HISTORIC CENTRE OF CORDOBA (SPAIN) - ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΟΡΔΟΒΑΣ (ΙΣΠΑΝΙΑ)

Το ιστορικό κέντρο της Κόρδοβας
Χτισμένη στη βόρεια όχθη του Γουαδαλκιβίρ, η Κόρδοβα έγινε διάσημη κατά τη ρωμαϊκή εποχή σαν γενέτειρα του Σενέκα και του Λουκιανού τον 1ο αιώνα π.Χ. Μέχρι τότε ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας Μπετίκα και η μεγαλύτερη πόλη της Ιβηρίας, αλλά η εποχή της μεγάλης ακμής και ευημερίας της τοποθετείται πολλούς αιώνες αργότερα.
Κατά τον 8ο αιώνα, όταν η χριστιανική Ευρώπη ζούσε ακόμη την πιο σκοτεινή της εποχή, η Κόρδοβα έγινε πρωτεύουσα της αλ Ανταλούς (Ανδαλουσίας) υπό τον εμίρη των Ομεϋαδών, Αμπντ ελ Ραχμάν Α΄. Κυνηγημένοι από τη Δαμασκό από τους Αβασίδες, οι Ομεϋάδς κατέκτησαν την Ισπανία με σκοπό να δημιουργήσουν μια οικονομική και στρατιωτική δύναμη αρκετά μεγάλη για να ανταγωνιστούν τη Δαμασκό και τη Βαγδάτη.
Τα σύνορα του εμιράτου επεκτάθηκαν ταχύτατα και έφταναν από το Γιβραλτάρ μέχρι τα Πυρηναία, ενώ και το ανεκτικό πνεύμα του εμίρη διασφάλιζε την μακρόχρονη κυριαρχική ευημερία της περιοχής. Η βασιλική του Αγίου Βικεντίου μοιράστηκε ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους και στην πόλη κατοικούσαν ειρηνικά Άραβες, Βερβερίνοι, εβραίοι και Βησιγότθοι. Η Κόρδοβα έγινε κέντρο μιας ακμάζουσας γεωργικής περιοχής που εισήγαγε στην Ευρώπη τα πορτοκάλια, τα βερίκοκα, το ρύζι και τις μελιτζάνες, ενώ παραλλήλως η πόλη καθιέρωσε τη φήμη της σαν κέντρο παραγωγής υφασμάτων.
Για να ευχαριστήσει τον Θεό, το 785 ο Αμπντ ελ Ραχμάν Α΄ αποφάσισε να ιδρύσει ένα τέμενος που θα γινόταν σύμβολο της μεγαλοπρέπειας του εμιράτου των Ομεϋαδών. Αγόρασε μια βασιλική από τους χριστιανούς και στη θέση της ανήγειρα αυτό που θα γινόταν ο πυρήνας του Μεθκίτα Μαγιόρ. Κατασκευάστηκε στα πρότυπα του τεμένους της Δαμασκού, όμως σύντομα το ξεπέρασε σε μεγαλοπρέπεια. Σε 4 στάδια επέκτασης που χρειάστηκαν περισσότερο από 2 αιώνες, η Μεθκίτα έφτασε σιγά-σιγά στο τελικό μέγεθός της. Το χαράμ (ιερή περιοχή) ήταν 180 x 30 μέτρα και κάλυπτε σχεδόν 1,5 εκτάριο. Στο εσωτερικό, ένα δάσος με 1293 κίονες από γρανίτη, ίασπη και μάρμαρο ήταν χωρισμένοι από 19 διαδρόμους. Τα υλικά τους είχαν ληφθεί από ρωμαϊκά και βησιγοτθικά κτίρια από τη νότια Ισπανία και στήριζαν στοές σε σχήμα πετάλων κατασκευασμένες είτε από πλίνθους είτε από λευκή πέτρα. Σε αυτό τον τεράστιο χώρο, που σταδιακά καλύφθηκε με υπέροχα μωσαϊκά, είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς το μιχράμπ, το ιερό που βλέπει προς τη Μέκκα.
Το κτίριο το οποίο στα νότια περιορίζεται από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ και περικλείεται από ψηλά τείχη με προπύργια, ανοίγει προς βορρά στην Πάτιο ντε λος Ναράνχος, το προαύλιο στο οποίο οι πιστοί εκτελούν την ιεροτελεστική πλύση στις 4 πηγές που κατασκευάστηκαν ανάμεσα στις πορτοκαλιές τον 10ο αιώνα.
Η Κόρδοβα απήλαυσε τη μεγαλύτερη δόξα κατά τον 11ο και 12ο αιώνα. Είχε περίπου ένα εκατομμύριο κατοίκους και ήταν διαιρεμένη σε 21 περιφέρειες, εκάστη των οποίων είχε τα τεμένη, τις αγορές και τα δημόσια λουτρά της.
Η πόλη επίσης ήταν κέντρο όπου άνθισαν οι τέχνες και οι επιστήμες. Το 1126 έγινε γενέτειρα του Ιμπν Ρασίντ (του μεγάλου Άραβα φιλοσόφου γνωστού σαν Αβερόπ) και σε λιγότερο από 10 χρόνια αργότερα, του εβραίου Μωϋσή Μπεν Μαϊμόν, φυσικού και θεολόγου, γνωστου σαν Μαϊμονίδη. Οι εβραίοι έμποροι αποτελούσαν ηγετικές μορφές στη ζωή της πόλης. Σήμερα, η συνοικία τους, Γιουντερία, πίσω από τη Μεθκίτα, έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό αναλλοίωτη. Τα δρομάκια περιβάλλονται από λευκούς τοίχους πίσω από τους οποίους υπάρχουν υπέροχες αστικές οικίες, ανθισμένες αυλές, σιδερόφρακτες πύλες και βυρσοδεψεία για τα οποία η Κόρδοβα φημιζόταν πάντοτε.
Μετά την ανακατάληψη της Ισπανίας από τους χριστιανούς το 1236, η Μεθκίτα εγκαινιάστηκε εκ νέου σαν χριστιανικός ναός και η πόλη εμπλουτίστηκε με οχυρωμένα ανάκτορα όπως το Αλκαζάρ ντε λος Ρέγιες Κριστιάνος και η Τόρε ντε λα Καλαόρα. Οι γραμμές της Μεθκίτα, πάντως, παρέμειναν αναλλοίωτες μέχρι το τέλος του 14ου αιώνα όταν κατεδαφίστηκε ο μιναρές για να δημιουργηθεί χώρος για την Πουέρτα ντελ Περντόν, μια επιβλητική είσοδο σε ρυθμό μουντεχάρ που είχε στην κορυφή της την Τόρε ντελ Αλμινάρ, ένα κωδωνοστάσιο ύψους 93 μέτρων, από όπου μπορεί κανείς να έχει θέα ολόκληρη την πόλη. Την ίδια περίοδο κατασκευάστηκε μέσα στη Μεθκίτα το πρώτο χριστιανικό παρεκκλήσιο, η Καπίλα ντε Βιλαβιθιόσα. Τον 16ο αιώνα, ο αυτοκράτωρ της Αγίας Ρωμαϊκης Αυτοκρατορίας Κάρολος Ε΄ έδωσε την εξουσιοδότησή του για την κατασκευή ενός καθεδρικού ναού στην καρδιά της Μεθκίτα. Η δομή αυτού του ναού, που σχεδιάστηκε από την οικογένεια αρχιτεκτόνων Ερνάν Ρουίθ, αναμιγνύει στοιχεία ύστερου γοτθικού και ρυθμού Αναγεννήσεως, στους οποίους προστέθηκε κατά τον 19ο αιώνα ένα περίπλοκο ξύλινο εκκλησιαστικό χοροστάσιο.
Οι ευγενείς της Κόρδοβας κατασκεύασαν επίσης επιβλητικά ανάκτορα, όπως το Παλάθιο ντε Βιάνα, όμως αυτά δεν επηρέασαν το πνεύμα της μαυριτανικής πόλης. Σήμερα η Κόρδοβα είναι ένα εκπληκτικό πέτρινο σύνολο της αρμονικής πολιτιστικής και οικονομικής συνύπαρξης των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «UNESCO – ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

''ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ'': ΠΑΛΙΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Τα δελφινάκια του Αμβρακικού
Κοινωνικό σίριαλ 10 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΤ1 το Σάββατο 20 Μαΐου 1995
Παραγωγή Ε.Κ.Κ. / Άγγελος Σιδεράτος
Φωτογραφία του Walter Lassaly
Μουσική του Χρήστου Λεοντή
Σενάριο και σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου
Ηθοποιοί Σταύρος Δογιάκος, Ντίνα Ανδριοπούλου, Σπύρος Πανταζής, Αλέξης Ρήγας, Χρήστος Ζορμπάς, Γιώργος Κροντήρης, Φώτης Γκαβέρας, Κωνσταντίνα Αλευρά, Νικήτας Χρόνης
….Στο Κοχύλι ένα παραθαλάσσιο χωριό του Αμβρακικού κόλπου, στη δεκαετία του ’30 ο οκτάχρονος Πέτρος το ευφάνταστο παιδί ενός τελωνοφύλακα και η μικρή Ανθούλα, γνωρίζονται και ζουν με τη φαντασία τους, εκπληκτικές περιπέτειες μέσα σε μια φύση οργιαστικής ομορφιάς. Αργότερα θα συναντήσουν τον Πάνο ένα φυματικό αγόρι που σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής είναι εγκαταλελειμμένο να πεθάνει σ’ ένα καλύβι στην άκρη του κόλπου και μαζί του θα γνωρίσουν την άσχημη πλευρά της ζωής….
Μίνι σίριαλ από την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998 VIDEO ΑΠΟ astronomy1971

''ΕΝΑΣ ΕΡΩΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ'': ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ

Ένας έρωτας χωρίς παρουσία
Τηλεταινία διάρκειας 80 λεπτών
Πρεμιέρα στον ΑΝΤ1 την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 1993
Παραγωγή του Σούλη Γεωργιάδη
Μουσική του Μίμη Πλέσσα
Σενάριο του Αλέξανδρου Κακαβά
Σκηνοθεσία του Τάκη Αντωνόπουλου
Ηθοποιοί Φίλιππος Σοφιανός (Πάρις), Τάνια Καψάλη (Ελεονόρα), Γιώργος Μούτσιος, Βερόνικα Αργέντζη, Μαριλένα Ανδρέου, Εύα Στιλάντερ
….Ένας αστός συγγραφέας ερωτεύεται μια όμορφη φοιτήτριά του. Επειδή όμως φοβάται τον έρωτα, αποφασίζει να τη διώξει από τη ζωή του με αποτέλεσμα να της προκαλέσει μεγάλη απογοήτευση και να την σπρώξει στην αυτοκτονία….
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Το δις εξαμαρτείν
Κομεντί 72 επεισοδίων των 30 λεπτών και 2 επεισοδίων των 90 λεπτών
Πρεμιέρα στο MEGA την Τρίτη 19 Οκτωβρίου 1993
Φινάλε τον Μάιο 1995
Παραγωγή του Τάσου Παπανδρέου
Σενάριο του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου
Σκηνοθεσία του Άρη Σταματιάδη, του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου
Ηθοποιοί Νένα Μεντή (Άννα), Χάρης Σώζος (Γιάννης), Αλέξανδρος Αντωνόπουλος (Πέτρος), Ντίνα Κώνστα (Γιολάντα), Ελένη Καστάνη (Βαλεντίνη), Ηρώ Μανέ (Φούλη), Μιχάλης Ρέππας (Ευγένιος), Άννα Κυριακού (κυρία Αθανασιάδη)
….Ο συναισθηματικός διχασμός της Άννας, αρχισυντάκτριας του δελτίου ειδήσεων ενός μεγάλου ιδιωτικού καναλιού, ανάμεσα σε δύο δημοσιογράφους παρουσιαστές, τον παλιό (πρώην σύζυγό της) Γιάννη και τον καινούργιο (Πέτρο), καθώς και η αγωνιώδης προσπάθεια της μητέρας της που διαιτητεύει στο επίκεντρο της ερωτικής διαμάχης προκειμένου να σώσει τα προσχήματα. Η ιστορία συνεχίστηκε τη δεύτερη σεζόν με την ύπαρξη ενός παιδιού, του οποίου η Άννα, αρνείται να αποκαλύψει τον πατέρα….
Μια από τις καλύτερες κομεντί της ελληνικής τηλεόρασης, με έξυπνους διαλόγους και στακάτη σκηνοθεσία, που αναδεικνύει τις χαριτωμένες μπουλβάρ καταστάσεις της πλοκής. Η σειρά ευτύχησε ερμηνευτικά όχι μόνο στο βασικό πρωταγωνιστικό κάστινγκ (Μεντή, Αντωνόπουλος, Σώζος) αλλά και στους δεύτερους ρόλους (Φούλη, Βαλεντίνη κλπ) ενώ μοναδικά απολαυστική στο ρόλο της μητέρας και συνιδιοκτήτριας του καναλιού στάθηκε η Ντίνα Κώνστα.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998
VIDEO ΑΠΟ morganfan

''ΤΑ ΚΑΥΜΕΝΑ'': ΤΗΛΕΤΑΙΝΙΑ

Τα καημένα
Διασκευή του διηγήματος του Μ. Κουμανταρέα
Τηλεταινία διάρκειας 52 λεπτών
Πρεμιέρα 1987
Παραγωγή και σκηνοθεσία του Γιάννη Διαμαντόπουλου
Σενάριο του Πέτρου Τατασόπουλου
Ηθοποιοί Δημήτρης Πετρόπουλος, Δημήτρης Παναγόπουλος, Τατιάνα Παπαμόσχου, Γιώργος Καταλειφός, Ντίνα Κώνστα
….Δυο παιδιά προσφυγόπουλα που ζουν στο Λαύριο βρίσκονται καμένα μέσα σε μια βάρκα. Ένας δημοσιογράφος ανασυνθέτει τη μίζερη και φτωχική ζωή τους για τις ανάγκες ενός ρεπορτάζ….
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Βαρβαρότητες
Κωμική σειρά 28 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στον ΑΝΤ1 την Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 1993
Παραγωγή του Νίκου Μουστάκα και του Στέφανου Δανιηλίδη
Σενάριο Αντρέας Σάντερς (12) / Γιάννη Βουρέλια & Ανδρέα Σάντερς (16)
Σκηνοθεσία του Στέργιου Λύρα
Ηθοποιοί Χρύσα Ρώπα (Βαρβάρα Πέτα), Βλαδίμηρος Κυριακίδης (Χάρης Στέκας), Μαρία Κωνσταντάρου (μητέρα της Βαρβάρας), Ελένη Καστάνη (γυμνάστρια), Χάρης Γρηγορόπουλος (Λευτέρης)
….Η Βαρβάρα είναι μια ανύπαντρη, εργατική και γενικά πολύ υπεύθυνη γυναίκα που αγαπά την ησυχία, την τακτική ζωή και το επάγγελμά της (γυμνάστρια). Μια μέρα εισβάλλει στη ζωή της ο πρώτος της ξάδελφος Χάρης, χαρακτηριστικός τύπος του τεμπέλη αιώνιου φοιτητή, με εμφάνιση πανκ και αντίστοιχες μουσικές προτιμήσεις. Ζητά από τη Βαρβάρα την εξυπηρέτηση μιας προσωρινής εγκατάστασης στο σπίτι της για να αποδειχθεί του λόγου το αληθές «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού». Τα δυο ξαδέλφια θα συγκατοικήσουν, η Βαρβάρα θα επηρεάσει τον ψυχισμό του Χάρη, αλλά κι εκείνος θα της μεταβιβάσει κάτι από την τρέλα και τον αυθορμητισμό του….
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

VIDEO ΑΠΟ Mamarelis

OLD HAVANA AND ITS FORTIFICATIONS (CUBA) - Η ΠΑΛΑΙΑ ΑΒΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΟΧΥΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ (ΚΟΥΒΑ)

Η παλαιά Αβάνα και οι οχυρώσεις της

Στις 9 ακριβώς κάθε βράδυ μια ομοβροντία κανονιοβολισμών από τα τείχη της Φορταλέζα ντέλα Καμπάνια αναγγέλλει το κλείσιμο του λιμανιού και της πόλης της Αβάνας. Φαίνεται παράξενο που η επαναστατική Κούβα του Φιντέλ Κάστρο έχει διατηρήσει αυτή την αρχαία παράδοση και η θέα των στρατιωτών με τις παλιομοδίτικες στολές που κινούνται πάνω στις επάλξεις του ισχυρότερου λατινοαμερικανικού φρουρίου φέρνουν στον νου εικόνες της εποχής της αποικιοκρατίας και των πειρατών.
Περίπου δύο εβδομάδες μετά την πρώτη μοιραία προσέγγιση στην Αμερική, το πλήρωμα του Κολόμβου αποβιβάστηκε στο πιο όμορφο νησί που είχε ποτέ αντικρίσει ανθρώπινο μάτι, όπως σημείωνε στο ημερολόγιό του ο καπετάνιος. Ήθελε να το ονομάσει Χουάνα, προς τιμή της κόρης της βασίλισσας Ισαβέλλας της Ισπανίας και προστάτιδάς του.
Στην Κούβα, όπως την αποκαλούσαν οι ιθαγενείς, η πόλη Σαν Κριστομπάλ ντε λα Χαμπάνα ιδρύθηκε από τον Διέγο Βελάσκεθ το 1519. Η πόλη, που προστατεύεται από έναν μεγάλο ορμίσκο, επρόκειτο σύντομα να γίνει σπουδαίο λιμάνι και το 1550 την έκαναν έδρα του κυβερνήτη της νήσου. Όμως σύντομα ανακάλυψαν το μεγαλείο της οι πειρατές οι οποίοι προσέγγιζαν τακτικά τον κόλπο του Μεξικού. Πέντε χρόνια αργότερα ο Γάλλος Ζακ ντε Σορ κατέλαβε την πόλη ξεπερνώντας τις επιδρομές του διάσημου Φράνσις Ντρέικ.
Για την προστασία της πόλης ήταν απαραίτητο ένα οχυρό. Το σύμβολό της, Χιραλδίγια, διακρίνεται ακόμη στον πύργο του 1577, Καστίγιο ντε λα Ρεάλ Φουέρτσα. Είναι ένας ανεμοδείκτης με τη μορφή της Ινές ντε Μπομπαντίγια, συζύγου του κυβερνήτη Ερνάν ντε Σότο. Παρά τα προγνωστικά, το κτίριο ήταν ανεπαρκές και οι Ισπανοί ξεκίνησαν την κατασκευή δύο ακόμη ογκωδών φρουρίων το 1589.
Το Καστίγιο ντε λος Τρες Σάντος Ρέγες Μάγος ντελ Μόρο και το Καστίγιο ντε Σαν Σαλβαδόρ ντε λα Πούντα, που βρίσκονται στην ακτή απέναντι από το στόμιο της Μπαχία ντε λα Χαμπάνα, ενώνονταν με μια ισχυρή αλυσίδα που απέτρεπε την είσοδο πειρατικών πλοίων. Πάντως, δεν ήταν εύκολο να αποτραπεί ο αγγλικός στόλος από επιδρομές στην Αβάνα όλο τον 17ο αιώνα και το 1762 τελικώς κατέλαβε την πόλη. Μόλις έναν χρόνο αργότερα, επιστράφηκε στην Ισπανία σε αντάλλαγμα για τη Φλόριντα και ο Ισπανός βασιλιάς Κάρολος Γ΄ άρχισε την κατασκευή της μεγάλης Φορταλέζα ντε λα Καμπάνια που ολοκληρώθηκε το 1777. Τον ίδιο χρόνο ξεκίνησε και ο καθεδρικός ναός, τριάντα χρόνια πριν εγκαινιαστεί τελικώς από τους Ιησουΐτες. Η μπαρόκ πρόσοψή του από κοραλλιογενή ασβεστόλιθο δεσπόζει στην πλατεία της παλαιάς πόλης που περιστοιχίζεται από προπύλαια και στην οποία βλέπουν τα κυβερνητικά κτίρια. Ο καθεδρικός ναός με τον κυρίως ναό και τους δύο διαδρόμους είναι απλός και μάλλον σκούρος και αποτελείται από περίεργο κράμα ρυθμών, αποτέλεσμα των πολλών ανακαινίσεων που έχει υποστεί σε περίοδο δύο αιώνων. Εκτός από το ψηλό ιερό που είναι υπέροχα διακοσμημένο με χρυσό, άργυρο και όνυχα, υπάρχουν εικόνες του Ζαν Μπατίστ Βερμέ και πολλά γλυπτά. Εδώ παρέμεινε η σορός του Χριστόφορου Κολόμβου μέχρι το 1898 οπότε μεταφέρθηκε στη Σεβίλη, όταν η Ισπανία αποχώρησε και από την τελευταία της αποικία.
Ο πρώτος καθεδρικός ναός της Αβάνας καταστράφηκε τον 18ο αιώνα, εξακολούθησε όμως να βρίσκεται στην Πλάζα ντε Άρμας, στο πάρκο Σεσπέδες, που είναι η παλαιότερη πλατεία της πόλης και υπήρξε καρδιά της πολιτικής και στρατιωτικής ζωής από τον 16ο αιώνα. Εκεί δεσπόζουν μερικά από τα ομορφότερα κτίρια της πόλης, όπως το Παλάσιο ντε λος Καπιτάνος, Χεμεράλες (έδρα του αστικού μουσείου), το Παλάσιο ντελ Κόντε ντε Σαντοβένια και το Καστίγιο ντε λα Ρεάλ Φουέρτσα. Το Παλάσιο ντελ Σεγκούντο Κάμπο, από την άλλη πλευρά, είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα της κουβανικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Κατασκευάστηκε το 1772 σε μια υπέροχη κιονοστοιχία για να στεγάσει το ταχυδρομείο και βλέπει στο ανδαλουσιανού ρυθμού προαύλιο, ενώ έγινε κατοικία του κυβερνήτη το 1853. Από την πλατεία ξεκινούν πολλοί δρόμοι της αποικιακής πρωτεύουσας (όπως η Οβίσπο που συνδέει την Πλάζα ντε Άρμας και το Πασέο ντε Μαρτί που έλαβε την ονομασία του από τον ήρωα της επανάστασης) στην οποία αντικρίζουν με μεγάλες αυλές, οι κατοικίες αποικιακού και Αρτ Νουβό ρυθμού.
Ο πιο ελκυστικός δρόμος της Αβάνας είναι ίσως η Μαλεκόν, ο δρόμος που διασχίζει επί 7 χιλιόμετρα την παραλία από το Καστίγιο ντε λα Πούντα μέχρι την εκβολή του ποταμού Αλμεντάρες. Το πρώτο τμήμα του περιστοιχίζεται από κιονοστοιχίες με ισπανικά αποικιακά σπίτια που χρησίμευαν ίσως για τη διαπραγμάτευση εμπορικών συμφωνιών, με δεδομένη τη γειτνίασή τους με το λιμάνι. Σήμερα, παρά τις προσπάθειες της κουβανικής κυβέρνησης να υπεραμυνθεί αυτής της τάσης, πολλά από τα κτίρια αυτά έχουν αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «UNESCO – ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

''ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Μάνα είναι μόνο μία
Κωμική σειρά 61 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στο MEGA τη Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 1993
Παραγωγή του STUDIO A.T.A.
Σενάριο του Νίκου Μουρατίδη και του Σπύρου Μεταλληνού
Σκηνοθεσία του Γιάννη Κοτσώνη
Ηθοποιοί Μαίρη Χρονοπούλου (Μαίρη), Λουκάς Ζήκος (Βασίλης), Ναταλία Δραγούμη (Λιάνα), Μαρία Κανελλοπούλου (Ντίνα), Ειρήνη Δόγανη (Λίλη)
….Η συγκατοίκηση μιας μεγαλοαστής χήρας και πολύ μοντέρνας μαμάς με τα δυο παιδιά της σ’ ένα ακριβό διαμέρισμα….
Κομεντί με κεντρικό χαρακτήρα την Μαίρη, μια όμορφη γυναίκα χωρίς οικονομικά προβλήματα που αρνείται να συμβιβαστεί με την ηλικία της και την καθημερινή συμβατικότητα, ενώ πολλές φορές ανησυχεί υπερβολικά για τα δυο παιδιά της: Τον κάπως άχρωμο τεχνοκράτη Βασίλη, που έχει σπουδάσει πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στο Λονδίνο και την όμορφη και πολύ ερωτική, Λιάνα (πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση της Ναταλίας Δραγούμη). Δίπλα τους η φλύαρη υπηρέτρια (Ντίνα), που είναι τόσο οικεία με την οικογένεια ώστε να θεωρείται μέλος της και η φιλενάδα της Λίλη, συνθέτουν τις αυτοτελείς εύθυμες ιστορίες συνηθισμένης θεματολογίας (παρεξηγήσεις, συμπτώσεις, αναίτιες ανησυχίες, αισθηματικά προβλήματα κλπ) της σειράς.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

VIDEO ΑΠΟ tsalk

WORKS OF ANTONI GAUDI (SPAIN) - ΠΑΡΚΟ ΓΚΟΥΕΛ, ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΓΚΟΥΕΛ ΚΑΙ ΟΙΚΙΑ ΜΙΛΑ (ΙΣΠΑΝΙΑ)

Πάρκο Γκουέλ, ανάκτορο Γκουέλ και οικία Μιλά (Ισπανία)
Καθώς πλησίαζε ο χειμώνας, ο Εουσέμπι Γκουέλ Μπατσιγκαλούπι, ένας πλούσιος εργοστασιάρχης υφασμάτων, κυνηγός και λάτρης του Βάγκνερ, κατευθύνθηκε προς το Πασέιγ ντε Γκράτσια στη Βαρκελώνη για να αγοράσει ένα ζευγάρι γάντια. Όταν έφτασε στο κατάστημα έμεινε εντυπωσιασμένος από την ελκυστική βιτρίνα. Μπήκε και ρώτησε ποιος ήταν ο υπεύθυνος γι’ αυτή την εντυπωσιακή βιτρίνα. Ο Εουσέμπι Γκουέλ, φυσικά, ξέχασε να αγοράσει τα γάντια του, όμως έκανε μια πολύ πιο σημαντική αγορά που επρόκειτο να αλλάξει τον ρου στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. Αυτός που είχε διακοσμήσει τη βιτρίνα είχε αποφοιτήσει προσφάτως από το πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Καταγόταν από το Ρέους κοντά στην Ταραγόνα και ονομαζόταν Άντονι Γκαουντί Κορνέτ. Έτσι άρχισε μια σχέση μεταξύ του προστάτη και του καλλιτέχνη που επρόκειτο να αποδειχθεί μια από τις πιο δημιουργικά πετυχημένες σχέσεις στην ιστορία.
Μετά από μερικές μικρότερες παραγγελίες, ο Γκουέλ ζήτησε το 1886 από τον Γκαουντί να του σχεδιάσει ένα σπίτι σε ένα μικρό οικόπεδο στο κέντρο της πόλης, στην Κάλε Νου ντε λα Ράμπλα. Μόλις 34 ετών, ο αρχιτέκτων κατασκεύασε για τον μέντορά του το πρώτο του αριστούργημα. Η καρδιά του Παλάου Γκουέλ είναι η κεντρική αίθουσα υποδοχής που διαθέτει 3 ορόφους. Στην κορυφή περιβάλλεται από θόλο εμπνευσμένο από την αραβική αρχιτεκτονική, με μικρά ανοίγματα για να δίνουν την εντύπωση νυχτερινού ουρανού. Ενθουσιασμένος ο Γκαουντί φρόντισε κάθε λεπτομέρεια του σχεδίου. Έφτιαξε τις λάμπες, τα κιγκλιδώματα και τις θύρες λυγίζοντας σφυρήλατο σίδηρο σε απίθανα σχήματα, σχεδίασε τα έπιπλα και δημιούργησε μια οροφή πάνω στην οποία παραμυθένιες καπνοδόχοι καλύπτονταν με κομμάτια από κεραμικά που ξεπρόβαλαν σαν μανιτάρια.
Το φανταστικό σχέδιο συζητήθηκε σε ολόκληρη τη Βαρκελώνη και ο Γκαουντί έκανε θριαμβευτικά την είσοδό του στα πιο σπουδαία σαλόνια, δεχόμενος συγχαρητήρια και παραγγελίες. Με την πάροδο του χρόνου τελειοποίησε τον ρυθμό του και στη διάρκεια αυτής της περιόδου ξεκίνησε το πιο σημαντικό έργο του, τη Σαγράντα Φαμίλια, η οποία 100 χρόνια αργότερα δεν είχε ολοκληρωθεί. Το 1900 ο Γκουέλ επιφόρτισε για μια ακόμη φορά τον Γκαουντί με αυτό που επρόκειτο να γίνει το πιο πρωτότυπο έργο του.
Η πρόθεση του πελάτη ήταν το πάρκο Γκουέλ να γίνει ένα τεράστιο πάρκο της γειτονιάς σε μια απομονωμένη περιοχή πάνω σε έναν λόφο που δέσποζε στη Βαρκελώνη. Η τοποθεσία θα είχε 60 αγροτεμάχια, στο κάθε ένα από τα οποία επρόκειτο να κατασκευαστεί ένα μόνο σπίτι για μια οικογένεια. Οι βίλες στην πραγματικότητα δεν κατασκευάστηκαν ποτέ, όμως ο Γκαουντί σχεδίασε λεπτομερώς τους δρόμους που αποτελούνταν από 5 στοιχεία: έναν κύριο δρόμο, μια λεωφόρο, μια πλατεία, δρόμους για οχήματα και μονοπάτια για πεζούς. Στην είσοδο κατασκευάστηκε ένα είδος ελληνικού ιερού με δωρικούς κίονες και κεραμικές ροζέτες που κρέμονταν από την οροφή. Ολόκληρο το πάρκο κατοικείται από φανταστικά πλάσματα και ζωηρά χρώματα επειδή ο Γκαουντί κάλυψε τα πάντα με μικρά κομμάτια κεραμικά, απορρίμματα από ένα εργοστάσιο κεραμικών. Τον ρυθμό εκπροσωπούσαν καλύτερα τα κυματοειδή κιγκλιδώματα και οι πάγκοι που περιέκλειαν το μεγάλο πανοραμικό κεκλιμένο επίπεδο.
Το 1906, ο Πέρε Μιλά Καμπς, ένας άλλος επιτυχημένος Καταλανός επιχειρηματίας παράγγειλε στον Γκαουντί την κατασκευή ενός συγκροτήματος διαμερισμάτων σε αγροτεμάχιο έκτασης 1.000 και πλέον τετραγωνικών μέτρων στη γωνία Πασέιγ ντε Γκράσια και Κάλε Προβέντσα. Εδώ ο λαμπρός αρχιτέκτων άφησε τη φαντασία του να καλπάσει: η κατοικία που κατασκεύασε ήταν από πέτρα σκαλισμένη σε κυματοειδή σχήματα που φαίνονται να διαστέλλονται και να συστέλλονται σαν να είναι ζωντανά. Η ογκώδης κατασκευή είναι φτιαγμένη από δοκούς σφυρήλατου σίδηρου και θόλους που στηρίζονται σε επιστύλια από τούβλα και μέταλλο. Η κατασκευή της προσόψεως είχε κάτι τελετουργικό. Ο Γκαουντί επεξεργάστηκε τραχιά τμήματα, κατόπιν τα κομμάτια από πέτρα μεταφέρθηκαν στον χώρο του σπιτιού για να κοπούν, να λάβουν το σχήμα τους και να τοποθετηθούν στη θέση τους. Στο σημείο αυτό θα τροποποιούσε στις καμπύλες και τα σχήματα σύμφωνα με τις απόψεις του. Στους περαστικούς ο δρόμος έμοιαζε όλο και περισσότερο με λατομείο, «λα Πεδρέρα», ονομασία με την οποία πάντοτε ήταν γνωστή στη Βαρκελώνη η Κάσα Μιλά. Το τελικό αποτέλεσμα ήρθε με την προσθήκη της οροφής στην οποία οι καμινάδες είχαν τη μορφή μασκοφόρων πολεμιστών.
Λόγω των καθυστερήσεων που οφείλονταν στην πολυτέλεια που ήθελε να προσδώσει ο αρχιτέκτων, η κατασκευή διήρκησε 4 χρόνια. Όταν ολοκληρώθηκε, ο ενθουσιασμένος πελάτης Πέρε Μιλά μετακόμισε στον πρώτο όροφο του κτιρίου. Η σύζυγός του, σενιόρα Ροσάριο, δεν εκτίμησε την ανατρεπτική φαντασία του Γκαουντί, όμως δεν το έδειξε. Η Κάσα Μιλά ήταν το τελευταίο δημόσιο κτίριο του Γκαουντί, δεδομένου ότι από την εποχή αυτή μέχρι το θάνατό του, το 1926, δεν καταπιάστηκε με τίποτα άλλο εκτός από τη Σαγράντα Φαμίλια. Μετά τον θάνατό του, η σενιόρα Ροσάριο εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση και μετέτρεψε ολόκληρο τον πρώτο όροφο της Πεδρέρα σε ένα κομψό αλλά συνηθισμένο διαμέρισμα σε ρυθμό Λουδοβίκου ΙΣΤ΄.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «UNESCO – ΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

''ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Το γελοίον του πράγματος
Σατιρική σειρά 23 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στον ΑΝΤ1 την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 1994
Παραγωγή του Γιάννη Κουτσομύτη
Σενάριο: Κώστας Μουρσελάς (1) / Μποστ (2) / Μάριος Ποντίκας (13) / Γιάννης Χρυσούλης (7)
Σκηνοθεσία: Πάνος Γλυκοφρύδης (6) / Κώστας Κουτσομύτης (5) / Στέλιος Παυλίδης (2) / Βαγγέλης Σερντάρης (5) / Χρήστος Σιοπαχάς (2) / Πάνος Παπακυριακόπουλος (2) / Κώστας Αρζόγλου
….Η γελοιότητα της καθημερινής ζωής απλών ανθρώπων μέσα από αυτοτελείς σατιρικές ιστορίες….
Προβλήθηκαν κατά σειρά τα αυτοτελή επεισόδια:
1. Καμιά φορά κάνει καλό…η ποίηση στη ζωή σου (Μουρσελάς/Γλυκοφρύδης) Νικήτας Τσακίρογλου, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Μιράντα Κουνελάκη
2. Η νύχτα των κουμπαράδων (Ποντίκας/Γλυκοφρύδης) Μάνος Βακούσης, Θέμις Μπαζάκα
3. Πρόσωπο με πρόσωπο (Ποντίκας/Γλυκοφρύδης) Κώστας Καρράς, Όλια Λαζαρίδου
4. Μηχανικοί έρωτες (Ποντίκας/Κουτσομύτης) Αντώνης Καφετζόπουλος, Φιλαρέτη Κομνηνού
5. Μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού (Ποντίκας/Αρζόγλου) Αντώνης Καφετζόπουλος, Νένα Μεντή, Γιάννης Βούρος, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Κώστας Καζάκος, Ηλίας Λογοθέτης
6. Να μας ζήσει (Ποντίκας/Σιοπαχάς) Πάνος Σκουρολιάκος, Μελίνα Μποτέλλη, Δημήτρης Τζουμάκης
7. Μια ζωή σκυφτός (Ποντίκας/Κουτσομύτης) Γιώργος Μοσχίδης, Ζωζώ Ζάρπα, Αντώνης Καφετζόπουλος
8. Οι Εσκιμώοι (Ποντίκας/Κουτσομύτης) Μιχάλης Μητρούσης
9. Αρχίζει το ματς (Χρυσούλης/Καφετζόπουλος) Λάζαρος Ανδρέου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Άλκης Παναγιωτίδης, Αντώνης Αντωνίου
10. Δώρο άδωρον (Ποντίκας/Κουτσομύτης) Αντώνης Αντωνίου, Κωνσταντίνα Σαββίδη, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης
11. Το πειραματόζωο (Χρυσούλης/Γλυκοφρύδης) Δημήτρης Πιατάς, Φιλαρέτη Κομνηνού
12. Τα συνεταιράκια (Χρυσούλης/Σερντάρης) Χρυσούλα Διαβάτη, Ηλίας Λογοθέτης
13. Ο ήρωας της Κολομβίας (Μποστ/Παυλίδης) Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νίκος Βασταρδής, Τάκης Βαμβακίδης
14. Δεν είναι ζωή αυτή (Ποντίκας/Σιοπαχάς) Γιώργος Παρτσαλάκης, Μελίνα Μποτέλλη
15. Δουλειά δεν είχε ο διάολος (Ποντίκας/Γλυκοφρύδης) Παύλος Ορκόπουλος, Ορέστης Δημητρίου
16. Τα θηράματα (Χρυσούλης/Κουτσομύτης) Δημήτρης Πιατάς, Άκης Δρακουλινάκος
17. Ξεκινώντας για το Ακαπούλκο (Χρυσούλης/Παπακυριακόπουλος) Γιώργος Παρτσαλάκης, Μελίνα Μποτέλλη, Ζωζώ Ζάρπα
18. Καλοκαιρινές διακοπές ενός ζευγαριού (Χρυσούλης/Σερντάρης) Δημήτρης Πιατάς, Μίνα Αδαμάκη, Ζωζώ Ζάρπα
19. Ο εφευρέτης (ΜΠΟΣΤ/Παυλίδης) Βασίλης Διαμαντόπουλος, Ηλίας Λογοθέτης
20. Ο ήλιος έδυσε (Ποντίκας/Παπακυριακόπουλος) Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Αντωνίου
21. Σκυλίσιες αρετές, ανθρώπινα βίτσια (Ποντίκας/Σερντάρης) Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Νόνη Ιωαννίδου
22. Οι αουτσάιντερς (Χρυσούλης/Σερντάρης) Μίνα Αδαμάκη, Ορέστης Δημητρίου, Γιάννης Μποσταντζόγλου
23. Εσύ φταις (Ποντίκας/Σερντάρης) Γιάννης Μπέζος, Ναταλία Τσαλίκη, Τάκης Βαμβακίδης
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998