρανία ή η Λιθουανία, οι οποίες ήταν χωριστές Σοβιετικές Δημοκρατίες.
Πολιτικά, πιθανή ανεξαρτησία της Τσετσενίας θα αποτελούσε παράδειγμα και για άλλες εθνότητες που ζουν στο ρωσικό νότο.
Οικονομικά, η Τσετσενία είναι βασικός κόμβος στο δίκτυο μεταφοράς του ρωσικού πετρελαίου.
Μετά την άρνηση της ρωσικής κυβέρνησης, ο επικεφαλής του αποσχιστικού κινήματος Τζοχάρ Ντουντάγιεβ έπαυσε να αναγνωρίζει τις ρωσικές αρχές και αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της Τσετσενικής Δημοκρατίας της Ιτσκερίας, έχοντας μεγάλη λαϊκή υποστήριξη. Το νέο κράτος δεν αναγνώρισε ποτέ κανείς, παρά μόνο το Αφγανιστάν όσο ελεγχόταν από τους Ταλιμπάν και προσωρινά η Γεωργία, η οποία επίσης είχε προβλήματα με τη Ρωσία εκείνη την περίοδο.
Η κατάσταση συνέχισε να οξύνεται όλο και περισσότερο, μέχρι που σύντομα στα τσετσενικά εδάφη ξεκίνησε ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους Αυτονομιστές και τους Ομοσπονδιακούς. Η σύνθεση των δύο αυτών στρατοπέδων δεν ήταν σαφής, με τους ντόπιους πολέμαρχους να αλλάζουν πλευρά ανάλογα με τα συμφέροντα και τις διαθέσεις της στιγμής. Ο εμφύλιος έδωσε στη Ρωσία το πρόσχημα να επεμβεί στρατιωτικά το 1994 και έκτοτε η Τσετσενία βρίσκεται (επίσημα ή ανεπίσημα) σε εμπόλεμη κατάσταση, με εξαίρεση την τριετία 1996-1999.
Σήμερα η Ρωσία φαίνεται να έχει σταθεροποιήσει την κατάσταση, έχοντας εξοντώσει τα βασικά στελέχη των αυτονομιστών και εγκαθιστώντας φιλική κυβέρνηση στο Γκρόζνυ, έστω και με μεγάλες απώλειες. Αδυνατεί όμως ακόμα να ελέγξει τις ομάδες των αυτονομιστών που δρουν έξω από τις μεγάλες πόλεις και παράλληλα επιχειρούν να εξάγουν τον πόλεμο στις γειτονικές Δημοκρατίες του Νταγκεστάν και της Ινγκουσετίας, όπου ζουν συμπαγείς τσετσενικές μειονότητες.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

QUEEN SOPHIA OF GREECE - ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Σοφία της Ελλάδας
Η Βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας (14 Ιουνίου 1870 - 13 Ιανουαρίου 1932) ήταν η σύζυγος του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας. Γεννήθηκε ως Πριγκίπισσα της Πρωσίας Σοφία Δωροθέα Αλίκη του οίκου Χοεντσόλερν (von Hohenzoller) στο Πότσδαμ, πλησίον του Βερολίνου, στη Γερμανία. Γονείς της ήταν ο τότε Πρίγκιπας Διάδοχος Φρειδερίκος της Πρωσίας (μετέπειτα Γερμανός Αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ΄) και η Βικτώρια, Βασιλική Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ήταν η μεγαλύτερη κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οικογένεια
Στις 27 Οκτωβρίου(νέο ημερολόγιο) 1889, παντρεύτηκε τον τότε Πρίγκιπα Διάδοχο Κωνσταντίνο και απέκτησαν έξι παιδιά:
Βασιλιάς Γεώργιος Β΄ των Ελλήνων (1890-1947)
Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ των Ελλήνων (1893-1920)
Βασιλομήτωρ Ελένη της Ρουμανίας (1896-1982),
Βασιλιάς Παύλος Α΄ των Ελλήνων (1901-1964)
Πριγκίπισσα Ειρήνη (1904-1974), Δούκισσα της Αόστης
Πριγκίπισσα Αικατερίνη (1913-2007), Λαίδη Μπράντραμ

Βασίλισσα των Ελλήνων
Η Βασίλισσα Σοφία ήταν αδελφή του Γερμανού Αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄, και έτσι ήταν ένας εύκολος στόχος για να κατηγορηθεί η ίδια και άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας ώς φιλογερμανοί, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι ήταν φανατική φιλοβρετανή λόγω της αγγλίδας μητέρας της Βικτωρίας. Σε μιά συνάντηση του Βασιλιά με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν τελευταίος ανοιχτά κατηγόρησε τη Βασίλισσα Σοφία ότι κάνει φιλογερμανική προπαγάνδα, ο Βασιλιάς απάντησε ότι αυτός ήταν ένας σοβαρός λόγος για έκδοση διαζυγίου.
Αν και ανέπτυξε μεγάλο φιλανθρωπικό έργο κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, το έργο αυτό επισκιάστηκε από την τεταμένη πολιτική κατάσταση, τον Διχασμό.
Ακολούθησε τον σύζυγό της στην εξορία του 1917 - 1920 στην Ελβετία και μετά την δεύτερη εκθρόνισή του, το 1922, στην Ιταλία. Πέθανε από καρκίνο στην Φραγκφούρτη, στη Γερμανία, στις 13 Ιανουαρίου 1932. Ετάφη στην Ιταλία και στις 17 Νοεμβρίου 1936 τα οστά της μεταφέρθηκαν και ενταφιάστηκαν στο βασιλικό κοιμητήριο, στο Τατόι.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ

Μάρκος Βαφειάδης
Ο Μάρκος Βαφειάδης (Θεοδοσιούπολη, Μικρά Ασία, 1906 - Αθήνα, 23 Φεβρουαρίου 1992) ήταν ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου.
Η ζωή του
Με τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, ο Βαφειάδης ήρθε στη Θεσσαλονίκη και κατόπιν στην Καβάλα ως πρόσφυγας. Το 1932 φυλακίστηκε και εξορίστηκε για την κομμουνιστική του δράση. Η δικτατορία του Μεταξά τον εξόρισε στο νησάκι του Αη-Στράτη, από όπου δραπέτευσε. Εργάστηκε στην Κρήτη για την ανατροπή του καθεστώτος, συνελήφθη ξανά στην Αθήνα, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και εξορίστηκε στη Γαύδο.
Εμφύλιος πόλεμος
Το Μάιο του 1941, δραπέτευσε από τη Γαύδο και ξεκίνησε τον αγώνα κατά της γερμανικής κατοχής. Το 1942 εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και ορίστηκε υπεύθυνος του ΕΛΑΣ για την περιοχή της Μακεδονίας. Το 1944 διαφώνησε με τον Άρη Βελουχιώτη, ο οποίος ήθελε να επιτεθεί ο ΕΛΑΣ εναντίον των Βρετανών. Το 1946 διαφώνησε και με τον Νίκο Ζαχαριάδη, ο οποίος επιθυμούσε την επανέναρξη των μαχών.
Παρά ταύτα, ο Ζαχαριάδης τον ενέταξε στις ομάδες ανταρτών και τον Οκτώβριο του 1946 έγινε αρχηγός του Δημοκρατικού Στρατού. Το 1947 ορίστηκε πρωθυπουργός της Κυβέρνησης του Βουνού. Κατόπιν νέας του διαφωνίας με το Ζαχαριάδη σε θέματα στρατηγικής, απομακρύνθηκε από κάθε αξίωμα και, ενώ ήταν εξόριστος στη Σοβιετική Ένωση. διαγράφτηκε και από το ΚΚΕ.
Μετά τον πόλεμο
Μετά το θάνατο του Στάλιν, επανήλθε στο ΚΚΕ, από όπου διαγράφτηκε εκ νέου το 1964. Το ΚΚΕ Εσωτερικού που προέκυψε το 1968, τον ενέταξε στις τάξεις του. Παρέμεινε εξόριστος στην Σοβιετική Ένωση επί 23 χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 1983. Κατόπιν έγραψε τα Απομνημονεύματα του και εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 και του 1990.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

GUTENBERG - ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟΣ

Γουτεμβέργιος
Ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος (πλήρες γερμ. όνομα Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg) γεννήθηκε κατά την επικρατέστερη εκδοχή το 1397 και απεβίωσε το 1468 σε ηλικία 71 ετών. Τόπος γέννησής του είναι το Μάιντς (Mainz) της Γερμανίας και θεωρείται ο «πατέρας» της τυπογραφίας. Περίπου στα 1430 εγκαταστάθηκε στο Στρασβούργο. Τον Μάρτιο του 1434, ένα γράμμα του υποδεικνύει ότι εκείνη την εποχή διέμενε εκεί, όπου είχε κάποιους συγγενείς από την πλευρά της μητέρας του. Στο Στρασβούργο άρχισε να πειραματίζεται στη μεταλλουργία και στα 1434 έκανε τα πρώτα του βήματα στην τυπογραφία.
Ο Γουτεμβέργιος θεωρείται ο «πατέρας» της μηχανικής εκτύπωσης μολονότι είχαν ήδη κατασκευαστεί κινητά τυπογραφικά στοιχεία από τον Ολλανδό Λαυρέντιο Κοστέρ στο Χάρλεμ, γιατί εκείνος συνέλαβε πρώτος την ιδέα της τυπογραφικής μεθόδου στο σύνολό της.
Ο εκπαιδευμένος χρυσοχόος, μέλος της αντίστοιχης συντεχνίας, πειραματίζεται από το 1434 με κινητούς ξύλινους χαρακτήρες. Τα πρώτα αποτελέσματα διαφαίνονται το 1436 οπότε εκτυπώνει λαϊκά, θρησκευτικά βιβλία.
Μετά από διάφορες προσπάθειες πετυχαίνει, το 1441, με τη βοήθεια ενός βελτιωμένου μελανιού, να αξιοποιήσει εκτυπωτικά και τις δύο όψεις μιας σελίδας χαρτιού.
Η τελική επιτυχία για την αξιοποίηση της εφεύρεσής του ήρθε με την εκτύπωση, το 1455, της Βίβλου των 42 γραμμών στα λατινικά, σε 180 αντίτυπα, τα περισσότερα σε κοινό χαρτί και μερικά σε χαρτί εξαιρετικής ποιότητας (vellum), μία αισθητικά άριστη τυπογραφική εργασία, αν και αποτελεί μόλις το πρώτο τυπογραφικό προϊόν του. Είναι ευρέως γνωστή ως η Βίβλος του Γουτεμβέργιου. Αποτελεί το πρώτο βιβλίο μαζικής παραγωγής, που για πολλούς είναι το καλύτερο και αρτιότερο τεχνικά βιβλίο που τυπώθηκε ποτέ.
Το Project Gutenberg (εγχείρημα Γουτεμβέργιος) ονομάστηκε εις μνήμην του και είναι μια εθελοντική προσπάθεια ψηφιοποίησης, αρχειοθέτησης και διανομής πολιτισμικών έργων μέσω Διαδικτύου. Ξεκίνησε το 1971 και είναι, σήμερα, η αρχαιότερη ψηφιακή βιβλιοθήκη.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΜΑΡΙΚΑ ΝΙΝΟΥ

Μαρίκα Νίνου
Η ρεμπέτισσα Μαρίκα Νίνου γεννήθηκε το 1918 στον Καύκασο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Νικολαΐδου. Σε ηλικία 10 ετών ήρθε στη Θεσσαλονίκη, και το 1945 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εμφανίστηκε σε διάφορα νυχτερινά κέντρα, κάνοντας ακροβατικά νούμερα, μαζί με τον άντρα και το παιδί της. Τον Οκτώβριο του 1948, ο Στελλάκης Περπινιάδης την πήρε κοντά του για τραγουδίστρια στο κέντρο «Φλόριντα» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου και της έμαθε τα μυστικά του τραγουδιού. Η συνεργασία της με τον Βασίλη Τσιτσάνη το 1949 στο κέντρο «Τζίμης ο Χοντρός» υπήρξε καθοριστική στη ζωή και των δύο. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε στο πάλκο και στη δισκογραφία με πλήθος σημαντικών λαϊκών συνθετών, όπως ο Μανόλης Χιώτης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Μητσάκης, ο Απόστολος Καλδάρας κ.α. Η μακροβιότερη, όμως, και πιο παραγωγική συνεργασία της ήταν αυτή με τον Τσιτσάνη. Υπήρξε η μούσα, που τον ενέπνευσε όσο καμιά άλλη. Τον Οκτώβριο του 1951 πήγαν μαζί στην Κωνσταντινούπολη. Μετά το ταξίδι αυτό χώρισαν ξαφνικά και η Μαρίκα πήγε στην Αμερική, όπου τραγούδησε δίπλα στον Κώστα Καπλάνη επί δύο χρόνια. Πριν πάει στην Αμερική είχε κάνει στην Αθήνα εγχείρηση καρκίνου, αλλά στην Αμερική παρουσίασε ραγδαία μετάσταση. Επέστρεψε αμέσως στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε για λίγο με φοβερούς πόνους. Πέθανε, σε ηλικία μόλις 39 ετών, στις 23 Φεβρουαρίου του 1957.
ΑΠΟ ΤΟ www.istoria.exnet.gr
VIDEO ΑΠΟ toy2day