LIECHTENSTEIN - ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ

Το Πριγκηπάτο του Λίχτενσταϊν

(Στη Γερμανική γλώσσα: Fürstentum Liechtenstein) είναι ένα μικρό ορεινό κράτος ανάμεσα στην Ελβετία και την Αυστρία. Είναι γνωστό ως θέρετρο χειμερινού αθλητισμού και σαν φορολογικός παράδεισος.
Ιστορία
Η απομονωμένη θέση του Λιχτενστάιν είχε σαν αποτέλεσμα να μην αποτελεί μέρος της στρατηγικής των μεγάλων δυνάμεων της κάθε εποχής και σαν συνέπεια η χώρα αυτή έχει μία "φτωχή" σχετικά ιστορία.
Κατά τη διάρκεια των αιώνων η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Λιχτενστάιν αποτέλεσε τμήμα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Ραϊτίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 1719 οι περιοχές Σέλενμπεργκ και Βαντούζ συνενώθηκαν και η χώρα απέκτησε τη σημερινή της έκταση.
Το 1806, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων πολέμων, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δέχτηκε την εισβολή των Γάλλων. Ακολούθησε γενική αποδιοργάνωση και διάλυση της Αυτοκρατορίας και έτσι για πρώτη φορά το Λίχτενσταιν βρέθηκε να μην εξαρτάται άμεσα από κανέναν μονάρχη άλλης περιοχής. Η χρονιά αυτή θεωρείται έτσι σαν η χρονιά ανεξαρτητοποίησης του πριγκιπάτου.
Μέχρι και το τέλος του Α' Παγκοσμίου πολέμου η χώρα παρέμεινε στενά συνδεδεμένο με την Αυστρία. Ωστόσο οι οικονομικές συνέπειες που είχε ο πόλεμος για την Αυστρία οδήγησαν το Λίχτενσταιν στο να συσφίξει τις σχέσεις του με την Ελβετία, η οποία ανέλαβε τη διπλωματική του εκπροσώπηση ενώ παράλληλα οι δύο χώρες ενώθηκαν τελωνειακά το 1923. Κατά τον Β' Παγκόσμιο το Λιχτενστάιν κράτησε ουδέτερη στάση.
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2008 η χώρα υπέγραψε την ένταξή της στη ζώνη ελεύθερης διακίνησης των 24 χωρών της ΕΥΡΩΠΑ'Ι'ΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (Συνθήκη Σένγκεν).Με βάση τη συμφωνία αυτή, το κρατίδιο υποχρεώθηκε να συνεργαστεί περισσότερο με τις χώρες της ΕΕ στις υποθέσεις φοροδιαφυγής. Το ίδιο βρίσκεται μαζί με την Ανδόρρα και το Μονακό στην πρώτη θέση στον κατάλογο με τους μη συνεργάσιμους φορολογικούς παραδείσους στην Ευρώπη.
Γεωγραφία
Το Λιχτενστάιν βρίσκεται στη κοιλάδα του Άνω Ρήνου, στις Άλπεις. Το ποτάμι αυτό καθορίζει το δυτικό σύνορο της χώρας. Στα ανατολικά συναντώνται μεγαλύτερα υψόμετρα, με την κορυφή Γκράουσπιτς να φτάνει τα 2.599 μέτρα. Μεγαλύτερη πόλη είναι το Σαάν, σε μικρή απόσταση και βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Βαντούζ.Παρόλη την ορεινή τοποθεσία του, το Λιχτενστάιν εχει σχετικά ήπιο κλίμα, εξαιτίας των νοτίων ανέμων που φυσάνε στη περιοχή. Το Χειμώνα οι βουνοπλαγιές είναι χιονισμένες και κατάλληλες για χειμερινά σπορ.Η χώρα αυτή είναι μία από τις δύο χώρες του κόσμου (η 2η είναι το Ουζμπεκιστάν) που είναι διπλά αποκλεισμένες από τη θάλασσα, χώρες δηλαδή που τις χωρίζουν από τη θάλασσα όχι μία χώρα με πρόσβαση στη θάλασσα, αλλά χώρες επίσης αποκλεισμένες από αυτήν.
Πολιτική
Το Λιχτενστάιν είναι Συνταγματική Μοναρχία με επικεφαλής τον εκάστοτε πρίγκιπα, σήμερα τον Χάνς Άνταμ Β΄. Το κοινοβούλιο της χώρας έχει 25 μέλη που εκλέγονται από το λαό, και η κυβέρνηση 5 μέλη. Ο πρίγκιπας της χώρας έχει μεγάλη σχετικά εξουσία για Συνταγματική Μοναρχία, γεγονός που συχνά προκαλεί συζητήσεις.Το Λιχτενστάιν διαιρείται σε ένδεκα κοινότητες (εν. Gemeinde, πληθ. Gemeinden), οι περισσότερες των οποίων αποτελούνται από μία μόνο πόλη.
Οικονομία
Παρόλη τη μικρή του έκταση και τους λιγοστούς φυσικούς πόρους του, το Λιχτενστάιν έχει μία ευημερούσα οικονομία, και το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων είναι αντίστοιχο με αυτό στις μεγάλες γειτονικές χώρες. Το Λιχτενστάιν βρίσκεται σε τελωνειακή ένωση με την Ελβετία και χρησιμοποιεί το Ελβετικό Φράγκο ως νόμισμά του, ενώ, όπως και η Ελβετία, δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η φορολογία των επιχειρήσεων στη χώρα είναι σχετικά μικρή, γεγονός που έχει προσελκύσει αρκετές επιχειρήσεις στο να τη δηλωσουν σαν έδρα τους. Το εισόδημα από τη φορολογία των επιχειρήσεων αυτών αποφέρει το 30% του συνολικού εισοδήματος του Λιχτενστάιν.
Στατιστικά στοιχεία
Α.Ε.Π.: 0.825 δισεκατομύρια δολάρια (εκτ. 1999)
Ρυθμός αύξησης Α.Ε.Π.: 11% (εκτ. 1999)
Κατά κεφαλή Α.Ε.Π.: 25.000 δολάρια (εκτ. 1999)
Δημογραφία
Το Λιχτενστάιν είναι η 4η μικρότερη χώρα της Ευρώπης, μετά το Βατικανό, το Μονακό και τον Άγιο Μαρίνο. Ο πληθυσμός του είναι κατά το 1/3 γεννημένος σε άλλη χώρα, κυρίως στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία. Επίσημη γλώσσα είναι η Γερμανική, αν και οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν την αλεμανική διάλεκτο της γλώσσας. Όσον αφορά τη θρησκεία, οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Ρωμαιοκαθολικοί.
Στατιστικά στοιχεία
Πληθυσμός: 32.528 κάτοικοι (2004)
Ρυθμός αύξησης πληθυσμού: 0,86% (εκτίμηση 2004)
Βρεφική θνησιμότητα: 0,477% (2004)
Προσδόκιμο ζωής: 79,4 χρόνια (Άντρες: 75,8 χρ., Γυναίκες: 83,02 χρ.) (εκτίμηση 2004)
Θρησκείες: Ρωμαιοκαθολικισμός: 75,7%, Προτεσταντισμός: 6,9%, Ισλαμισμός:4,2%, λοιπά: 1,3%, άθρησκοι:1%, άγνωστο:10,9% (2003)
Αναλφαβητισμός: 0%

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ

Δεκεμβριανά
Με τον όρο Δεκεμβριανά αναφέρονται μία σειρά ένοπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβρη 1944 - Γενάρη 1945, ανάμεσα σε δυνάμεις αριστερών οργανώσεων (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ) και δυνάμεις που ανήκαν στο υπόλοιπο πολιτικό φάσμα, από την σοσιαλδημοκρατία (όπως ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ηγέτης του "Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος") έως την άκρα δεξιά. Στην σύρραξη ενεπλάκησαν και οι Βρετανοί. Ο όρος Δεκεμβριανά οφείλεται στην περίοδο που πραγματοποιήθηκαν οι συγκρούσεις (Δεκέμβριος 1944-Ιανουάριος 1945).Αφορμή για την έναρξη των συγκρούσεων αποτέλεσε η διαδήλωση που οργάνωσε στο κέντρο της Αθήνας το ΕΑΜ στις 3 Δεκεμβρίου του 1944. Η βαθύτερη αιτία ήταν η διαμάχη ανάμεσα σε δύο δυνάμεις που διεκδικούσαν την εξουσία: Από τη μια το ΕΑΜ, το οποίο ελεγχόταν από το ΚΚΕ αλλά είχε πολύ ευρύτερη απήχηση, ιδιαίτερα στα λαϊκά στρώματα και τις τάξεις των διανοουμένων. Το φιλοσοβιετικό ΕΑΜ, που είχε καταστεί ισχυρότατος πολιτικός και στρατιωτικός μηχανισμός όντας η σημαντικότερη αντιστασιακή δύναμη στην κατεχόμενη Ελλάδα, είχε σε πολλές περιοχές της χώρας de facto την εξουσία στα χέρια του μετά το τέλος του πολέμου και ήθελε να αποτρέψει την επάνοδο του βασιλιά καθώς και την τυχόν ανασύσταση δικτατορικού καθεστώτος όπως αυτό της μεταξικής περιόδου. Από την άλλη πλευρά είχαν συνασπιστεί το σύνολο των αντικομμουνιστικών ένοπλων δυνάμεων, φιλελεύθεροι και φιλοβασιλικοί, με την υποστήριξη των Άγγλων, που ήθελαν να αποτρέψουν την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού στην Ελλάδα και ευνοούσαν την επιστροφή του βασιλιά, ο οποίος παραδοσιακά εξέφραζε την φιλοαγγλική πολιτική. Ωστόσο οι προθέσεις που καταλόγιζε κάθε πλευρά στην αντίπαλη μέσα στο κλίμα της πόλωσης απείχαν από τις πραγματικές προθέσεις της.
Ιστορικό
Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους γερμανούς κατακτητές, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε το δύσκολο έργο της αντιμετώπισης του μεγάλου οικονομικού προβλήματος που άφησε πίσω του ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ταυτόχρονα είχε τεθεί αφενός μεν το ζήτημα της παραδειγματικής τιμωρίας των συνεργατών του κατακτητή, αφετέρου δε η μεθόδευση του αφοπλισμού των ανταρτών.
Το σημείο που τελικά έφερε σε διχασμό την κυβέρνηση ήταν το ζήτημα του αφοπλισμού των αντάρτικων ομάδων. Πιο συγκεκριμένα, έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η πρόταση για γενικό αφοπλισμό, από τον οποίο όμως θα εξαιρούνταν η Τρίτη Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία και ο Ιερός Λόχος με το σκεπτικό ότι ήταν το μόνο εν λειτουργία τμήμα του τακτικού Ελληνικού Στρατού το οποίο πολέμησε σε Βόρειο Αφρική και Ιταλία. Ως ενδεικτική του διχασμού ανάμεσα στα στελέχη της κυβέρνησης θεωρείται η παραίτηση των υπουργών του ΕΑΜ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1944.
Επιχειρώντας να διαμαρτυρηθεί για τις εξελίξεις, το Ε.Α.Μ. διοργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 3 Δεκεμβρίου 1944 στην πλατεία Συντάγματος. Η διαδήλωση είχε μεγάλη συμμετοχή, κατέληξε όμως σε λουτρό αίματος όταν χτυπήθηκε με πυροβολισμούς από το κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης, όπου ήταν ακροβολισμένοι αστυνομικοί. Κατά το ΕΑΜ, 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (οι 21 στο Σύνταγμα) και 140 τραυματίστηκαν.
Την επόμενη μέρα, στις 4 Δεκεμβρίου, οργανώθηκε γενική απεργία. Διοργανώθηκε νέα πορεία από το ΕΑΜ, στην οποία κεντρικό σύνθημα ήταν "Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα". Η πορεία αυτή χτυπήθηκε ξανά με πυροβολισμούς, στους οποίους απάντησαν τμήματα του εφεδρικού ΕΛΑΣ που την συνόδευαν. Η πόλη της Αθήνας μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, ανάμεσα σε μονάδες του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ και στις κυβερνητικές δυνάμεις. Ανάμεσα στις δυνάμεις της κυβέρνησης Παπανδρέου περιλαμβάνονταν άνδρες της χωροφυλακής, η νεοσύστατη Εθνοφυλακή, η ορεινή ταξιαρχία Ρίμινι υπό τον Θρασύβουλο Τσακαλώτο, ο Ιερός Λόχος, μαθητές της σχολής Ευελπίδων, μέλη των πρώην Ταγμάτων Ασφαλείας, ενώ υποστηρίζονταν από βρετανικές μηχανοκίνητες δυνάμεις. Συμμετείχαν επίσης μέλη αντιστασιακών και άλλων οργανώσεων όπως η ΠΕΑΝ, η Ιερή Ταξιαρχία, η ΡΑΝ, η φοιτητική ΕΣΑΣ, η Εθνική Δράση, ο ΕΔΕΣ Αθηνών, η φιλοβασιλική Χ και άλλες μικρότερες ομάδες.
Σημειώνεται ότι οι απόψεις σχετικά με τη στάση των Βρετανών κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών διίστανται. Ο συγγραφέας Γ. Μαργαρίτης στο βιβλίο του για την περίοδο του Εμφυλίου πολέμου αναφέρει ότι οι Βρετανοί μάλλον παρακολουθούσαν παρά συμμετείχαν ενεργά στις μάχες και αυτό γιατί δεν ήθελαν να έχουν απώλειες. Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύει για την αεροπορία δεδομένου ότι ο ΕΛΑΣ δεν διέθετε αντιαεροπορικό οπλισμό. Από την άλλη, αρκετοί θεωρούν δεδομένο ότι οι βρετανικές δυνάμεις παρεμβαίναν συστηματικά στις εξελίξεις, καθώς είχαν πολιτικές βλέψεις. Προς αυτή την κατεύθυνση αναφέρεται και η επίσκεψη του τότε βρετανού πρωθυπουργού Ουίνστον Τσόρτσιλ στην Ελλάδα, στις 24 Δεκεμβρίου 1944.
Η στρατιωτικά παράδοξη "μάχη της Αθήνας" ήταν χαώδης και κατά βάση εξελισσόταν σε πολλές παράλληλες μάχες, σχεδόν σε όλη την περιοχή της πρωτεύουσας. Τελικά, στις 6 Ιανουαρίου του 1945 οι δυνάμεις του ΕΑΜικού μετώπου αναγκάστηκαν να εκκενώσουν τον Πειραιά και την Αθήνα. Πέντε μέρες αργότερα, στις 11 Ιανουαρίου, δόθηκε τέρμα στις μάχες, μετά από συμφωνία του Ε.Α.Μ. με το βρετανό στρατηγό Σκόμπυ. Μετά την ήττα του το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αποχώρησε από την Αθήνα, μαζί με χιλιάδες υποστηρικτές του, που κατ' άλλους - όπως κατά τον τότε νέο Ελασίτη Ριχάρδο Σωμερίτη - ήταν όμηροι. Επίσης κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών έδρασε η οργάνωση του ΚΚΕ ΟΠΛΑ, τα μέλη της οποίας δολοφόνησαν μεγάλο αριθμό αντιφρονούντων μεταξύ των οποίων και πολλούς Τροτσκιστές, όπως περιγράφει ο τροτσκιστής Στίνας στο βιβλίο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΟΠΛΑ . Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του '44 στην Αθήνα θεωρούνται η δεύτερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου (ο «δεύτερος γύρος» κατά τη μεταπολεμική οπτική) και οδήγησαν στην τρίτη φάση («τρίτο γύρο»), που τερματίστηκε το 1949 με την (στρατιωτική) ήττα του Κ.Κ.Ε.
Στην αντικομμουνιστική ιδεολογία προστέθηκε για πρώτη φορά εκείνη την εποχή το παράδειγμα (προς αποφυγή, κατά τον βασιλέα και τους Άγγλους) της Σοβιετικής Ένωσης. Η πλήρης απαξίωση του έργου των μπολσεβίκων στην ΕΣΣΔ και η προσωπική επίθεση κατά του Στάλιν είναι σημεία τις Ιστορίας που ακόμα και σήμερα, 60 χρόνια μετά, αμφισβητούνται από πολλούς. Ήταν η πρώτη φορά που οι "σύμμαχοι" διαχώριζαν ανοιχτά την θέση τους από τους Σοβιετικούς, τον μπολσεβικισμό και τον σοσιαλισμό, γεγονός που προανήγγειλε την περίοδο του "Ψυχρού Πολέμου".

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ

Βασίλης Χατζηπαναγής

Ο Βασίλης Χατζηπαναγής έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του εκτός από το... θέαμα, και με τον Ηρακλή. Ο αδιαμφισβήτητα θεαματικότερος ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί ποτέ στα ποδοσφαιρικά γήπεδα της Ελλάδας αγωνίστηκε σχεδόν σε όλη την καριέρα του στον "γηραιό" και αγαπήθηκε όσο λίγοι, όχι μόνο από τους φίλους του συλλόγου του.
Το νήμα της ζωής του αρχίζει στην Τασκένδη του σημερινού Ουζμπεκιστάν, όταν γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου του 1954 από Ελληνες μετανάστες. Το ταλέντο του περίσσιο και έτσι η Παχτακόρ δεν έχασε την ευκαιρία να τον εντάξει στο έμψυχο δυναμικό της σε μικρή ηλικία, ωστόσο για έχει δικαίωμα να αγωνιστεί, έπρεπε να πάρει την σοβιετική υπηκοότητα. Σε ηλικία 17 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα και κλήθηκε και στην εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ενωσης κάτω των 19 ετών. Δεν χρειάστηκε μεγάλο διάστημα, ώστε να γίνει ευρέως γνωστό το ταλέντο του, ακόμα και στην Ελλάδα.
* Μία από τις πλέον αξιομνημόνευτες στιγμές στην καριέρα του Χατζηπαναγή ήταν η κλήση του στην μικτή κόσμου τον Ιούνιο του 1984, μαζί με τους Φρανς Μπεκενμπάουερ, Μάριο Κέμπες και Κέβιν Κίγκαν για ένα φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο την Νιου Γιορκ Κόσμος, στην πόλη των ΗΠΑ.
* Ο Βασίλης Χατζηπαναγής κατέχει το ρεκόρ σε γκολ από απευθείας εκτελέσεις κόρνερ. Εννιά τον αριθμό.
* Οι "χορευτικές" του κινήσεις στον αγωνιστικό χώρο οδήγησαν στον δημοσιογράφο τότε και νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Λιάνη, στο να του αποδώσει το παρατσούκλι "Νουρέγεφ".
Οι μέρες του στην Σοβιετική Ενωση ήταν μετρημένες. Το μέλλον του προδιαγραφόταν σαφώς πιο λαμπρό στην πατρίδα του, με αποτέλεσμα να πάρει μεταγραφή στον Ηρακλή. Το ντεμπούτο του έγινε στον Δεκέμβριο του 1975 και από τότε η παρουσία του στους αγωνιστικούς χώρους συνεπαγόταν θέαμα, ντρίμπλες, γκολ ασίστ και γενικά κάθε τι που θυμίζει την ομορφιά του αθλήματος.
Οι φίλαθλοι γέμιζαν το "Καυταντζόγλειο" για να παρακολουθήσουν τις επινοήσεις του "Βάσια", ο οποίος ταλαιπωρούσε τους αντίπαλους αμυντικούς σε σημείο... παρεξηγήσεως. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπως εκμυστηρεύεται ο ίδιος, που οι αντίπαλοι του τού ζητούσαν να μην τους κάνει... ντρίμπλα, ώστε να μην ρεζιλευτούν!
Το 1976 οδήγησε τον "γηραιό" στην κατάκτηση του μοναδικού τίτλου στην ιστορία του, του κυπέλλου Ελλάδας, στον αλησμόνητο τελικό με τον Ολυμπιακό (4-4 το σκορ, 6-5 στα πέναλτι). Την ίδια χρονιά είχε την πρώτη του συμμετοχή με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, σε ένα φιλικό στη Λεωφόρο με αντίπαλο την Πολωνία. Αυτή ήταν η μοναδική φορά που εκπροσώπησε την Ελλάδα, αφού η συμμετοχή του στους Νέους της Σοβιετικής Ενωσης δεν του επέτρεπε (βάσει κανονισμού) να αγωνιστεί σε άλλη ομάδα Ανδρών πλην αυτής.
Από την πρώτη στιγμή, οι μεγάλες ομάδες της Αθήνας προσπάθησαν να αποκτήσουν τον μεσοεπιθετικό του Ηρακλή, ωστόσο οι αυστηροί κανονισμοί και οι ρήτρες που υπήρχαν στα τότε συμβόλαια των παικτών, δεν επέτρεπαν "σπάσιμό" τους. Επιπλέον, οι φίλοι της ομάδας δεν θα άφηναν το είδωλό τους να φύγει, τον άνθρωπο που τους χάρισε τόσες μοναδικές στιγμές ποδοσφαιρικής ευφυΐας.
Στο εξωτερικό, η φήμη του εντυπωσιακού αυτού ποδοσφαιριστή είχε εξαπλωθεί. Ορισμένοι ξένοι σύλλογοι είχαν παρουσιαστεί να ενδιαφέρονται για την απόκτησή του, ωστόσο η μεγάλη μεταγραφή που δικαιούταν ο "Βάσια" δεν έγινε ποτέ. Ο Χατζηπαναγής παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του στον Ηρακλή και είπε το αντίο στο παιχνίδι του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο την Βαλένθια τον Οκτώβριο του 1991, σε ηλικία 37 ετών.
Στις 14 Δεκεμβρίου του 1999 καταγράφηκε η... δεύτερη συμμετοχή του Βασίλη Χατζηπαναγή με την Εθνική Ελλάδας, όταν συμμετείχε σε φιλική αναμέτρηση προς τιμήν του με αντίπαλο την Γκάνα.
Η αναγνώριση της προσφοράς του Βασίλη Χατζηπαναγή στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι καθολική. Το φιλοθεάμον κοινό τοποθετεί τον "Βάσια" μεταξύ των καλύτερων ποδοσφαιριστών που έχουν περάσει από τη χώρα μας, ενώ δεν υπάρχουν και οι υπερβολές, οι συγκρίσεις δηλαδή ακόμα και με Πελέ και Μαραντόνα.
Το βέβαιο είναι ότι ο Χατζηπαναγής εκλέχθηκε από ψηφοφορία που διενήργησε η ΕΠΟ το Νοέμβριο του 2003 ως ο καλύτερος Ελληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων πενήντα χρόνων, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 ετών της ΟΥΕΦΑ.
ΑΠΟ ΤΟ http://www.kontra.gr/ VIDEO ΑΠΟ MrRetromemories

ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ:
Βάσια, σ' ευχαριστούμε για τις απολαυστικές στιγμές που μας χάρισες...

''ΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ'': ΠΑΛΙΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Οι ακροβάτες
Κοινωνικό σίριαλ 10 επεισοδίων διάρκειας 60 λεπτών
Πρεμιέρα από την ΕΡΤ τη Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 1981
Παραγωγή του Δημήτρη Ποντίκα
Σενάριο του Γιώργου Μανιώτη
Σκηνοθεσία του Αντώνη Βογιάζου
Ηθοποιοί Βασίλης Ανδρονίδης (πατέρας), Αγγελική Καπελαρή (μητέρα), Αντώνης Καφετζόπουλος (Στέφανος), Κατερίνα Αποστόλου (Χριστίνα), Κώστας Αθανασόπουλος (Πέτρος), Μαρίκα Νέζερ (γιαγιά Ευρώπη)
…Οι νεαροί βλαστοί μιας εύπορης αστικής οικογένειας κάνουν τη προσωπική τους επανάσταση. Αμφισβητούν τους γονείς και τον τρόπο ζωής τους κι αναζητούν τον εαυτό τους, ακροβατώντας σε επικίνδυνες καταστάσεις (ελεύθερη ζωή, ναρκωτικά κλπ) αλλά τελικά επώδυνες περιπέτειες και τραγικές εμπειρίες, τους αναγκάζουν να επιστρέψουν στην οικογενειακή εστία….

ΑΠΟ ΤΟΝ ''ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 1967-1998''

JERSEY - ΤΖΕΡΣΕΙ

Τζέρσεϊ
Το Τζέρσεϊ ή Ζερσέι είναι ένα σύμπλεγμα νησιών που περιλαμβάνει το νησί Τζέρσεϊ και άλλα δύο ακατοίκητα νησιά, το Μινκιέρ και το Εκρέχους. Το Τζέρσεϋ είναι ανεξάρτητο διοικητικά αλλά την ευθύνη της άμυνάς του την έχει το Ηνωμένο Βασίλειο. Βρίσκεται στην θάλασσα της Μάγχης κοντά στις ακτές της Νορμανδίας και αποτελεί μέρος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο νησί κατοικούν 89.000 άνθρωποι, από τους οποίους μόνο οι μισοί είναι γηγενείς. Οι επίσημες γλώσσες είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά ενώ τα Jèrriais (νορμανδική διάλεκτος) είναι αναγνωρισμένα ως τοπική γλώσσα.
Πολιτικά
Η κτήση (Bailiwick) του Τζέρσεϊ είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία στα πλαίσια καθεστώτος κτήσης του Βρετανικού Στέμματος. Το άγραφο Σύνταγμα προέρχεται από τη Συνθήκη του Παρισιού, του 1259. Επικεφαλής της κυβέρνησης είναι ο ανώτερος υπουργός (chief minister. Η κυβέρνηση αποτελείται από τη Βασίλισσα της Αγγλίας ((την Ελισάβετ Β΄), τον Αντικυβερνήτη (Lieutenant Governor of Jersey), τον επιστάτη (Bailiff), τη Συνέλευση (Assembly of the States), και από το Δεκέμβριο του 2005 τον ανώτερο υπουργό (Chief Minister of Jersey) και το υπουργικό του συμβούλιο. Η Ελισάβετ Β΄ είναι παραδοσιακά αρχηγός Κράτους, υπό τον τίτλο του Δούκα της Νορμανδίας (Duke of Normandy). Ωστόσο δεν κατέχει επίσημα τον τίτλο αυτό. Εκπροσωπείται από τον Αντικυβερνήτη, ο οποίος ενεργεί ως ντε φάκτο.

Αρχηγός Κράτους

Από την 1η Απριλίου του 2006 Αντικυβερνήτης είναι ο Αντιστράτηγος Άντριου Ρίτζγουεϊ (γεννήθηκε το 1950). Επιστάτης , επικεφαλής της Βουλής και του Βασιλικού Δικαστηρίου είναι ο Σερ Φίλιπ Μπέιλχας, από το 1995. Η Βουλή ονομάζεται States of Jersey και αποτελείται από 53 εκλεγμένα μέλη, 41 εκ των οποίων εκλέγονται για τριετή θητεία (29 αντιπροσώπους που εκλέγονται σε μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και 12 επικεφαλής των ενοριών (ονομάζονται οι ίδιοι Constables και οι ενορίες parishes) , καθώς επίσης και 12 γερουσιαστές που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για εξαετή θητεία. Η θητεία έξι από αυτών ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. Οι τελευταίες εκλογές για γερουσιαστές διεξήχθησαν στις 15 Οκτωβρίου του 2008 και για βουλευτές στις 26 Νοεμβρίου του 2008.
Η Βουλή (States of Jersey) επίσης συμπεριλαμβάνει μη εκλεγμένα μέλη ex officio: τον επιστάτη (Bailiff), τον επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας στο Τζέρσεϊ (Dean) και το Γενικό Εισαγγελέα (Attorney-General).
Εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη φορά το 1990 και μετά τα έτη 1993, 1996, 1999 , 2002, 2005 και το 2008.
Γενικές εκλογές 2008
Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 2008. Επίσης, στις 15 Οκτωβρίου, μαζί με την εκλογή των γερουσιαστών (6 έδρες), διεξήχθη και δημοψήφισμα Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γενικές εκλογές του 2008 ήταν οι πρώτες στις οποίες ψήφισαν και άτομα ηλικίας 16 και 17 ετών, καθώς νωρίτερα ψηφίστηκε νόμος, που έθεσε το όριο της ηλικίας για δικαίωμα ψήφου στα 16. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 12 Μαρτίου του 2008, από 1η Απριλίου 2008.
Δημοψήφισμα 2008
Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Οκτωβρίου του 2008, οι ψηφοφόροι απέρριψαν την πρόταση να υιοθετηθεί η ώρα της Κεντρικής Ευρώπης. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ήταν:
Ναι: 6.564 ψήφοι (27,46%)
Όχι: 17.230 (72,07%)
Άκυρα/ Λευκά 113 (0,47%)
Συμμετοχή: 43,15%

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΒΡΑΧΙΟΝΟΣΑΥΡΟΣ - BRACHIOSAURUS

Βραχιονόσαυρος - Brachiosaurus
Ζούσε στη Βόρεια Αφρική
Περιγραφή: Γιγαντιαίο σαυρόποδο
Μήκος: 20-32 μέτρα από το ρύγχος ως την ουρά
Διακριτικά χαρακτηριστικά: Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ζώα που υπήρξαν ποτέ, πολύ πιο ογκώδες από τους σύγχρονούς του, Διπλόδοκο και Μαμεγχίσαυρο. Τα μπροστινά πόδια του είναι μακρύτερα από τα πίσω, προσδίδοντας στη ράχη του μεγάλη κλίση, ενώ ο λαιμός διατηρείται περισσότερο σε κάθετη παρά σε οριζόντια θέση. Έχει χρώμα γκρι με καφέ κηλίδες στο κεφάλι, το λαιμό, τη μέση ραχιαία γραμμή και τους ώμους. Στο μέτωπο υπάρχουν κόκκινοι θύλακες, που φουσκώνουν όταν το ζώο βγάζει ήχους. Τα θηλυκά συνήθως είναι πολύ πιο μικρόσωμα από τα αρσενικά. Ο Βραχιονόσαυρος ζει σε αγέλες, αλλά αντίθετα από άλλα σαυρόποδα, η κοινωνία των Βραχιονοσαυριδών είναι ανδροκρατική. Κάθε αγέλη αποτελείται από τον αρχηγό, ένα γιγάντιο αρσενικό, το χαρέμι του από 10 τουλάχιστον θηλυκά, τους απογόνους του και από συγγενικά αρσενικά. Η κυριαρχία του επικρατέστερου αρσενικού αμφισβητείται κατά την εαρινή εποχή του ζευγαρώματος, όταν τα υποτελή αρσενικά προσπαθούν να το ανατρέψουν με βίαιες επιδείξεις. Τα θηλυκά γεννούν 10-12 αυγά, τα οποία καλύπτουν με βλάστηση και τα φυλάνε.
Συμπεριφορά και κατοικία: Οι αγέλες μετακινούνται ανάμεσα στις περιοχές βοσκής τους, τα ορεινά δάση κωνοφόρων και τις περιοχές ζευγαρώματος στα πεδινά λιβάδια. Τρέφονται με τρυφερά φύλλα και κουκουνάρια, αλλά η δίαιτα αυτή είναι σχετικά φτωχή και συμπληρώνεται από βιταμίνες που συνθέτονται από συμβιωτικά εντερικά βακτήρια, που βοηθούν επίσης στη χώνεψη των σκληρών φυτών. Ο Βραχιονόσαυρος έχει λίγους εχθρούς: τον Ορνιθοληστή που κλέβει τα αυγά του και ελάχιστα αρπακτικά όπως τον μέγιστο Αλλόσαυρο. Η κυριότερη απειλή για έναν ενήλικα αρσενικό Βραχιονόσαυρο, είναι ένας άλλος αρσενικός Βραχιονόσαυρος.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ''ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ''

MONROE DOCTRINE - ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΜΟΝΡΟΕ

Το Δόγμα Μονρόε
Στις 2 Δεκεμβρίου 1823 ο αμερικανός πρόεδρος Τζέιμς Μονρόε διακήρυξε απευθυνόμενος στο Κογκρέσο ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν στις ευρωπαϊκές δυνάμεις να αναμιχθούν στις υποθέσεις του δυτικού ημισφαιρίου και συγκεκριμένα στη βόρεια και νότια Αμερική. Προειδοποίησε επίσης τους ευρωπαίους, να μη προσπαθήσουν να εγκαταστήσουν μοναρχικά καθεστώτα στα νέα κράτη της αμερικανικής ηπείρου, τα οποία είχαν αποκτήσει την ανεξαρτησία τους, κυρίως από την Ισπανία. Η διακήρυξη αυτή του αμερικανού προέδρου, έμεινε γνωστή στη διπλωματική ιστορία ως «Δόγμα Μονρόε» και αποτελεί έκτοτε έναν από τους πυλώνες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ήταν η πρώτη μεγάλη προειδοποίηση προς τη διεθνή κοινότητα, ότι οι ΗΠΑ δε πρόκειται να αποτελέσουν «ουρά» των ευρωπαϊκών δυνάμεων, αλλά θα ασκήσουν τη δική τους αυτόνομη εξωτερική πολιτική που θα εξυπηρετεί τα εθνικά τους συμφέροντα. Από την εποχή που διατυπώθηκε ως τις μέρες μας, το Δόγμα Μονρόε προσαρμόστηκε κατά καιρούς στα εκάστοτε συμφέροντα των ΗΠΑ. Το 1840 οι ΗΠΑ δια των προέδρων Τάϊλερ και Πολκ, χρησιμοποίησαν το δόγμα για να δικαιολογήσουν την επέκτασή τους προς δυσμάς και προς νότο. Στη σύγχρονη εποχή και κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, το Δόγμα Μονρόε χρησιμοποιήθηκε ως διπλωματικό εργαλείο για την αποτροπή επέκτασης της Σοβιετικής Ένωσης στην αμερικανική ήπειρο. Αφορμή στάθηκε η κουβανική επανάσταση του 1959 που έφερε στην εξουσία τον Φιντέλ Κάστρο, ένα κομουνιστικό καθεστώς υποστηριζόμενο από τη Μόσχα, στο μαλακό υπογάστριο των ΗΠΑ.

ΑΠΟ ΤΟ www.sansimera.gr

''Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΑΥΛΑΚΙΩΤΗ'': ΠΑΛΙΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Η εξαφάνιση του Τζον Αυλακιώτη

Διασκευή της νουβέλας του Γ. Μαρή
Αστυνομικό σίριαλ 18 επεισοδίων των 50 λεπτών
Πρεμιέρα από την ΕΡΤ τη Τρίτη 28 Μαΐου 1985
Παραγωγή των Ανδρέα Λάππα και Γιώργου Μιχαηλίδου
Σενάριο του Γιάννη Κανδήλα
Σκηνοθεσία του Ερρίκου Ανδρέου
Ηθοποιοί: Κώστας Αρζόγλου (Ανέστης), Νόρα Βαλσάμη (Βαλεντίνη), Χρήστος Πάρλας (Τζον Αυλακιώτης), Τάκης Βουλαλάς, Χρήστος Κάλοου, Γιώργος Λουκάκης, Μιχάλης Λουκάκης, Μιχάλης Μανιάτης, Σοφία Σεϊρλή.
..Στην Αθήνα του 1939 εξαφανίζεται μυστηριωδώς, ένα σημαντικό πρόσωπο της αθηναϊκής κοινωνίας, ο γοητευτικός κοσμοπολίτης Τζων Αυλακιώτης. Η γυναίκα του Βαλεντίνη, ζητά τη βοήθεια του Ανέστη, ενός «αιώνια ερωτευμένου» μαζί της αποτυχημένου δημοσιογράφου. Εκείνος αναζητώντας τα ίχνη του, μπλέκεται σε επικίνδυνες καταστάσεις και συγκρούεται με τις μυστικές υπηρεσίες του Άξονα, της Μεγάλης Βρετανίας και του Μεταξικού καθεστώτος. Ανακαλύπτει πως ο Αυλακιώτης ήταν στη πραγματικότητα διπλός πράκτωρ που σκηνοθέτησε την εξαφάνισή του, για να γλιτώσει από τις συνέπειες του επικίνδυνου παιχνιδιού στο οποίο ήταν μπλεγμένος. Ο Αυλακιώτης εμφανίζεται και πάλι αποφασισμένος να κάνει αποκαλύψεις για τη δράση των μυστικών υπηρεσιών, αλλά δολοφονείται λίγο πριν μιλήσει…
Ατμοσφαιρικό θρίλερ μυστηρίου με σύνθετη πλοκή και πειστική ανάπλαση της εποχής του μεσοπολέμου.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ''ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 1967-1998''

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ GREEK RETROMANIAX

VIDEO ΑΠΟ Beetlejuice1983

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΜΟΥΜΟΓΛΟΥ: Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΘΛΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΡΕΚΟΡ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΚΙΝΕΣ

Αριστείδης Μούμογλου

Ο Αριστείδης Μούμογλου ήταν καλαθοσφαιριστής του Ηρακλή. Το όνομά του είναι γραμμένο με μεγάλα γράμματα στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, αλλά και στην ιστορία του ευρωπαΪκού και παγκοσμίου μπάσκετ. Στις 13 Ιουλίου 1972, στον αγώνα του Ηρακλή με τον ΒΑΟ (172-94) σταμάτησε στους 143 πόντους, που αποτελεί ακόμη και σήμερα παγκόσμιο ρεκόρ. Ο Μούμογλου εντάχθηκε στον Ηρακλή το 1958 και ξεκίνησε από την παιδική ομάδα του Ηρακλή. Έπαιζε στη (σημερινή) θέση 3 και ήταν πολύ καλός σουτέρ. Το 1960 ο προπονητής Άγης Κυνηγόπουλος του εμπιστεύθηκε μία θέση στη βασική πεντάδα. Το 1961 και το 1964 οδήγησε με τους συμπαίκτες του τον Ηρακλή στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Σε ηλικία 17 ετών κλήθηκε στην Εθνική ομάδα και αγωνίστηκε κόντρα στην Τουρκία για το βαλκανικό πρωτάθλημα. Από το 1967 έως το 1970 έμεινε εκτός δράσης προκειμένου να αφιερωθεί στις σπουδές του, στη Φαρμακευτική σχολή. Επέστρεψε και τη σεζόν 1971-72 ήταν πρώτος σκόρερ της Α' εθνικής με 654 πόντους. Τέλειωσε την καριέρα του χωρίς να έχει αγωνιστεί σε άλλη ομάδα…..
……..Κάπου στο διαδίκτυο βρήκαμε τα εξής:Ο Ερμάν Κούντερ ήταν παίκτης της Φενέρ Μπαχτσέ και διεθνής της εποχής του Ερντενάυ και του Ντογκούσουν. Σε αγώνα κατά της Χιλάλσπορ Σμύρνης (175-99) το 1988 πέτυχε 153 πόντους κι έτσι έσπασε το ρεκόρ του Μούμογλου……
Όσο κι αν ψάξαμε δε βρήκαμε κάτι που να το επιβεβαιώνει.

ΣΚΕΛΙΔΟΣΑΥΡΟΣ - SCELIDOSAURUS

Σκελιδόσαυρος
Ζούσε στην Ευρώπη
Περιγραφή: Θωρακισμένος δεινόσαυρος
Μήκος: 2,5 – 4,5 μέτρα από το ρύγχος ως την ουρά
Διακριτικά χαρακτηριστικά: Πρωτόγονος και σχετικά λεπτόσωμος, αυτός ο δεινόσαυρος έχει ομοιόμορφο μπλε-γκρι χρώμα. Η ραχιαία επιφάνειά του, προστατεύεται με επτά παράλληλες σειρές γκρίζων κερατοειδών φολίδων, ενώ τα αντιβράχια, ο λαιμός, η ουρά και το πίσω μέρος του κεφαλιού του προστατεύονται με επιπρόσθετες κερατοειδείς φολίδες. Το δέρμα ανάμεσα στις φολίδες και ειδικά στη ράχη, είναι σκληρό. Οι Σκελιδόσαυροι ζουν είτε μοναχικά είτε κατά ζεύγη και δεν έχουν συγκεκριμένη περίοδο αναπαραγωγής. Σποραδικά πραγματοποιούν δυο γέννες ανά έτος, που περιλαμβάνουν 4 ή 5 αυγά η καθεμιά, ενώ ωριμάζουν 10 έτη μετά τον αποχωρισμό από τους γονείς τους. Τα ζώα αυτά μπορεί να φτάσουν σε πολύ μεγάλη ηλικία, μερικά πάνω από 200 ετών. Οι κερατοειδείς φολίδες στα ηλικιωμένα ζώα ενίοτε απορρίπτονται και αντικαθίστανται, ενώ προστίθενται και νέες.
Συμπεριφορά και κατοικία: Ζει σε εξαιρετικά πυκνά ελώδη δάση, σε περιοχές με μαγκρόβια βλάστηση και σε εκβολές ποταμών, όπου βόσκει και τρέφεται με αγριόχορτα, υδρόφια φυτά, σκουλήκια και σαλιγκάρια. Είναι καλός, αν και αργός κολυμβητής. Μπορεί να καταδυθεί και να παραμείνει κάτω από το νερό αρκετά λεπτά, ενώ προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι βαδίζει στο βυθό των ποταμών.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ''ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ''