GEORGE WASHINGTON - ΤΖΟΡΤΖ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Τζορτζ Ουάσιγκτον 1732-1799
Ο Τζορτζ Ουάσιγκτον, πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, γεννήθηκε στην κομητεία Γουεστμόρλαντ της Βιρτζίνια. Ο πατέρας του Αυγουστίνος ήταν κτηματίας. Ο Τζορτζ έλαβε μικρή και ακανόνιστη σχολική μόρφωση. Πολύ νεαρός ακόμη, ο Ουάσιγκτον σκέφτηκε να γίνει τοπογράφος, και για ένα διάστημα επιδόθηκε σε αυτή την ασχολία. Αλλά στα 20 του χρόνια κληρονόμησε από συγγενή της συζύγου του αδελφού του ένα από τα καλύτερα κτήματα της Βιρτζίνια, το Μάουντ Βέρνον, στου οποίου τη διαχείριση και αξιοποίηση αφοσιώθηκε ολόψυχα για τα επόμενα 20 χρόνια της ζωής του. Παράλληλα ο Ουάσιγκτον έτρεφε στρατιωτικές φιλοδοξίες που του δόθηκε η ευκαιρία να τις πραγματοποιήσει τη δεκαετία του 1750 παίρνοντας μέρος στον πόλεμο των αμερικανών αποίκων με τους Γάλλους για την κατοχή της Κοιλάδας του Οχάιο. Παραιτήθηκε από τον στρατό το 1758 με τον βαθμό του ταξίαρχου έχοντας διατελέσει, από τα 23 του χρόνια, διοικητής όλων των στρατευμάτων της Βιρτζίνια. Είχε επίσης μόλις εκλεγεί στη Βουλή της Βιρτζίνια.
Μεγάλος γαιοκτήμονας
Το 1759 ο Ουάσιγκτον νυμφεύθηκε τη Μάρθα Ντάντριτζ, χήρα και μητέρα δύο παιδιών. Ο ίδιος δεν απέκτησε δικά του παιδιά. Με τον γάμο του η περιουσία του αυξήθηκε σημαντικά, και ο Ουάσιγκτον έγινε ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της Βιρτζίνια. Παρ' ότι είχε προσλάβει επιστάτες, φρόντιζε ο ίδιος τις διάφορες δουλειές και παρακολουθούσε καθημερινά και με μεγάλη προσοχή την πορεία των εργασιών και την κατάσταση των κτημάτων. Ηταν φιλόπονος, επιμελής και καινοτόμος και αγαπούσε πραγματικά την αγροτική ζωή και τις ασχολίες της, με τις οποίες συχνά καταπιανόταν και ο ίδιος. H συμπεριφορά του προς τους πολυάριθμους δούλους του ήταν πολύ ανθρώπινη. Ο Ουάσιγκτον μεριμνούσε ώστε να τρέφονται και να ντύνονται σωστά και να έχουν ιατρική περίθαλψη. Ηταν άλλωστε αντίθετος με τον θεσμό της δουλείας, και με τη διαθήκη του κληροδοτούσε τους δούλους του στη σύζυγό του με τον όρο εκείνη να προβλέψει την απελευθέρωσή τους μετά τον θάνατό της.
Ο Ουάσιγκτον δεν ήταν από τους πρώτους που κινητοποιήθηκαν με την επιδεινούμενη κατάσταση στις σχέσεις των αμερικανών αποίκων με την Αγγλία. Ως ένα σημείο δεν τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα αυτά τα ζητήματα. Πιστός υπήκοος του βασιλιά της Αγγλίας, αρχικά ήταν αντίθετος με την ιδέα της ανεξαρτησίας των αποικιών. Οταν όμως τα σύννεφα πύκνωσαν, ο Ουάσιγκτον άρχισε να δραστηριοποιείται στους ηγετικούς κύκλους των αποίκων και να διακρίνεται για την τόλμη, την αποφασιστικότητα αλλά και τη σύνεσή του. Ετσι, όταν οι διαμαρτυρίες μετατράπηκαν σε επανάσταση, οι αντιπρόσωποι των αποίκων, το 1775, εξέλεξαν τον Ουάσιγκτον αρχιστράτηγο των δυνάμεων όλων των επαναστατημένων αποικιών.
Αρχιστράτηγος της επανάστασης
Ως αρχηγός ουσιαστικά της επανάστασης, ο Ουάσιγκτον έδειξε απεριόριστο θάρρος και αφοσίωση στους σκοπούς της. Προτού ακόμη επικυρωθεί η τοποθέτησή του σε αυτή τη θέση, αλλά και μετά, συναγωνιστές του τον αμφισβήτησαν και τον υπονόμευσαν. Αυτός όμως δεν λύγισε ούτε τότε ούτε αργότερα, στις δύσκολες στιγμές του αγώνα. Οι ιστορικοί τού καταλογίζουν στρατηγικά λάθη που φαίνεται ότι τα διαπίστωναν και οι συμπολεμιστές του. Αλλά ο Ουάσιγκτον ήταν άπειρος από στρατηγικά καθήκοντα τόσο μεγάλης κλίμακας, και μολοντούτο κατόρθωσε να διατηρήσει έναν επαναστατικό στρατό με αξιοσημείωτη πειθαρχία και υψηλό φρόνημα.
Παρά τις επικρίσεις και τις επιθέσεις που δέχθηκε από σημαίνοντες συμπατριώτες του ο Ουάσιγκτον σημείωσε πολλές επιτυχίες στον πόλεμο, με κορυφαίο κατόρθωμά του την πορεία των δυνάμεών του ως τον Κόλπο του Τσέζαπικ το 1781, η οποία οδήγησε στην παράδοση του άγγλου στρατηγού, λόρδου Τσαρλς Κορνουάλις, στο Γιόρκταουν και σήμανε ουσιαστικά το τέλος του πολέμου.
Με την οριστική σύναψη ειρήνης το 1783 και την αποχώρηση των Αγγλων από τη Νέα Υόρκη, ο Ουάσιγκτον παραιτήθηκε από την αρχιστρατηγία και επέστρεψε στο Μάουντ Βέρνον. Τον προηγούμενο χρόνο είχε χρειαστεί να απορρίψει με αγανάκτηση πρόταση να χρησιμοποιήσει τον στρατό για να στεφθεί βασιλιάς του νέου κράτους.
Ομόφωνη εκλογή
H κατάσταση που επικρατούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη νίκη της επανάστασης ήταν χαώδης, με επίκεντρο των διαφωνιών τις ομοσπονδιακές εξουσίες, τον βαθμό δηλαδή στον οποίο θα ενώνονταν μεταξύ τους οι αποικίες που είχαν αποτινάξει την αγγλική κυριαρχία και είχαν κατακτήσει την ανεξαρτησία τους. Επί τέσσερα χρόνια ο Ουάσιγκτον παρακολουθούσε τις εξελίξεις γεμάτος αγωνία. Ηταν απόλυτα ταγμένος υπέρ της αδιάρρηκτης ένωσης των Πολιτειών αλλά, αν και εξέφραζε με παρρησία τις απόψεις του, δεν ήθελε να αναμειχθεί έμπρακτα στην πολιτική διαμάχη. H Βιρτζίνια όμως τον εξέλεξε μεταξύ των αντιπροσώπων της στην Εθνοσυνέλευση του Μαΐου του 1787 στη Φιλαδέλφεια, όπου αντιπρόσωποι από όλες τις Πολιτείες θα συζητούσαν για το Σύνταγμα της Ενωσης. H Εθνοσυνέλευση τον εξέλεξε ομόφωνα πρόεδρό της.
Οι εργασίες της Εθνοσυνέλευσης, υπό την άψογη προεδρία του Ουάσιγκτον, κράτησαν τέσσερις μήνες. Καρπός των εργασιών της ήταν το νέο Σύνταγμα και η ομόφωνη γνώμη των εκλεκτόρων για την εκλογή του Τζορτζ Ουάσιγκτον, τις πρώτες ημέρες του 1789, ως πρώτου προέδρου του νέου ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ουάσιγκτον εγκαταστάθηκε στην προεδρία στις 16 Απριλίου. Το ταξίδι του από το Μάουντ Βέρνον, όπου είχε επιστρέψει εν τω μεταξύ, ως τη Νέα Υόρκη ήταν αποθεωτικό και συγκινητικό. Ο κόσμος τον επευφημούσε παντού, ενώ σε μερικά σημεία είχαν ανεγερθεί αψίδες θριάμβου.
Ως πρόεδρος ο Ουάσιγκτον ήταν προσεκτικός, μεθοδικός και νηφάλιος, όπως πάντα. Φρόντιζε να κρατιέται έξω και πάνω από τις διαφωνίες των αντιτιθέμενων πολιτικών παρατάξεων και με τη συμπεριφορά του τόνιζε την πρόθεσή του να είναι πρόεδρος όλων των Αμερικανών. Επέλεξε με προσοχή τα μέλη της πρώτης του κυβέρνησης ώστε να αντιπροσωπεύουν όλες τις τάσεις του πολιτικού φάσματος και καταπιάστηκε με όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το έθνος.
Υπέρ της ουδετερότητας
Στην εξωτερική πολιτική ο Ουάσιγκτον υποστήριζε ακράδαντα την ουδετερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και απέρριπτε κάθε ιδέα να δεσμευτούν ιδιαίτερα με οποιαδήποτε ξένη χώρα. Πίστευε βαθιά στην ανάγκη να αποκτήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες τη δική τους εθνική οντότητα και ταυτότητα.
Με τη λήξη της θητείας του ο Ουάσιγκτον δεν ήταν καθόλου πρόθυμος να παραμείνει στην προεδρία. Αλλά η καθολική λαϊκή επιθυμία και η απόφαση των εκλεκτόρων το 1792 τον ανάγκασαν να αποδεχθεί την ομόφωνη πάλι επανεκλογή του και να υπηρετήσει και δεύτερη θητεία. Το 1796 όμως, όταν τερματίστηκε και αυτή, ο Ουάσιγκτον ένιωθε πια κουρασμένος, με τις δυνάμεις του μειωμένες, και επιθυμούσε πραγματικά να αποσυρθεί. Ετσι, παρά τις μεγάλες πιέσεις που δέχθηκε για μία ακόμη φορά να συνεχίσει και για τρίτη θητεία, ο Ουάσιγκτον υπήρξε ακλόνητος στην απόφασή του και εγκατέλειψε την προεδρία. Τον Μάρτιο του 1797 αποσύρθηκε στη γαλήνη του αγαπημένου του Μάουντ Βέρνον και αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του στην οικογένειά του και στα κτήματά του. Ο θάνατος του Ουάσιγκτον, στις 14 Δεκεμβρίου 1799, βύθισε σε παλλαϊκό πένθος τις Ηνωμένες Πολιτείες και προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στην Ευρώπη. Ηταν ο πρώτος πρόεδρος δημοκρατίας στην ιστορία της ανθρωπότητας.
ΑΠΟ ΤΟ http://www.tovima.gr/

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

Η ακόλουθη επιστολή, είναι πραγματική:
«Κύριε Υπουργέ Άμυνας,
επιτρέψτε μου να σας εκθέσω το πρόβλημά μου και να σας ζητήσω να τακτοποιήσετε το θέμα μου.
Περιμένω να μου «έρθει το χαρτί» για να παρουσιαστώ στο στρατό.
Είμαι 24 χρονών και έχω παντρευτεί μια χήρα 44 χρονών η οποία έχει μια κόρη 25 χρονών, την οποία παντρεύτηκε ο πατέρας μου.
Επομένως ο πατέρας μου, αφού παντρεύτηκε την κόρη μου, είναι γαμπρός μου.
Επιπλέον η κόρη μου, αφού είναι σύζυγος του πατέρα μου, έγινε και μητριά μου.
Η γυναίκα μου κι εγώ αποκτήσαμε τον περασμένο Ιανουάριο, ένα γιο.
Κατά συνέπεια εκείνος, είναι αδελφός της συζύγου του πατέρα μου και κουνιάδος του πατέρα μου.
Είναι όμως και θείος μου, αφού είναι αδελφός της μητριάς μου.
Άρα ο γιος μου είναι θείος μου.
Η σύζυγος του πατέρα μου απέκτησε τα Χριστούγεννα ένα γιο, ο οποίος είναι ταυτόχρονα αδελφός μου, αφού είναι γιος του πατέρα μου και εγγονός μου, αφού είναι γιος της κόρης της γυναίκας μου.
Τότε εγώ είμαι αδελφός του εγγονού μου και επειδή ο σύζυγος της μητέρας κάποιου είναι πατέρας του, αυτό έχει ως αποτέλεσμα, εγώ να είμαι πατέρας της κόρης της γυναίκας μου και αδελφός του γιου της.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΜΑΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ.
ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕΤΕ, ΑΦΟΥ Ο ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΠΑΤΕΡΑΣ, ΓΙΟΣ ΚΑΙ ΕΓΓΟΝΟΣ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ……..
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΗΧΩ»

''ΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΙ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Οι αυθαίρετοι
Σατιρική σειρά 66 επεισοδίων διάρκειας 30 λεπτών
Πρεμιέρα MEGA τη Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 1989
Παραγωγή της ΜΑΧΗ T.V.
Σενάριο του Βασίλη Νεμέα
Σκηνοθεσία του Νίκου Κουτελιδάκη
Ηθοποιοί Δημήτρης Πουλικάκος (Ανδρέας Χατζηγιώργης), Χρήστος Βαλαβανίδης (Κώστας Χατζηγιώργης), Βάσια Τριφύλλη (Ζανέτ Ανδρέα Χατζηγιώργη), Νατάσα Τσαγκαρουσιάνου (Σούλα Κώστα Χατζηγιώργη), Θέμης Μάνεσης (Μπάμπης), Ισαβέλα Βλασιάδου (Ντολόρες), Βάνα Παρθενιάδου (Ελεονόρα)
…Δυο οικογένειες με το ίδιο όνομα που μένουν στην ίδια πολυκατοικία, χωρίς τα μέλη τους να έχουν τη παραμικρή συγγένεια, διατηρούν άσβεστο μίσος. Η πρώτη είναι του εστιάτορα και ιδιοκτήτη Piano Restaurant Κώστα Χατζηγιώργη και της λαϊκής συζύγου του Σούλας και η δεύτερη του χασοδίκη δικηγόρου Ανδρέα Χατζηγιώργη που ουσιαστικά συντηρείται από τη περιουσία της γυναίκας του, την οποία και ξεκοκαλίζει. Οι μεταξύ τους ίντριγκες και συγκρούσεις κορυφώνονται όταν συνεταιρίζονται για τη δημιουργία μιας εταιρίας εμφιαλωμένου νερού, την οποία σαμποτάρουν αμφότεροι με τελικό αποτέλεσμα να την τινάξουν κυριολεκτικά στον αέρα…
Σατιρική και αλληγορική απεικόνιση της νεοελληνικής φαγωμάρας και των καταστροφικών της συνεπειών, με άμεση αναφορά στην ελληνική πολιτική ζωή όπως μαρτυρούν και τα ονόματα των δυο πρωταγωνιστών. Η πρώτη κωμική σειρά της ιδιωτικής τηλεόρασης, σε μια εποχή που η σύγκρουση του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Μητσοτάκη, κάλυπτε την καθημερινή ειδησεογραφία....
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998
VIDEO ΑΠΟ koproskilodotgr

AMALIA (QUEEN OF GREECE) - ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΑΜΑΛΙΑ

Βασίλισσα Αμαλία

Η Βασίλισσα Αμαλίας της Ελλάδος (1836-1862) ήταν η σύζυγος του Βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας. Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1818 στο Ολδεμβούργο ως δούκισσα Αμαλία - Μαρία - Φρειδερίκη, του Ολδεμβούργου και πέθανε στις 20 Μαΐου 1875 στη Βαμβέργη.
Οικογένεια
Γονείς της ήταν ο Μέγας Δούκας Παύλος Φρειδερίκος Αύγουστος, του Ολδεμβούργου και η Πριγκίπισσα Αδελαίδα του Άνχαλτ - Βέρνμπουργκ, δουκικού Οίκου των Βάζα, δουκών επίσης του Ολδεμβούργου. Από μικρή ηλικία είχε χάσει τη μητέρα της και ανατράφηκε από τη Βαρώνη Σέλλα. Διδάχθηκε ξένες γλώσσες, ζωγραφική, μουσική και χορό καθώς και ξιφασκία και ιππασία. Έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέατρο, τον χορό, την ιππασία, την ξιφασκία και το κυνήγι.
Ο γάμος με τον Όθωνα τελέστηκε στη πατρίδα της στις 10 Νοεμβρίου 1836 και το ζευγάρι έφτασε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 1837. Η Αμαλία έλαβε το όνομα Αμαλία, Βασίλισσα της Ελλάδος, που διατήρησε μέχρι το 1862. Σημειώνεται ότι ο γάμος έγινε χωρίς να έχει ενημερωθεί η βουλή, κάτι που δημιούργησε ιδιαίτερο πρόβλημα στον Όθωνα.
Πρώτα χρόνια Βασιλείας
Με τον ερχομό της στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην οικία του Αφθονίδη προ του κήπου Κλαυθμώνος που γρήγορα είχε διασκευαστεί σε πρώτο ανάκτορο. Εκεί δέχθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1937 για πρώτη φορά την αθηναϊκή κοινωνία με διερμηνέα τον Αλέξανδρο Ραγκαβή. Η επίσημη όμως υποδοχή της από τον ελληνικό λαό με αποθεωτικές εκδηλώσεις έγινε στις 25 Μαρτίου του 1837, όπου και εμφανίσθηκε δημόσια στο πλευρό του Βασιλέως. Τον επόμενο χρόνο με διάταγμα του Όθωνα η ημερομηνία αυτή ορίσθηκε ως πρώτη εθνική επέτειος συνδυαζόμενη πρώτιστα με τον εορτασμό της ελληνικής ανεξαρτησίας.
Αμέσως η νεαρή Βασίλισσα με την έμφυτη ορμητικότητά της επιδόθηκε στη συμφιλίωση των διαφόρων μερίδων (φατριών) της αθηναϊκής κοινωνίας προσπαθώντας να συγκροτήσει τη νέα ελληνική αριστοκρατία. Στη τότε Αθήνα τρεις ήταν οι μεγάλες φατρίες που δέσποζαν οι Φαναριώτες, ως παλαιά βυζαντινή αριστοκρατία, οι "Αγωνιστές" στους οποίου η Ελλάδα όφειλε την ανεξαρτησία της, που τους αντιμάχονταν οι προηγούμενοι, και οι "Επήλυδες" αυτοί που συγκέντρωναν τον πλούτο και που συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι και σήμερα ακόμη εντονότερα. Η προσπάθειά της όμως αυτή απέτυχε εξ ολοκλήρου λόγω των ανόμοιων στοιχείων αυτών των φατριών. Δυστυχώς η Αμαλία με τη συνήθη ειλικρίνειά της δεν κατόρθωσε να κρύψει τον θαυμασμό που έτρεφε προς τους Αγωνιστές με συνέπεια να εντείνει αντιζηλίες και να δημιουργήσει εχθρούς στις άλλες δυο παρατάξεις που δεν άργησαν να εκδηλωθούν. Επίσης με την αυστηρότητα και την ακαμψία στις αρχές που την χαρακτήριζαν, αφενός δεν άλλαξε θρήσκευμα και αφετέρου απέκλεισε την επαφή των Ανακτόρων με κάθε πρόσωπο που δεν θεωρούνταν άμεπτο τουλάχιστον ηθικά χωρίς ν΄ αποφεύγει να εξηγεί και τους λόγους της εναντίον τους συμπεριφοράς βλάπτοντας έτσι αυτούς δημόσια και που τελικά ελάχιστοι εξ αυτών προέρχονταν από τους Αγωνιστές. Έτσι συνεχώς και νέοι εχθροί της, δημιουργούνταν. Οι αντιζηλίες όμως αυτές, μεταξύ των φατριών, δεν ήταν δημιούργημα της Αμαλίας, που ατυχώς προσπάθησε να δημιουργήσει αριστοκρατία (κοινωνικές τάξεις) σε μία Χώρα αμέσως μετά από τόσες ατυχίες που είχε υποστεί ο λαός και που θα έπρεπε ως εκ τούτου να είχε αφομοιωθεί σε μία ενιαία κοινωνία, αλλά από τη περίοδο του Αγώνα του 1821, ιδιαίτερα μεταξύ των Αγωνιστών και των ξενικών δηλαδή των Ελλήνων του εξωτερικού όπως θα λέγανε σήμερα τους Φαναριώτες. Δυστυχώς όμως η φύση της Αμαλίας δεν της επέτρεψε διπλωματική συμπεριφορά έναντι αυτών. Επίσης πολλές φορές έχει αναφερθεί πως η Βασίλισσα παραγκωνίζονταν από τις οικογένειες των Φαναριωτών. Αυτό εκτός του ότι δεν έχουν υπάρξει σχετικές πηγές αποτελεί μύθο αφού ειδικά οι οικογένειες αυτών υπήρξαν πάντα φιλομοναρχικές.
Κοινωνικό έργο
Στη συνέχεια η Βασίλισσα Αμαλία άρχισε να παρουσιάζει έντονη δράση καλλωπισμού της πόλης των Αθηνών με δημιουργία κήπων, πλούσιας δενδροφύτευσης δρόμων καθώς και έντονη φιλανθρωπική δράση κυριότερα δείγματα των οποίων ήταν: Οι κήποι της Αθήνας, το Αμαλίειο ορφανοτροφείο, ο Πύργος της Βασιλίσσης, η πρωτοποριακή για τα δεδομένα της εποχής και σε όλη την Ευρώπη, ίδρυση ασφαλιστικού φορέα για τους ναυτικούς, το γνωστό Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο κ.ά., καθιερώνοντας ακόμα και επίσημη γυναικεία ενδυμασία ανακτόρων, φολκλορική φορεσιά της ελληνικής υπαίθρου, ένα πρωτόγνωρο μέτρο στις τότε Βασιλικές Αυλές της Ευρώπης.
Οι κήποι της Αθήνας
Η Βασίλισσα Αμαλία ενδιαφέρθηκε έντονα για τη γεωργία και τη δενδροκηποκομία και προώθησε την αμπελοκαλλιέργεια. Η γεωργική παραγωγή της Ελλάδας ήταν ανεπαρκής για να τροφοδοτήσει ολόκληρη τη χώρα. Ένα μεγάλο μέρος των πιό εύφορων εδαφών που καλλιεργούνταν από τους ελληνικούς αγρότες ήταν ακόμα υπό οθωμανικό έλεγχο.
Υπό την καθοδήγηση της βασίλισσας, οι βασιλικοί κήποι δημιουργήθηκαν ακριβώς πίσω από το νέο παλάτι που χτίστηκε το 1838. Οι κήποι σχεδιάστηκαν το 1839, και πάνω από 500 είδη φυτών παραγγέλθηκαν από όλο τον κόσμο. Δυστυχώς, το κλίμα στην Αθήνα αποδείχθηκε πάρα πολύ σκληρό για πολλές ποικιλίες φυτών άν και πολλές ποικιλίες παραμένουν μέχρι και σήμερα.
Εργάστηκε ενεργά προς την κοινωνική βελτίωση και τη δημιουργία των κήπων στην Αθήνα, και κέρδισε καταρχάς τις καρδιές των Ελλήνων με την ομορφιά της.
Το "φόρεμα Αμαλία"
Όταν έφθασε στην Ελλάδα ως σύζυγος του βασιλιά το 1837, άσκησε άμεση επίδραση στην κοινωνική ζωή και τη μόδα. Κατάλαβε από νωρίς ότι η ενδυμασία της οφείλει να μιμηθεί αυτή των νέων υπηκόοων της, και έτσι δημιούργησε ένα ρομαντικό φόρεμα, το οποίο έγινε ένα εθνικό ελληνικό κοστούμι, γνωστό ακόμα ως φόρεμα Αμαλία.
Ακολουθεί το ύφος Biedermeier, με ένα καβάδι στο πάνω μέρος του σώματος, και φοριέται με ένα πλουσιοπάροχα κεντημένο σακάκι. Ολοκληρώνεται με ένα καπέλο ή ένα φέσι, που φορέθηκε παραδοσιακά από τις παντρεμένες γυναίκες, ή με το καλπάκι (μια τόκα) για τις ανύπανδρες γυναίκες, στο οποίο προστέθηκε μετά, το μαύρο πέπλο για τη μετάβαση στην εκκλησία. Αυτό το φόρεμα έγινε η συνηθισμένη ενδυμασία όλων των Χριστιανών γυναικών που κατοικούσαν σε πόλεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η στολή Αμαλία φοριόταν ως το μακρινό Βελιγράδι.
Η πόλη Αμαλιάδα και το χωριό Αμαλιάπολη ονομάστηκαν προς τιμή της Αμαλίας.
Μετέπειτα χρόνια
Δεδομένου ότι ο βασιλιάς Όθων της Ελλάδας και οι βαυαροί σύμβουλοί του επενέβαιναν στις πολιτικές υποθέσεις, η Αμαλία αναμίχθηκε και αυτή, επίσης. Έγινε ο στόχος σκληρών επιθέσεων όταν αναμίχθηκε στην πολιτική και η εικόνα της υπέφερε περαιτέρω όταν αποδείχθηκε ανίκανη να παρέχει έναν κληρονόμο. Παρέμεινε επίσης μια προτεστάντισσα, σε μια σχεδόν ολοκληρωτικά ορθόδοξη χώρα, σε όλη τη βασιλεία της.
Τον Φεβρουάριο του 1861, ένας πανεπιστημιακός φοιτητής ονόματι Αριστείδης Δόσιος αποπειράθηκε να δολοφονήσει την Αμαλία. Γενόμενος όμως αντιληπτός από την ίδια έστρεψε το άλογό της εναντίον του με αποτέλεσμα ν΄ αστοχήσει. Στη συνέχεια συνελήφθηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η βασίλισσα επενέβη, και καταδικάστηκε σε ισόβια. Χαιρετήθηκε ως ήρωας για την προσπάθειά του από ορισμένες φατρίες, αλλά, η απόπειρα προκάλεσε τα αυθόρμητα συναισθήματα συμπόνιας προς το βασιλικό ζεύγος, μεταξύ του λαού
Εξορία
Ακριβώς ένα χρόνο αργότερα, ενώ το βασιλικό ζεύγος ήταν σε μια επίσκεψη στην Πελοπόννησο, μια εξέγερση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, που είχαν υποστηρίξει τον Όθωνα, τον συμβούλευσαν να μην αντισταθεί και έτσι η βασιλεία ΌΘωνα και Αμαλίας πήρε τέλος. Αποχώρησαν από την Ελλάδα με το βρετανικό πολεμικό πλοίο Σκύλα, έχοντας πάρει μαζί τους τα ελληνικά βασιλικά εμβλήματα. Τα εμβλήματα αυτά θα επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά από 100 χρόνια περίπου.
Ο Βασιλιάς Όθων και η Βασίλισσα Αμαλία πέρασαν το υπόλοιπο της ζωής τους στη εξορία, στην πατρίδα του Όθωνα, τη Βαυαρία. Αποφάσισαν, να μιλούν την ελληνική γλώσσα κάθε ημέρα, μεταξύ 6 και 8 η ώρα, για να θυμηθούντε τα χρόνια τους στην Ελλάδα. Η Βασίλισσα Αμαλία πέθανε στη Βαμβέργη το 1875 και ενταφιάστηκε στο Μόναχο, δίπλα στον αγαπημένο σύζυγό της Βασιλιά Όθωνα.
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

CARETTA-CARETTA TURTLE - ΧΕΛΩΝΑ ΚΑΡΕΤΑ-ΚΑΡΕΤΑ

Χελώνα Caretta- Caretta
Βιολογία
Στον πλανήτη υπάρχουν επτά είδη θαλάσσιων χελωνών. Και τα 7 είδη έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά τον κύκλο ζωής τους. Έχουν σύνθετους κύκλους ζωής κατά τη διάρκεια των οποίων μετακινούνται μεταξύ πολλών διαφορετικών οικοτόπων. Όλες οι θαλάσσιες χελώνες ξεκινούν την ζωή τους ως έμβρυα σε αυγά που εναποθέτουν οι θηλυκές χελώνες σε αμμώδεις παραλίες. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες, πρωταρχικά η θερμοκρασία, καθορίζουν το φύλο των νεοσσών στην κάθε φωλιά. Μετά από 46-70 ημέρες επώασης, τα αυγά εκκολάπτονται και οι νεοσσοί κινούνται γρήγορα προς τη θάλασσα. Οι νεοσσοί κάνουν την έξοδό τους συνήθως κατά τη διάρκεια της νύχτας και βρίσκουν τη θάλασσα προσανατολιζόμενοι προς τον φωτεινότερο ορίζοντα. Η καρέτα είναι μία μεγάλη θαλάσσια χελώνα με καβούκι που αποτελείται από κεράτινες πλάκες καφεκόκκινου χρώματος. Ζυγίζει κατά μέσο όρο 90 κιλά και το μήκος της φτάνει το ένα μέτρο. Τρέφεται κυρίως με θαλάσσια φυτά και ασπόνδυλα με ιδιαίτερη προτίμησή στις τσούχτρες.
Ζει στη θάλασσα, αλλά η διαιώνισή της εξαρτάται απόλυτα από τη στεριά, αφού εκεί ολοκληρώνεται ο βιολογικός της κύκλος, με την ωοτοκία, την εκκόλαψη, και την επακόλουθη είσοδο των νεοσσών στη θάλασσα.
Οι θηλυκές Caretta caretta, αφού ωριμάσουν σεξουαλικά σε ηλικία περίπου τριάντα ετών, επιστρέφουν κάθε δύο τρία χρόνια στον τόπο όπου γεννήθηκαν οι ίδιες, για να εναποθέσουν τα αβγά τους. Προτιμούν τις αμμώδεις παραλίες με ήπιες κλίσεις και χωρίς εμπόδια, όπου η άμμος έχει τα κατάλληλα χαρακτηριστικά υφής και μεγέθους και πληροί τις προϋποθέσεις θερμοκρασίας και υγρασίας που είναι απαραίτητες για την επώαση. Γεννάνε τους καλοκαιρινούς μήνες, βγαίνοντας δύο ως τέσσερις φορές στην παραλία, αργά το βράδυ. Η εκκόλαψη διαρκεί δύο μήνες. Οι νεοσσοί, περίπου 100 σε κάθε φωλιά, έχουν μήκος πέντε εκατοστά και ζυγίζουν δεκαεπτά γραμμάρια. Μόλις εκκολαφθούν, ανεβαίνουν όλοι μαζί στην επιφάνεια της άμμου και τρέχουν αμέσως προς τη θάλασσα. Αυτό το πρώτο ταξίδι είναι το σημαντικότερο της ζωής τους, γιατί βοηθά τα χελωνάκια να προσανατολιστούν και να μπορέσουν να ξαναγυρίσουν στον ίδιο τόπο μερικές δεκαετίες αργότερα. Οι νεοσσοί έχουν να αντιμετωπίσουν πάμπολλους φυσικούς εχθρούς -καβούρια, γλάρους και ψάρια-, και η θνησιμότητά τους είναι εξαιρετικά υψηλή. Υπολογίζεται ότι σε κάθε χίλια χελωνάκια επιζεί και ενηλικιώνεται μόνο ένα!
Έχει παγκόσμια εξάπλωση (ΗΠΑ, Νότια Αφρική, Αυστραλία), όπου δημιουργεί φωλιές σε εύκρατες και υποτροπικές περιοχές. Τα Σεκάνια στη Ζάκυνθο είναι η σημαντικότερη παραλία ωοτοκίας του είδους σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Παρόλο που το μήκος της παραλίας είναι μόνο 500 μ. περίπου, εδώ γεννούν τα αβγά τους τουλάχιστον οι μισές από τις χελώνες που βγαίνουν γι' αυτόν το σκοπό στις ζακυνθινές παραλίες. Ανάλογα με τη χρονιά, οι φωλιές στα Σεκάνια κυμαίνονται από πεντακόσιες ως χίλιες - μια από τις υψηλότερες πυκνότητες ωοτοκίας στον κόσμο. Άλλες σπουδαίες παραλίες ωοτοκίας γι' αυτό το είδος χελώνας, στη χώρα μας, βρίσκονται στον κόλπο του Λαγανά (στη Ζάκυνθο), στον Κυπαρισσιακό κόλπο, στον Λακωνικό κόλπο, στο Ρέθυμνο και τα Χανιά.
Κίνδυνοι - Απειλές
Η υποβάθμιση και η καταστροφή των βιότοπων όπου αναπαράγεται η καρέτα θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωση του είδους. Κύρια αιτία για την αλλοίωση του φυσικού χαρακτήρα των ακτών αποτελεί η άναρχη τουριστική ανάπτυξη, που συνεπάγεται δραματική συρρίκνωση των διαθέσιμων παραλιών ωοτοκίας της χελώνας: Ο θόρυβος από τα ξενοδοχεία και τις ταβέρνες τρομάζει τις θηλυκές Caretta caretta, τα φώτα αποπροσανατολίζουν τους νεοσσούς, ενώ τα οχήματα, οι ομπρέλες για τον ήλιο και οι ξαπλώστρες συμπιέζουν την άμμο προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην ωοτοκία και την εκκόλαψη.
Σημαντικές απειλές αποτελούν επίσης η χρήση μη επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων -κάθε χρόνο χιλιάδες θαλάσσιες χελώνες μπλέκονται τυχαία στα δίχτυα και τα παραγάδια και πνίγονται- και η ρύπανση από προϊόντα πετρελαίου, χημικές ουσίες και σκουπίδια. Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελούν οι πλαστικές σακούλες, αφού οι χελώνες τις τρώνε, νομίζοντας πως πρόκειται για τσούχτρες, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από ασφυξία.
Τέλος, κάποιες χελώνες τραυματίζονται, μερικές φορές θανάσιμα, από ταχύπλοα σκάφη που πλέουν κοντά στις παραλίες ωοτοκίας. Πάντως, με την εφαρμογή των απαραίτητων μέτρων προστασίας, αυτή η τελευταία απειλή τείνει πλέον να μειωθεί σημαντικά.
Η δράση του WWF Ελλάς
Από τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του στη χώρα μας, το WWF Ελλάς έθεσε την προστασία της χελώνας καρέτα ως μια από τις βασικές προτεραιότητές του και στήριξε το έργο του Συλλόγου Προστασίας Θαλάσσιας Χελώνας, όπως είχε κάνει νωρίτερα και το WWF International. Επιπλέον, το WWF Ελλάς ανέλαβε δράση στον νομικό τομέα στοχεύοντας τόσο στην τήρηση των υφιστάμενων μέτρων προστασίας της θαλάσσιας χελώνας όσο και στη βελτίωσή τους.
Κεντρικό σημείο αυτής της δράσης είναι η άσκηση πίεσης, μαζί με άλλες οργανώσεις, για τη δημιουργία Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου στη Ζάκυνθο (ΕΘΠΖ), όπου βρίσκονται οι κυριότεροι βιότοποι της Caretta caretta. Η εγκαθίδρυση του ΕΘΠΖ αναμένεται ότι θα προσφέρει ένα ολοκληρωμένο θεσμικό μέσο για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών, αλλά και για τη διασφάλιση μιας βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης.
Η σημαντικότερη όμως ενέργεια του WWF Ελλάς για την προστασία του είδους ήταν η αγορά της περιοχής που περιβάλλει την παραλία των Σεκανίων, στη Ζάκυνθο - τη σπουδαιότερη παραλία αναπαραγωγής της χελώνας καρέτα σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
ΑΠΟ ΤΟ http://www.wwf.gr/

LITHUANIA - ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ

Λιθουανία
Η Δημοκρατία της Λιθουανίας (Lietuvos Respublika - Lietuva) είναι μια χώρα της βορειοανατολικής Ευρώπης και μία από τις 3 Βαλτικές Δημοκρατίες. Συνορεύει με την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λετονία και τη Ρωσία (συγκεκριμένα με την περιοχή Καλίνινγκραντ, η οποία ανήκει στη Ρωσία). Είναι μία μικρή χώρα, με έκταση 65.200 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.565.205 κατοίκους.
Πρωτεύουσα της Λιθουανίας είναι το Βίλνιους (574.000 κάτοικοι), ενώ άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Κάουνας και η Κλαϊπέντα, η οποία είναι και σημαντικό λιμάνι. Περισσότερο απο 80% του πληθυσμού είναι Λιθουανοί και επίσημη γλώσσα είναι η λιθουανική, η οποία ανήκει στην ομάδα βαλτικών γλωσσών.
Η Λιθουανία υπήρξε η πρώτη Σοβιετική Δημοκρατία που διακήρυξε την ανεξαρτησία της, το Μάρτιο του 1990. Το λίτας αντικατέστησε το ρούβλι ως επίσημο νόμισμα το Μάρτιο του 1993 και την 1η Μαΐου 2004 η Λιθουανία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ιστορία
Τον 14ο αιώνα η Λιθουανία ήταν η μεγαλύτερη χώρα στην Ευρώπη. Παράλληλα οι Λιθουανοί ήταν ειδωλολάτρες και εκχριστιανίστηκαν μόλις το 1386. Το 1410, στην Μάχη του Γκρούνβαλντ, οι Λιθουανοί μαζί με τους Πολωνούς συνέτριψαν τους Τεύτονες Ιππότες. Ενωμένες πλέον, η Λιθουανία και Πολωνία, αποτελούσαν το ισχυρότερο κράτος στην Ευρώπη. Το 1569 ιδρύθηκε η Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία, γνωστή και ως Rzeczpospolita. To 1795 όμως η Λιθουανία βρέθηκε υπό ρωσική κυριαρχία. Το 1905 οι Λιθουανοί απέκτησαν το δικαίωμα να διδάσκεται η γλώσσα τους. Το 1915 οι Γερμανοί κατέκτησαν τη χώρα, αλλά 3 χρόνια αργότερα απελευθερώθηκε και ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη δημοκρατία. Στις 9 Οκτωβρίου 1920 οι Πολωνοί κατέκτησαν το Βίλνιους. Πρωτεύουσα τότε έγινε η Κάουνας. Στις 17 Δεκεμβρίου 1926 επιβλήθηκε αυταρχικό καθεστώς μετά το πραξικόπημα του Αουγκουστίνας Βολντεμάρας. Όμως το 1929 ανατράπηκε από τον Αντάνας Σμετόνας. Στις 23 Αυγούστου 1939 δέν συμπεριελήφθηκε στο Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ.
Καταλήφθηκε από τους Σοβιετικούς τον Ιούνιο 1940 και ενσωματώθηκε στην Σοβιετική Ένωση δύο μήνες αργότερα. Οι Γερμανοί την κατείχαν από το 1941 και για 3 χρόνια, οπότε ξανακαταλήφθηκε από την Σοβιετική Ένωση και έγινε ξανά σοσιαλιστική δημοκρατία. Η Λιθουανία ήταν σοβιετική δημοκρατία από το 1944 έως την ανεξαρτησία της στις 11 Μαρτίου 1990. Στις 4 Φεβρουαρίου 1991 η Ισλανδία ήταν η πρώτη χώρα η οποία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Λιθουανίας. Η Λιθουανία έγινε μέλος του Ο.Η.Ε. στις 17 Σεπτεμβρίου 1991. Το λίτας αντικατέστησε το ρούβλι ως επίσημο νόμισμα το 1993. Έγινε μέλος του NATO στις 29 Μαρτίου 2004 και την 1η Μαΐου 2004 εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις 16 Ιανουαρίου του 2009 έγιναν έντονες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Βίλνιους, σε διαμαρτυρία για την οικονομική κρίση, Οι διαδηλωτές επεχείρησαν να καταλάβουν το Κοινοβούλιο.
Οικονομία
Η οικονομία της χώρας βασίζεται κυρίως στη γεωργία. Επίσης αναπτυγμένη είναι και η κτηνοτροφία. Υπάρχουν μεταλλοτεχνίες και ελαφρές βιομηχανικές μονάδες. Το νόμισμα της χώρας από το 1993 είναι το λίτας.
Πολιτικά
Πρόεδρος της χώρας είναι ο Βάλντας Άνταμκους και πρωθυπουργός ο Άντριους Κουμπίλιους.

Πόλεις
Η Λιθουανία έχει 103 πόλεις (miestai). Κυριότερες πόλεις είναι η Βίλνιους (πρωτεύουσα), η Κάουνας, η Κλαϊπέντα, η Σιαουλιά και η Πανεβεζύς.
Oι 10 μεγαλύτερες πόλεις της Λιθουανίας σε πληθυσμό (2005)
1. Βίλνιους (πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη) 540.318
2. Κάουνας 361.274
3. Κλαϊπέντα 187.442
4. Σιαουλιάι 129.075
5. Πανεβεζύς 115.604
6. Αλύτους 69.481
7. Μαριγιάμπολε 48.675
8. Μαζεϊκιάι 41.389
9. Γιόναβα 34.782

10. Ούτενα 33.086
Γεωγραφία
Η Λιθουανία βρίσκεται στη βόρεια Ευρώπη και είναι η μεγαλύτερη σε έκταση από τις βαλτικές χώρες. Έχει 99 χιλιόμετρα αμμώδη ακτογραμμή από τα οποία τα 38 βρίσκονται στη Βαλτική Θάλασσα. Η χώρα έχει πολυάριθμες λίμνες. Ο κύριος ποταμός της χώρας είναι ο Νέμουνας Νέμαν 475 km, που στο Κάουνας ενώνεται με τον Νέρις και με το όνομα Νέμουνας χύνονται στη Βαλτική. Είναι - όπως και όλες οι χώρες της περιοχής - μιά χώρα όπου δεν υπάρχουν βουνά. Το μεγαλύτερο υψόμετρο.

Πανίδα
Στην άγρια πανίδα της Λιθουανίας υπάρχουν αρκετά ζώα, πτηνά και ερπετά όπως : ελάφια, μινκ, κάστορες, ασβοί και αλεπούδες, λαγοί, αγριόπαπιες, φίδια κλπ. Γενικά είναι μια πλούσια σε πανίδα χώρα, και αυτό οφείλεται περισσότερο στην περιορισμένη δράση των κυνηγητικών σπορ και στην πλούσια χλωρίδα και υδροβιότοπους.
Στην ήμερη πανίδα και οικονομία, η κτηνοτροφία είναι αρκετά αναπτυγμένη με πρώτα τα βοοειδή και την χοιροτροφία. Σπάνια είναι κτηνοτροφία εριοειδών (αρνιά, κατσίκια)
Χλωρίδα
Η χλωρίδα της χώρας περιλαμβάνει όμορφα δάση - τα οποία ομολογουμένως - σέβονται οι κάτοικοι και οι αρχές, καθαρές λίμνες και ποτάμια. Γενικά είναι μια χώρα πνιγμένη στα δάση με κύριο δέντρο το πεύκο και την λεύκα. Οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις δεν είναι πολλές - με κυριότερη παραγωγή τεύτλα, πατάτες, μήλα, καλαμπόκι, και διάφορα οπωροκηπευτικά που προορίζονται περισσότερο για την εσωτερική αγορά.
Κλίμα
Το κλίμα της χώρας είναι ηπειρωτικό με υγρούς χειμώνες και υγρά καλοκαίρια.

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

JESSE OWENS - ΤΖΕΣΕ ΟΟΥΕΝΣ

Τζέσε Όουενς

(12 Σεπτεμβρίου 1913 - 31 Μαρτίου 1980)
Ο Τζέιμς Κλιβελαντ Όουενς όπως ήταν το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στο Λόρενς Κάουντι, στην κοινότητα Όακβιλ και ήταν γιός της Έμμας και του Έρνι. Στα εννιά του χρόνια μετακόμισαν στο Γκλένβιλ στο Κλίβελαντ. Το χαϊδευτικό Τζέσε του το κόλλησε ένας δάσκαλος στο Κλίβελαντ, ο οποίος δεν μπορούσε να καταλάβει την χωριάτικη προφορά του όταν του έλεγε Τζέιμς Κλίβελαντ.
Ζούσε σε γκέτο μια ζωή που σίγουρα δεν θα την ευχόταν ούτε στον χειρότερο εχθρό του. Για να επιβιώσει αυτός και η οικογένεια του έκανε πολλές και διάφορες δουλειές, όπως ντελίβερι, τσαγκάρης και βοηθός μηχανικών αυτοκινήτων, δουλειές που τον βοήθησαν να καταλάβει την αγάπη του για το τρέξιμο, το οποίο ήταν η μόνη του διέξοδος από τα προβλήματα.
Ο προπονητής που τον ανακάλυψε Τσάρλς Ρίλεϊ τον ενθάρρυνε πολλές φορές, που ήθελε να σταματήσει. Έκανε προπόνηση μετά το σχολείο και πριν πιάσει βάρδια ως τσαγκάρης. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό για πρώτη φορά όταν ισοφάρισε το παγκόσμιο ρεκόρ 9.40 στις 100 γιάρδες, περίπου 91 μέτρα σε κάτι σχολικούς αγώνες, ενώ το 1933 έκανε και 7.56μ. στο μήκος στο Σικάγο.
Παντρεύτηκε την Μίνι Ρουθ Σόλομον, την οποία γνώρισε όταν ήταν 15 και αυτή 13 στο γυμνάσιο του Κλίβελαντ. Έκαναν τρεις κόρες. Την Γκλόρια, την Μαρλέν και την Μπέβερλι.
Απαντούσε στο ρατσισμό με ρεκόρ! Πήγε στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο και αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι ο πατέρας του βρήκε δουλειά και θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα χωρίς αυτός να δουλεύει. Το 1935 και το 1936 σάρωσε τις πρωτιές στα πρωταθλήματα NCAA. Το ρεκόρ του με τέσσερα χρυσά μετάλλια στο NCAA ισοφαρίστηκε από τον Ξαβιέρ Κάρτερ το 2006.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι δέχθηκε πάμπολλα κρούσματα ρατσισμού κατά τη διάρκεια και τον κολεγιακών του χρόνων, αφού στα ταξίδια που έκανε για τους αγώνες έτρωγε και κοιμόταν σε μέρη ειδικά για μαύρους, ενώ αναγκάστηκε από κάποιο σημείο και μετά να δουλεύει μερική απασχόληση για να καλύπτει τα έξοδο της σχολής του.
Ήταν μέλος της αδελφότητας ΑΠΑ, την πρώτη αδελφότητα που καθιέρωσε τα ελληνικά γράμματα και ήταν ειδικά για αφρο-Αμερικανούς.
Ο αθλητής που τόλμησε... Το 1936 ήταν η χρονιά που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Να τον γράψει η ιστορία. Να τον συζητούν όλοι και να γίνει άξιος προσοχής ακόμα και 29 χρόνια μετά τον θάνατο του. Η στέρηση της γερμανικής υπηκοότητας από τους Εβραίους το 1935 από τον Χίτλερ λίγο έλειψε να τινάξει τους Αγώνες στον αέρα. Η Αθλητική Ένωση των ΗΠΑ αποφάσισε να μποϊκοτάρει τη διοργάνωση, απόφαση που άλλαξε( με δύο ψήφους διαφορά ), μετά τη διαβεβαίωση του Χίτλερ ότι δεν πρόκειται να γίνουν διακρίσεις σε βάρος των Εβραίων και των μαύρων.
Για πρώτη φορά έγινε ολυμπιακή λαμπαδηδρομία, ιδέα του Καρλ Ντιμ , διευθυντή της Ακαδημίας των Σπορ της Κολονίας και γενικού γραμματέα της οργανωτικής επιτροπής . Η αφή της Φλόγας πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου και πρώτος λαμπαδηδρόμος ήταν ο Κώστας Κονδύλης. Η Φλόγα μπήκε στο Ολυμπιακό Στάδιο την 1 η Αυγούστου , έχοντας διατρέξει 3.075 χιλιόμετρα . Για πρώτη επίσης φορά πραγματοποιήθηκαν πολιτιστικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο των Ολυμπιακών, ενώ λειτούργησε κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης .
Η ελληνική ομάδα , που παρέλασε πρώτη, είχε επικεφαλής το χρυσό ολυμπιονίκη Σπύρο Λούη, ως επίσημο προσκεκλημένο του ίδιου του Χίτλερ, ενώ το μπάσκετ, το χάντμπολ και το κανόε μπήκαν για πρώτη φορά στο ολυμπιακό πρόγραμμα.
Όλα αυτά όμως δεν είχαν καμία ιστορική αξία μπροστά σε αυτό που έκανε ο Τζέσε Όουενς. Ο Αμερικανός ταπείνωσε τον αιμοσταγή δικτάτορα Αδόλφο Χίτλερ, με τα τέσσερα χρυσά μετάλλια που κατέκτησε, δίνοντας έτσι ένα πολύ μεγάλο χαστούκι στα περί ανωτερότητας της άριας φυλής και ανάγκασε τον Χίτλερ να εγκαταλείψει το Ολυμπιακό Στάδιο για να αποφύγει την απονομή των μεταλλίων στο μεγάλο αθλητή.
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές εκείνης της διοργάνωσης ήταν το αγώνισμα του μήκους, που ήταν το δεύτερο αγώνισμα του. Μεγάλο φαβορί στο αγώνισμα ο Γερμανός Λούτζ Λόνγκ. Ο Όουενς κάνει τις πρώτες προσπάθειές του. Οι κριτές τις θεωρούν άκυρες. Ο Γερμανός Λουτζ Λόνγκ κανονικά θα έπρεπε να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση. Γιατί όχι μόνο θα κέρδιζε ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο αλλά δεν θα χρειαστεί να "απολογηθεί" στα οργισμένα πρόσωπα των διοργανωτών για ένα ακόμα χαμένο μετάλλιο από έναν ...μαύρο.
Όμως όχι. Ο Λονγκ πλησιάζει τον Όουενς. Θαυμάζει τον αθλητή για τα προσόντα και το θάρρος του. Του υποδεικνύει να ξεκινήσει το άλμα του αισθητά πριν τη γραμμή του άκυρου. Και τον ενθαρρύνει να "πετάξει" όσο πιο μακρυά μπορεί. Και όλα αυτά στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, μπροστά στα μάτια των Αρχών του Ναζισμού, μπροστά στα μάτια του Χίτλερ μέσα σε ένα στάδιο που βράζει από εθνικιστική οργή!
Και ο Όουενς κάνει το μεγαλύτερο άλμα. Και κερδίζει το χρυσό. Και ο Λονγκ τον πλησιάζει και με ειλικρινές βλέμμα θαυμασμού και εκτίμησης τον συγχαίρει θερμά!
"Όλα τα μετάλλια και τα κύπελλα που κέρδισα στη ζωή μου δεν αξίζουν τίποτα μπροστά στη φιλία που μου χάρισε ο Λουτζ Λονγκ!", είχε δηλώσει ο Όουενς λίγο καιρό αργότερα. Μάλιστα, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι πριν τους αγώνες τον επισκέφτηκαν στο Ολυμπιακό Χωριό άνθρωποι της Adidas για να υπογράψουν μαζί του αποκλειστικό συμβόλαιο. Ο Όουενς παρά το γεγονός ότι έκανε κάτι το οποίο έμοιαζε ακατόρθωτο δεν καλέστηκε ποτέ στον Λευκό Οίκο για συγχαρητήρια, ούτε έλαβε κάποιο τηλεγράφημα από τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ. Μπορεί να πέτυχε τόσες διακρίσεις, όμως αυτό δεν σήμαινε ότι αυτομάτως θα γινόταν ο μεγάλος σταρ, αφού στην Αμερική δεν ξεχνούσαν έτσι εύκολα ότι ήταν μαύρος.
Δούλεψε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε βενζινάδικο, σε καθαριστήριο, ενώ ταξίδεψε ανά τον κόσμο, πραγματοποιώντας ομιλίες σε πολύ μεγάλες πολυεθνικές σαν την Ford. Όταν εγκατέλειψε τον αθλητισμό ασχολήθηκε με τον ιππόδρομο. Πάντως, ο Τζέσε κατηγορήθηκε και από τους μαύρους αθλητές, οι οποίοι του χρέωσαν το ότι δεν ήταν δίπλα τους το 1968 όταν έκαναν την επανάσταση τους μέσω πάλι Ολυμπιακών Αγώνων.
Μετά από 35 χρόνια ακατάπαυστου καπνίσματος, πέθανε στα 66 του από καρκίνο στον πνεύμονα στο Τουκσόν της Αριζόνα. Λίγους μήνες πριν πεθάνει προσπάθησε να πείσει τον τότε πρόεδρο της Αμερικής, Τζίμι Κάρτερ, να μην μποϊκοτάρει τους αγώνες της Μόσχας, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Το 1984 βραβεύτηκε με Emmy για την βιογραφική ταινία της ζωής του: «Η ιστορία του Τσέζε Όουενς».
Αναγνώριση και μετά τον θάνατο του Το 1984 ένας δρόμος κοντά στο στάδιο του Βερολίνου πήρε το όνομα του. Δυο γραμματόσημα με την φιγούρα του βγήκαν το 1990 και το 1998. Επίσης, πολλές πλατείες και πάρκα έχουν πάρει το όνομα του, ενώ το στάδιο στίβου του πανεπιστημίου του Οχάιο, έχει το όνομα του. Τέλος, μπήκε στο hall of fame των αθλητών από την Αλαμπάμα το 1970.
ΑΠΟ ΤΟ http://news.pathfinder.gr/

SPACE SHUTTLE DISCOVERY - ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΝΤΙΣΚΑΒΕΡΙ

Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι
Το Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι (Κωδικός Τροχιακού Οχήματος: OV-103) είναι ένα από τα τρία επιχειρησιακά διαστημικά λεωφορεία του στόλου της NASA. Όταν πρωτοπέταξε το 1984, το Ντισκάβερι έγινε το τρίτο επιχειρησιακό διαστημικό λεωφορείο και σήμερα είναι το γηραιότερο σε υπηρεσία. Το Ντισκάβερι έχει πραγματοποιήσει τόσο ερευνητικές αποστολές όσο και αποστολές συναρμολόγησης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (International Space Station - ISS).
Προέλευση του ονόματος
Το σκάφος φέρει το όνομα παλαιότερων εξερευνητικών πλοίων, κυρίως τα HMS Discovery, το ιστιοφόρο πλοίο που συνόδευσε τον εξερευνητή Τζέημς Κουκ στο τρίτο και τελευταίο ταξίδι του, το πλοίο του Χένρυ Χάντσον Discovery, το οποίο χρησιμοποιήθηκε το 1610 – 1611 στην αναζήτηση του Βορειοδυτικού περάσματος, και το RRS Discover, ένα πλοίο που χρησιμοποιήθηκε για αποστολές στην Ανταρκτική από το 1901 μέχρι το 1904 από τους Σκοτ και Σάκλετον. Το διαστημικό λεωφορείο μοιράζεται το ίδιο όνομα με το Discovery One, το φανταστικό διαστημόπλοιο από τις ταινίες 2001: A Space Odyssey και 2010: The Year We Make Contact.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Το Ντισκάβερι ήταν το διαστημικό λεωφορείο που εκτόξευσε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ και τέλεσε τη δεύτερη και τρίτη συντήρησή του. Εξαπέλυσε επίσης τη διαστημοβολίδα Ulysses και τρεις δορυφόρους TDRS. Το Ντισκάβερι επιλέχθηκε δύο φορές να πραγματοποιήσει την πρώτη πτήση σε τροχιά, πρώτα το 1988, μετά από το δυστύχημα του Τσάλλεντζερ το 1986, και στη συνέχεια τον Ιούλιο του 2005 και τον Ιούλιο του 2006, πραγματοποιώντας τις δύο πρώτες αποστολές μετά την τραγωδία του Κολούμπια το 2003. Το Ντισκάβερι ήταν εκείνο που μετέφερε στο διάστημα τον αστροναύτη Τζον Γκλεν, που συμμετείχε στο πρόγραμμα Μέρκιουρι, κατά την διάρκεια της αποστολής STS-95 στις 29 Οκτωβρίου 1998, καθιστώντας τον τον γηραιότερο άνθρωπο που μετείχε σε διαστημική αποστολή, σε ηλικία 77 ετών.
Την 1 Οκτωβρίου 2007 το Ντισκάβερι μεταφέρθηκε στo συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39A σε προετοιμασία της αποστολής STS-120 . Οι τελικές δοκιμές προ της εκτοξεύσεως πραγματοποιήθηκαν από τις 7 έως τις 10 Οκτωβρίου, ενώ ημερομηνία εκτόξευσης ορίστηκε η 23 Οκτωβρίου.
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

''Ο ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΝΕΑ ΚΥΜΑΤΑ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Ο καρχαρίας και τα εννέα κύματα
Διασκευή του μυθιστορήματος του Ν. Κατηφόρη
Κοινωνική σειρά εποχής 13 επεισοδίων διάρκειας 45 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ2 τη Πέμπτη 9 Ιουνίου 1983
Παραγωγή του Ανέστη Βλάχου
Σενάριο και σκηνοθεσία του Παναγιώτη Κωνσταντίνου
Ηθοποιοί Ανέστης Βλάχος, Αλμπέρτο Εσκενάζι (λιμενάρχης), Ορφέας Ζάχος), Βύρων Πάλλης (Αναστάσιος Βαρούχας), Μάρκος Λεζές, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Ιλεάνα Φέξη
…Η εμφάνιση ενός σκυλόψαρου ταράζει την ήσυχη ζωή των κατοίκων μιας νησιωτικής πόλης στις αρχές της δεκαετίας του ΄50. Όταν μάλιστα εξαφανίζεται ο πλουσιότερος άρχοντας του τόπου Αναστάσιος Βαρούχας κολυμπώντας, όλοι πιστεύουν ότι τον έφαγε το σκυλόψαρο. Η γυναίκα του μάλιστα για την οποία οργιάζουν τα κουτσομπολιά πως είναι ερωμένη ενός ψαρά, αναγνωρίζει τα ρούχα της αφημένα στην παραλία…
Διασκευή ενός αλληγορικού μυθιστορήματος, όπου ο καρχαρίας παίρνει τη μεταφορική σημασία του πλουτοκράτη του χωριού, ο οποίος με τα λεφτά του εξουσιάζει τα πάντα, ακόμα και τις αρχές του τόπου που δέχονται να παίξουν μια κωμωδία προς χάρη του. Από τις πρώτες αναθέσεις της νέας κυβέρνησης της αλλαγής, με τις αναμενόμενες, λόγω εποχής, σοσιαλιστικές κορόνες.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Καπνισμένος ουρανός
Διασκευή του μυθιστορήματος του Κ. Κοτζιά
Κοινωνική σειρά εποχής 15 επεισοδίων διάρκειας 45 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ2 τη Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 1985
Παραγωγή του Άρη Χατζόπουλου
Φωτογραφία του Νίκου Σμαραγδή
Μουσική του Βασίλη Δημητρίου
Σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα
Σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη
Ηθοποιοί Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Μάρθα Βούρτση, Γιάννης Μόρτζος, Γιώργος Μοσχίδης, Βασίλης Ανδρεόπουλος, Έρση Μαλικένζου, Νίκος Λυκομήτρος, Χριστίνα Θεοδωροπούλου, Τάσος Κωστής, Άκης Δρακουλινάκος, Νίκος Μπακογιάννης, Μάκης Τσιλιμίδης
…Η ζωή σε μια προσφυγική γειτονιά στα χρόνια της Μεταξικής δικτατορίας, της Κατοχής και της αντίστασης, μέσα από τις απλές οικογενειακές ιστορίες μιας ομάδας ανθρώπων που κατοικούν σε μια αθηναϊκή αυλή…
Καλή διασκευή του μυθιστορήματος. Αναπλάθει με επιτυχία την εποχή και δίνει έμφαση στις πολιτικές συνθήκες και τους χαρακτήρες του βιβλίου που αποτελούν στο σύνολό τους μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας, η οποία έζησε το δικό της Γολγοθά των αγώνων και των συμβιβασμών στα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του ΄40. Ανάμεσα στους πολλούς χαρακτήρες που παρελαύνουν στο σίριαλ ξεχωρίζουν: ένας εργάτης που προσπαθεί να συνδικαλιστεί στο χώρο της δουλειάς του, ένας ποδοσφαιριστής με τη γυναίκα του, ένας μικροαστός οικογενειάρχης που προσπαθεί «να τα φέρει βόλτα» κι ένας απόστρατος βενιζελικός στρατιωτικός…
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998