''ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΥ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Το πήδημα του βατράχου
Σατιρική σειρά 13 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ1 το Σάββατο 23 Απριλίου 1988
Παραγωγή του Κώστα Βάκα
Σενάριο των Βασίλη Ζιώγα και Παυλίνας Παμπούδη
Σκηνοθεσία του Στέλιου Ράλλη
Ηθοποιοί Κώστας Αρζόγλου (Πίπης), Πέγκυ Σταθακοπούλου (Λένα), Άννα Μαντζουράνη (πεθερά), Δημήτρης Πιατάς (τρελός), Τάσος Υφαντής (προεστός), Ελένη Γερασιμίδου (γειτόνισσα)
…Ένα ζευγάρι, κουρασμένο από την απάνθρωπη ζωή στη πόλη, αποφασίζει κάνοντας χρήση κάποιων ειδικών επιδοτήσεων να εγκατασταθεί σ΄ ένα χωριό. Εκεί αντιμετωπίζει τη γενική δυσπιστία των χωρικών που βλέπει με καχυποψία κι αδυνατεί να καταλάβει τους «πρωτευουσιάνους». Μετά από πολλά ευτράπελα και παρεξηγήσεις αναθεωρούν την αρχική τους απόφαση και επιστρέφουν εσπευσμένα στη πρωτεύουσα…. Σειρά που «προέκυψε» από ένα πείραμα της ΕΡΤ1, στα χρόνια του διοικητικού δίδυμου Χαλάτση-Σωτηριάδη, όταν έγιναν απευθείας αναθέσεις σε γνωστούς συγγραφείς να γράψουν τηλεοπτικές σειρές σύμφωνα με την απόλυτη έμπνευσή τους και ανεξάρτητα από τη συνεργασία τους (η οποία θα επακολουθούσε σε δεύτερο στάδιο) με παραγωγό και σκηνοθέτη. Το «Πήδημα του βατράχου» ήταν η μοναδική σειρά που σύμφωνα με το σχέδιο ολοκλήρωσε όλα τα στάδια από το γράψιμο μέχρι τη παραγωγή.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Μαντώ ΜαυρογένουςΙστορική σειρά 12 επεισοδίων διάρκειας 45 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ1 τη Τετάρτη 8 Ιουνίου 1983
Παραγωγή ΔΙΑΣ T.V.
Σενάριο του Γιώργου Ρούσσου
Σκηνοθεσία του Σταμάτη Χονδρογιάννη
Ηθοποιοί Κάτια Δανδουλάκη (Μαντώ Μαυρογένους), Σταύρος Ξενίδης, Αλίκη Καμινέλη, Χρήστος Πάρλας, Χάρης Εμμανουήλ, Σπύρος Ολύμπιος, Καίτη Λαμπροπούλου, Γιώργος Κοτανίδης, Νίκος Γαλανός, Ντόρα Βολανάκη
…Μια τοιχογραφία προσωπικοτήτων της ελληνικής επανάστασης του 1821 με κεντρικό άξονα αναφοράς τη ζωή, το πολεμικό έργο και τη γενναία εθνική προσφορά της αγωνίστριας Μαντώς Μαυρογένους….

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ - ALCIBIADE

Αλκιβιάδης
Κλεινίου Σκαμβωνίδης (450 π.Χ.-404 π.Χ.) ήταν Αθηναίος στρατηγός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του Κλεινία και της Δεινομάχης, η οποία άνηκε στην οικογένεια των Αλκμεωνιδών. Ήταν κοντινός συγγενής του Περικλή, ο οποίος, μετά από το θάνατο του Κλεινία στη μάχη της Κορώνειας (447 π.Χ.), έγινε ο κηδεμόνας του. Κατά συνέπεια νωρίς στερημένος από τον έλεγχο του πατέρα του, με μεγάλη προσωπική ομορφιά και κληρονόμος σε μεγάλο πλούτο, ο όποιος αυξήθηκε από το γάμο του, παρουσιάστηκε επίμονος, ιδιότροπος, εμπαθής και με την πιό αναιδή συμπεριφορά. Ούτε οι εκπαιδευτικοί της πρόωρης ανδρικής ηλικίας του προσέφεραν την καθοδήγηση που η παιδική ηλικία του στερήθηκε. Από τον Πρωταγόρα, τον Πρόδικο και άλλους έμαθε να γελά στις κοινές ιδέες της δικαιοσύνης, της μετριοπάθειας, των Θείων και του πατριωτισμού. Την επίμοχθη σκέψη και ασκητική ζωή του δασκάλου του Σωκράτη, ήταν σε θέση να θαυμάσει, αλλά όχι να μιμηθεί. Αντίθετα, η επιδεικτική ματαιοδοξία του, οι ερωτοδουλειές του, οι ακολασίες και οι ασεβείς διασκεδάσεις του έγιναν πασίγνωστες. Αλλά όσο μεγάλα κι αν ήταν τα ελαττώματά του, οι ικανότητές του ήταν ακόμα μεγαλύτερες.Έλαβε μέρος στη Μάχη της Ποτίδαιας (432 π.Χ.), όπου σώθηκε από βεβαιο θάνατο από το Σωκράτη. Τη "χάρη" αυτή ανταπέδωσε στο Σωκράτη στη Μάχη του Δηλίου (424 π.Χ.). Ο Αλκιβιάδης είχε το θαυμασμό του Σωκράτη, και κάποτε είπε: "Η φύση του είναι τόσο όμορφη, χρυσή, Θεία και θαυμάσια ώστε ότι προστάζει σίγουρα πρέπει να γίνει, όπως η φωνή του Καλού". Ως ανταμοιβή για την ανδρεία του, ο πλούσιος Ιππόνικος του έδωσε το χέρι της κόρης του.Από αυτήν την περίοδο πήρε μια προεξέχουσα θέση στην αθηναϊκή πολιτική κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. H οικογένειά του είχε από πολύ παλιά χρόνια σχέσεις με τη Σπάρτη και πιθανότατα ο πατέρας του διετέλεσε πρόξενος της Σπάρτης. Για αυτό το λόγο υπήρξε αρχικά φιλικός προς τη Σπάρτη και προς την ειρήνη. Για το λόγο όμως ότι οι Λακεδαιμόνιοι προτίμησαν να συνδιαλλαγούνμε το Νικία και όχι με αυτόν, λόγω του νεαρού της ηλικίας του έγινε στη συνέχεια ο ηγέτης των φιλοπόλεμων σε αντίθεση με το Νικία, και μετά από την ειρήνη του (421 π.Χ.) πέτυχε με ένα αδίστακτο τέχνασμα να εξαπατήσει τους Σπαρτιάτες πρεσβευτές και να πείσει τους Αθηναίους να δημιουργήσουν τη συμμαχία (420 π.Χ.) με το Άργος, την Ηλεία και τη Μαντίνεια. Μετά από την αποτυχία του Νικία στη Θράκη (418 π.Χ.- 417 π.Χ.) έγινε ο κύριος εμπνευστής της Σικελικής εκστρατείας, βλέποντας μια ευκαιρία για την πραγματοποίηση των φιλόδοξων σχεδίων του, που περιλάμβαναν την κατάκτηση της Σικελίας, για να ακολουθηθεί από αυτήν Πελοποννήσσου και ενδεχομένως της Καρχηδόνας (αν και αυτό φαίνεται να είναι μια ύστερη σκέψη). Η αποστολή αποφασίστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, και ο Αλκιβιάδης, ο Νικίας, και ο Λάμαχος διορίστηκαν στρατηγοί. Αλλά, το προηγούμενο βράδυ του απόπλου της αποστολής, συνέβη ο μυστήριος ακρωτηριασμός των κεφαλών του Ερμή, και ο Αλκιβιάδης κατηγορήθηκε όχι μόνο ως αυτουργός του εγκλήματος, αλλά και για χλευασμό των Ελευσίνιων μυστηρίων. Το αίτημά του για μια άμεση έρευνα απορρίφθηκε, υποχρεώνοντάς τον να πλέυσει με την κατηγορία να εκκρεμεί.Σχεδόν μόλις έφθασε στη Σικελία κλήθηκε να γυρίσει πίσω για να παραστεί στη δίκη του, αλλά δραπέτευσε στο ταξίδι της επιστροφής και πήγε στη Σπάρτη. Εκεί, έπεισε τους Σπαρτιάτες να στείλουν το Γύλιππο να βοηθήσει τους Συρακούσιους και να οχυρώσουν τη Δεκέλεια στην Αττική, έτσι ώστε να στερήσουν από τους Αθηναίους τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τη γη τους όλο το χρόνο. Πέρασε έπειτα στη Μικρά Ασία, πείθοντας πολλούς από τους Ίωνες συμμάχους της Αθήνας να επαναστατήσουν εναντίον της και τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη να υποστηρίξει με χρήματα και πλοία τη Σπάρτη. Αλλά σε μερικούς μήνες είχε χάσει την εμπιστοσύνη των Σπαρτιατών και οι οποίοι με την υποκίνηση του βασιλιά Άγιδος, του οποίου την προσωπική έχθρα είχε προκαλέσει (φημολογήθηκε ότι ο νεογέννητος γιός του Άγιδος συλλήφθηκε στην πραγματικότητα από τον Αλκιβιάδη), έδωσαν εντολή να εκτελεστεί.Λαμβάνοντας εγκαίρως την πληροφορία αυτής της εντολής πήγε στον Τισσαφέρνη (412 π.Χ.) και τον έπεισε να υιοθετήσει την αρνητική πολιτική να αφήσει την Αθήνα και τη Σπάρτη να αποδυναμωθούν από τις μεταξύ τους εχθροπραξίες. Ο Αλκιβιάδης επιθυμούσε τώρα την επιστροφή στην Αθήνα και χρησιμοποίησε την υποτιθέμενη επιρροή του στον Τισσαφέρνη για να εξυπηρετήσει το σκοπό του. Ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον ολιγαρχικό Πείσανδρο, αλλά όταν αυτές δεν οδήγησαν σε κανένα αποτέλεσμα προσχώρησε στο στόλο στη Σάμο, που παρέμενε πιστός στη δημοκρατία και ανακλήθηκε στη συνέχεια από το Θρασύβουλο, αν και δεν επέστρεψε αμέσως στην Αθήνα. Διορισμένος ως διοικητής στην περιοχή του Ελλησπόντου, συμμετέσχε στη νίκη των Αθηναίων επί του Σπαρτιατικού στόλου στην Άβυδο (411 π.Χ.), την Κύζικο (410 π.Χ.) και ανέκτησε τη Χαλκηδόνα και το Βυζάντιο.Στην επιστροφή του στην Αθήνα, μετά από αυτές τις επιτυχίες, καλωσορίστηκε με τον απροσδόκητο ενθουσιασμό (407 π.Χ.) όλα τα πρακτικά εναντίον του ακυρώθηκαν, και διορίστηκε στρατηγός με τις πλήρεις δυνάμεις. Η ανεπαρκής επιτυχία του, εντούτοις, σε Ανδρο και η ήττα στην Έφεσσο (407 π.Χ.) του υποπλοιάρχου του Αντιόχου, οδήγησε τους Αθηναίους στο να τον απομακρύνουν από την θέση του. Αποσύρθηκε κατά συνέπεια στη Καλλίπολη Θρακική Χερσόνησο. Μετά από τη μάχη στους Αιγός Ποταμούς και την τελική ήττα της Αθήνας, διέσχισε τον Ελλήσποντο και βρήκε καταφύγιο με το Φαρνάβαζο στη Φρυγία, με το σκοπό την εξασφάλιση της ενίσχυσης του Αρταξέρξη ενάντια στη Σπάρτη. Σκοτώθηκε στη Φρυγία, το 404 π.Χ., υπερασπιζόμενος την οικία του από δολοφόνους. Για την προέλευση αυτών μπορούν ακόμη και σήμερα μόνο εικασίες να γίνουν.
ΑΠΟ ΤΟ www.istoria.exnet.gr

PLUTARCH - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ

Πλούταρχος

Ιστορικός, βιογράφος και ηθικοφιλόσοφος (50 μ.Χ. - 127 μ.Χ.). Γεννήθηκε στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας από οικογένεια εύπορη και αριστοκρατική. Σπούδασε φιλοσοφία στην Ακαδημία της Αθήνας και ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη, όπου έμεινε πολύ καιρό, και σχετίστηκε με την αυλή του Τραϊανού, για να γίνει αργότερα δάσκαλος του αυτοκράτορα Αδριανού. Στη Ρώμη του δόθηκε η ευκαιρία να συμβουλευτεί τα αρχεία της πόλης, τα οποία χρησιμοποίησε ως πηγή για τη συγγραφή των "Παράλληλων βίων" του. Ο Τραϊανός του έδωσε πολιτικό αξίωμα στην Ιλλυρία. Αλλά και οι συμπατριώτες του τον τίμησαν με διάφορα αξιώματα, όπως του άρχοντα και του ιερέα του Πύθιου Απόλλωνα, ενώ για μεγάλο διάστημα υπήρξε επιμελητής των Πυθικών αγώνων. Ο Π. είχε τέσσερις γιους, από τους οποίους ο ένας, ο Πλούταρχος ο νεότερος, δημοσίευσε τα ανέκδοτα του πατέρα του. Ως άνθρωπος ήταν ήρεμος, ευγενής, λιτός και φιλάνθρωπος. Το έργο του. Από τα έργα του σώθηκαν 50 "Βίοι" και τα "Ηθικά", δηλ. 83 πραγματείες και ποικίλο περιεχόμενο, από τις οποίες μερικές θεωρούνται νόθες. Τέτοιος είναι ο πλούτος των γνώσεων στα συγγράμματά του, ώστε από αυτά μαθαίνουμε για την αρχαιότητα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα. Ο Π. κατατάσσεται στους ιστορικούς για τους "Παράλληλους Βίους" του, οι οποίοι είναι 23 ζεύγη. στο καθένα από αυτά βιογραφεί δύο επιφανείς άνδρες, έναν Έλληνα και ένα Ρωμαίο, τους οποίους στο τέλος παραλληλίζει και συγκρίνει, γι' αυτό και οι βίοι ονομάζονται παράλληλοι. Έτσι συγκρίνει μεταξύ τους το Δημοσθένη με τον Κικέρωνα, τον Αλέξανδρο με τον Καίσαρα, το Θεμιστοκλή με τον Κάμιλο, τον Αριστείδη με τον Κάτωνα κ.λ.π. Την ιστορική του ύλη ο συγγραφέας την αντλεί από ελληνικές και ρωμαϊκές πηγές, οι περισσότερες από τις οποίες χάθηκαν. Γι' αυτό τα συγγράμματα του Π. έγιναν πολύτιμα. Σ' όλους τους αιώνες και σε πολλούς λαούς οι "Παράλληλοι Βίοι" βρήκαν άπειρους αναγνώστες και θαυμαστές, γιατί ο συγγραφέας όχι μόνο ενθουσιάζει, αλλά και τον αναγνώστη παρορμά να μοιάσει με τους μεγάλους άνδρες που βιογραφεί.
ΑΠΟ ΤΟ http://www.atlanteans.gr/

''ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Το συνεργείο
Κωμική σειρά 13 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΤ1 την Δευτέρα 10 Απριλίου 1989
Παραγωγή Πάντας T.V.
Σενάριο των Πάνου Κοκκίδη και Παντελή Πασχαλίδη
Σκηνοθεσία του Τάκη Παπαγιαννίδη
Ηθοποιοί Νίκος Λυκομήτρος (Ιωακείμ),Χρήστος Μπίρος (Αμεδαίος), Αντώνης Κατσάρης (Βαγγέλης).
…Τρεις αποτυχημένοι φίλοι εργάζονται σ΄ ένα συνεργείο αντιμετωπίζοντας διάφορες φανταστικές και σουρεαλιστικές καταστάσεις που προκαλούνται από τους εκάστοτε πελάτες τους…..
Μίνι σειρά γραμμένη στο πνεύμα των αναρχικών κωμωδιών τύπου «Μόντι Πάιθον» ιδιαίτερα επιτυχημένη και πρωτότυπη στη σύλληψη των τριών κεντρικών χαρακτήρων. Ο πρώτος (Ιωακείμ) ήταν ο τερματοφύλακας της Εθνικής Ελλάδας που έφαγε» 11 γκολ από την Ουγγαρία του Πούσκας στη Βουδαπέστη και από τότε έχει ψυχολογικά προβλήματα και βλέπει εφιάλτες. Ο δεύτερος (Αμεδαίος) ένια «ποιητής του κάρου», που ονειρεύεται μια μέρα να κάνει το γύρο του κόσμου με μια «τσόπερ». Ο τρίτος (Βαγγέλης) είναι απόφοιτος εμπορικής σχολής και φέρνει βαρέως το γεγονός πως απέτυχε να γίνει δημόσιος υπάλληλος. Οι τρεις looser χαρακτήρες του μίζερου συνεργείου είναι χαρακτηριστικά αποτυχημένοι τύποι που συνθέτουν το τρίπτυχο του ελληνικού «ονείρου» της επιτυχίας: πρωταθλητισμός, καλλιτεχνία και δημοσιο-υπαλληλική ασφάλεια, χωρίς ποτέ να σταματούν να ονειρεύονται, να οργίζονται και να ελπίζουν.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΟΡΚΙΣΤΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ'': ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Ορκιστείτε παρακαλώ
Διασκευή δικαστηριακών ευθυμογραφημάτων του Κ. Καραμπατσάκη
Κωμική σειρά 90 επεισοδίων διάρκειας 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΥΕΝΕΔ το 1982
Παραγωγή του Πέτρου Κοντραφούρη
Σενάριο των Έλενα Πανταζώνη (13) και Κώστα Παπαπέτρου (77)
Σκηνοθεσία των Μήτσου Λυγίζου (13) και Δημήτρη Νικολαίδη(77)
Μόνιμο καστ ο Γιάννης Μιχαλόπουλος και η Ελένη Φιλίνη
Εύθυμα αυτοτελή δικαστικά στιγμιότυπα με διαφορετικούς κάθε φορά ήρωες και ιστορίες που στηρίζονται στο ομότιτλο βιβλίο του δημοσιογράφου Μ. Καραμπατζάκη με δικαστηριακά εύθυμα…
Κωμική σειρά, χτισμένη με τη γνωστή συνταγή της ανάπλασης εύθυμων ιστοριών με αφετηρία μια διεξαγόμενη δίκη. Κεντρικός αφηγηματικός άξονας του κάθε επεισοδίου είναι ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου που εκμαιεύει από τους μάρτυρες τα γεγονότα. Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος με το ρητορικό στομφώδη λόγο του, αποτελεί τον ιδεώδη Πρόεδρο του δικαστηρίου και επιβεβαιώνει με τη παρουσία του τη γενική πεποίθηση: πως είναι ο καλύτερος «νομικός» του ελληνικού θεάτρου. ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998
VIDEO ΑΠΟ papadvasil

XENOPHON - ΞΕΝΟΦΩΝ

Ξενοφών
Ο Ξενοφών (περ. 427 π.Χ.-355 π.Χ.) Αθηναίος ιστορικός και φιλόσοφος υπήρξε στρατιώτης, μισθοφόρος και μαθητής του Σωκράτους και περισσότερο γνωστός για τα έργα του σχετικά με την ιστορία του καιρού του, τα έργα του Σωκράτους, και τη ζωή του στην Ελλάδα. Ήταν γιός του Γρύλλου και της Διοδώρας.
Η Οικογένειά του ανήκε στο δήμο των Ερχιέων, λίαν εύπορη αφού ανήκε στη τάξη των ιππέων. Οι περί του έτους γέννησής του πληροφορίες είναι ασαφείς τοποθετούμενες μεταξύ του 440 και του 425 π.Χ. Όμως στη "Ανάβαση" παρυσιάζεται να έχει υπερβεί το 30ο έτος, γεγονός που δικαιολογεί την εκδοχή να έχει γεννηθεί το 431 π.Χ.
Παιδικά χρόνια
Ο Διογένης ο Λαέρτιος μας εξιστορεί ότι κάποτε όταν ήταν ακόμη νέος, ο Ξενοφών συνάντησε τούτον σε στενό δρόμο ο Σωκράτης και με τη ράβδο του εμπόδισε τη περαιτέρω πορεία του και τον ρώτησε μεταξύ άλλων "που οι άνθρωποι γίνονται καλοί και αγαθοί;" Βρισκόμενος τότε ο Ξενοφών σε αμηχανία ο Σωκράτης του απήντησε "Έπου και μάνθανε!". Από τότε ο Ξενοφών υπήρξε μαθητής του Σωκράτη που τον θεωρούσε πρότυπο.Ανδρωθείς ο Ξενοφών με συναναστροφή δωριζόντων ευγενών νέων της Αθήνας που είχαν ως κύρια ασχολία τον αθλητισμό, παρέμεινε σε όλη τη ζωή του λάτρης της πάλης και των ελευθέρων αγώνων από δε τά έργα του διαφαίνεται ότι υπήρξε άριστος ιππέας.
Εκστρατεία
Το 401 π.Χ. ο Ξενοφών καλείται από τον φίλο του Πράξενο (τον Βοιώτιο) που διατριβούσε στις Σάρδεις αν θέλει να μετάσχει στην εκστρατεία του Πέρση βασιλόπαιδος Κύρου εναντίον του αδελφού αυτού Βασιλέως Αρταξέρξη Β'. Ο ενθουσιασμός του Ξενοφώντα στην ανταπόκριση της πρόσκλησης φάνηκε από το γεγονός ότι σε προτροπή του Σωκράτη να πάρει χρησμό από το Μαντείο των Δελφών καταφέρνει να αποσπάσει θετική απάντηση με πλάγια όμως ερώτηση που ήταν "Σε ποιόν Θεό θα πρέπει να κάνει θυσία ώστε να πετύχει το ταξείδι του και να επιστρέψει σώος; (αντί της ορθής ερώτησης νά πάει ή όχι). Και βέβαια η σοφία του Μαντείου δια του Απόλλωνα που αντελήφθηκε τον σκοπό, του απάντησε όλους εκείνους τους θεούς επ΄ αγαθώ και μη (ακριβώς αυτό που μέχρι σήμερα λέμε "για καλό και για κακό").Έτσι ο Ξενοφων βρέθηκε στην Ασία παρά το πλευρό του Κύρου τον οποίο και άρχισε να θαυμάζει, από τον θαυμασμό που έτρεφε πρώτα εκείνος για τους Έλληνες. Συγκεκριμένα έλεγε ο Κύρος ότι "θέλει τους Έλληνες συμμάχους του όχι γιατί δεν είχε στρατό αλλά γιατί τους θεωρούσε ανώτερους από όλους τους άλλους λαούς" (Κύρ. Αναβ. Ι 7,3). Ακόμη ευδαιμονούσε τους Έλληνες για την μόνιμη κυριαρχούσα ελευθερία τους, που εκείνος θα προτιμούσε αντί πάντων, και που θεωρούσε ως προϊόν αυτής της ελευθερίας την πολεμική και ηθική των Ελλήνων υπεροχή. Αυτός ήταν και ο λόγος που ουδέποτε οι Πέρσες έκαναν πόλεμο είτε μεταξύ τους είτε ακόμη και με τους Έλληνες χωρίς τη παρουσία επίσης Ελλήνων (Κυρ. Παιδ VIII 8,26). Δεν είναι γνωστό με τι βαθμό η αξίωμα ο Ξενοφών συμμετείχε στο Περσικό στρατό και στην αυλή του Κύρου, το σίγουρο είναι ότι ήταν συνδαιτυμόνας του και εκ των στενότερων συνομιλητών του.Οπωδήποτε όμως, μετά τον φόνο του φίλου του, Κύρου, στη παρά τα Κούναξα μάχη και την δολία εξόντωση των Ελλήνων στρατηγών από τον Τισσαφέρνη και εκλεγείς υπό των "μυρίων" (=10.000) Ελλήνων μισθοφόρων, στρατηγός (5ος κατά σειρά), οδήγησε αυτούς επιτυχώς αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους από τα υψώματα της Αρμενίας προς την Τραπεζούντα στις ακτές του Ευξείνου Πόντου και μετά έπλευσαν προς τα δυτικά πίσω στην Ελλάδα. Στη Θράκη, βοήθησαν το Σεύθη Β να γίνει βασιλιάς. Η καταγραφή της εκστρατείας και του ταξειδιού της επιστροφής από τον Ξενοφώντα επιγράφηκε Κύρου Ανάβασις.
Κρίσεις
Η ιστορική καταγραφή του Ξενοφώντα στην Ανάβαση είναι ένα από τα πρώτα γραπτά κείμενα ανάλυσης των χαρακτήρων ενός ηγέτου και παράδειγμα ανάλυσης τύπου ηγεσίας, που καλείται σήμερα θεωρία «Μεγάλων Ανδρών». Στην καταγραφή, ο Ξενοφών περιέγραψε το χαρακτήρα του Κύρου του νεότερου, λέγοντας ότι “από όλους του Πέρσες που έζησαν μετά τον Κύρο το Μέγα, ήταν ο πιο κατάλληλος για βασιλιάς και για μια αυτοκρατορία (σελ. 91).” Το κεφάλαιο 6 συστείνεται για ανάγνωση διότι περιγράφει τους χαρακτήρες πέντε ηττημένων στρατηγών που παραδόθηκαν στον εχθρό. Ο Κλέαρχος παρατίθεται ότι πίστευε ότι «ένας στρατιώτης θα πρέπει να φοβάται περισσότερο τον ίδιο το διοικητή του από τον εχθρό (σελ. 131).» Ο Μένων περιγράφεται ως άνδρας του οποίου η κυρίαρχη φιλοδοξία ήταν να γίνει πλούσιος (σελ. 133). Ο Αγίας ο Αρκάς και ο Σωκράτης ο Αχαιός αναφέρονται για το θάρρος τους και τον υπολογισμό των φίλων τους (σελ. 135).
Ο Ξενοφών αργότερα εξορίστηκε από την Αθήνα, πιθανώς διότι πολέμησε υπό το Σπαρτιάτη βασιλιά Αγησίλαο εναντίον των Αθηνών στην Κορώνεια. (Είναι πιθανό ωστόσο ότι είχε ήδη εξοριστεί λόγω του συνδέσμου του με τον Κύρο.) Οι Σπαρτιάτες του έδωσαν περιουσία στη Σκιλλούντα, κοντά στην Ολυμπία στην Ηλίδα, όπου συνέγραψε την Ανάβαση. Ο γιος του πολέμησε για την Αθήνα στη Μαντίνεια, ενώ ο Ξενοφών ακόμη ζούσε, έτσι η εξορία του ανεκλήθη. Ο Ξενοφών πέθανε στην Κόρινθο, ή ίσως στην Αθήνα, και η ημερομηνία θανάτου του είναι αβέβαιη. Είναι γνωστό ότι έσωσε τον προστάτη του Αγησίλαο, για τον οποίο έγραψε ένα εγκώμιο.Ο Διογένης Λαέρτιος ονόμαζε τον Ξενοφώντα "Αττική Μούσα" λόγω της γλυκύτητας της γραφής του, λίγοι ποιητές έγραψεν στην Αττική διάλεκτος.
Κατάλογος έργων
Τα έργα του Ξενοφώντος, ιδιαιτέρως η Κύρου Ανάβασις, συχνά διαβάζονται από αρχαρίους στην Ελληνική γλώσσα. Τα Ελληνικά είναι μία κύρια πηγή γεγονότων στην Ελλάδα από το 411 ως το 362, και των Σωκρατικών έργων, που διατηρήθηκαν καθ' ολοκληρία, είναι οι μόνοι εναπομείνανετς αντιπρόσωποι των Σωκρατικών λόγων εκτός των διαλόγων του Πλάτωνος.
ΑΠΟ ΤΟ www.istoria.exnet.gr

BULGARIA - ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Βουλγαρία
Η Δημοκρατία της Βουλγαρίας (Βουλγάρικα: Република България [Ρεπούμπλικα Μπουλγκάριγια]) είναι μια χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης με έκταση 110.910 τετραγωνικά χλμ. και πληθυσμό 7.262.675, με βάση εκτιμήσεις του 2008.
Βρέχεται στα ανατολικά από τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ συνορεύει με την Ελλάδα στα νότια, την Τουρκία στα ανατολικά, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στα δυτικά, τη Σερβία και τη Ρουμανία στα βόρεια. Φυσικό σύνορο μεταξύ της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας αποτελεί ο ποταμός Δούναβης.
Ιστορία
Η σημερινή Βουλγαρία, στα εδάφη της οποίας εκτεινόταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ονομαζόταν από τους Έλληνες Μοισία, φαίνεται ότι ήταν κατοικημένη από την παλαιολιθική εποχή, ενώ είναι βεβαιωμένη η ύπαρξη ανθρώπων από τη νεολιθική εποχή. Στην εποχή του Χαλκού, φυλές προερχόμενες από το βορρά αναμείχθηκαν με τους εγχώριους πληθυσμούς και φαίνεται ότι από την ανάμειξη αυτή προήλθαν οι Θράκες και οι Ιλλυριοί. Κατά την εποχή του Ορείχαλκου, στη Βουλγαρία κατοικούσαν οι Μοισοί, ενώ προς το Δούναβη κατοικούσαν Γέτες και βορειότερα Δάκες. Στην αρχή της εποχής του σιδήρου πραγματοποιήθηκε η κάθοδος των Δωριέων και τον 8ο αιώνα π.x. εισέβαλαν από το βορρά οι Κιμμέριοι. Από τον 3ο αι.μ.Χ. ήταν αδιάκοπη η κίνηση λαών στη Βουλγαρία: Γαλάτες, Βησιγότθοι, Αλβανοί, Άβαροι περνούσαν αδιάκοπα απο τη χώρα. Μαζί με αυτούς διείσδυσαν και οι Σλάβοι. Στους Σλάβους αυτούς ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Τιβέριος Β' παραχώρησε εδάφη στα νότια του Δούναβη. Η πρώτη επιδρομή των ανατολικών Ούννων και των Βουλγάρων κατά του βυζαντινού κράτους έγινε το 493, όταν αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο Αναστάσιος Α'. Ιδρυτής του Βουλγαρικού κράτους ήταν ο Ασπαρούχ. Οι Βούλγαροι υποδουλώθηκαν στους Τούρκους το 1396. Η Βουλγαρία απέκτησε επίσημα την ανεξαρτησία της στις 5 Οκτωβρίου 1908. Την 1η Ιανουαρίου 2007 η Βουλγαρία έγινε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τον Ιανουάριο του 2009 στη Σόφια έγιναν οι χειρότερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις από το 1997, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, της φτώχειας και της διαφθοράς στη χώρα. Στη διαδήλωση της 14ης Ιανουαρίου έγιναν τουλάχιστον 150 συλλήψεις και σημειώθηκαν τραυματισμοί στις συμπλοκές ανάμεσα σε διαδηλωτές και στην αστυνομία.
Γεωγραφία
Στα νότια της χώρας βρίσκεται η οροσειρά της Ροδόπης, η οποία την χωρίζει από την Ελλάδα. Βορειότερα βρίσκεται η πεδιάδα που σχηματίζει ο ποταμός Έβρος (βουλγ. Μαρίτσα). Δυτικότερα είναι η κοιλάδα του ποταμού Στρυμώνα (βουλγ. Στρούμα) κοντά στην οποία βρίσκεται και το όρος Ρίλα με τη ψηλότερη κορυφή στα Βαλκάνια, που ονομάζεται Μουσαλά (2.925 μέτρα). Το βόρειο τμήμα της Βουλγαρίας αποτελεί μέρος της μεγάλης πεδιάδας που σχηματίζει ο Δούναβης, νότιο όριο της οποίας δημιουργεί η οροσειρά του Αίμου (βουλγ. Στάρα Πλανινά).
Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της χώρας είναι η Σόφια με περίπου 1.100.000 κατ. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Φιλιππούπολη (βουλγ. Πλόβντιφ), η Βάρνα (θερινή πρωτεύουσα - όπως αποκαλείται από τους Βούλγαρους) και ο Πύργος (βουλγ. Μπουργκάς) στη Μαύρη Θάλασσα, η Στάρα Ζαγόρα, το Πλέβεν, το Λόβετς, το Σούμεν, το Ρούσε (στις όχθες του Δούναβη) και το Βελίκο Τάρνοβο (η πρώτη πρωτεύουσα της Βουλγαρίας).

ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

''ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ'':ΠΑΛΙΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Οι συμμαθήτριες
Κοινωνικό σίριαλ 13 επεισοδίων των 45 λεπτών
Παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία του Πάνου Γλυκοφρύδη
Πρεμιέρα στην ΕΡΤ1 τη Παρασκευή 19 Απριλίου 1985
Ηθοποιοί Νίκη Τριανταφυλλίδη, Βάσια Τριφύλλη, Άννυ Λούλου, Στέλλα Παπαδημητρίου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος, Μαίρη Χήναρη, Λαμπρινή Λίβα.
…Έντεκα απόφοιτες της τελευταίας τάξης ενός Αθηναϊκού γυμνασίου του 1969, ξανασυναντιούνται σ΄ ένα προκαθορισμένο ραντεβού μετά δεκαπέντε χρόνια. Ζουν τρεις μέρες μαζί μιλώντας για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, τα όνειρα που έγιναν πραγματικότητα ή απέτυχαν και τους φόβους τους…
Σκιαγράφηση του προφίλ της σύγχρονης Ελληνίδας μέσα από τις προσωπογραφίες έντεκα διαφορετικών γυναικών.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998

''ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ'':ΠΑΛΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

Ποιος είναι ο κύριος Αλεξίου
Σατιρική σειρά 13 επεισοδίων των 30 λεπτών
Πρεμιέρα στην ΕΤ1 το Σάββατο 22 Οκτωβρίου 1988
Παραγωγή του Νίνου Ελματζόγλου
Σενάριο του Βασίλη Νεμέα
Σκηνοθεσία του Νίκου Κουτελιδάκη
Ηθοποιοί Γιώργος Πάντζας (Αλεξίου), Τζένη Ζαχαροπούλου (γυναίκα του), Καίτη Λαμπροπούλου (πεθερά του), Θανάσης Συριώτης (πεθερός του), Άλκης Παναγιωτίδης (σκηνοθέτης), Κώστας Μεσάρης, Ισμήνη Καλέση.
…Ένας μικροαστός προκειμένου να γίνει διάσημος και να δημιουργήσει θόρυβο για το όνομά του, νοικιάζει το Ολυμπιακό Στάδιο για να γιορτάσει τα γενέθλιά του και χωρίς να εξομολογηθεί σε κανέναν τα σχέδιά του, γεμίζει τη πόλη με αφίσες που παρουσιάζουν τη φωτογραφία του με το ερώτημα: «Ποιος είναι ο κύριος Αλεξίου και τι θέλει στο Ολυμπιακό Στάδιο στις 16 του μηνός;» Ακολουθεί γενική αναστάτωση, αφού κανένας δε γνωρίζει τους λόγους και τις αιτίες αυτής της δημοσιότητας με αποτέλεσμα να τεθούν σε συναγερμό η αστυνομία όσο και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Τελικά το σχέδιό του ολοκληρώνεται. Το στάδιο γεμίζει με περίεργους που συγκεντρώνονται για να μάθουν τι συμβαίνει και ο Αλεξίου τους ευχαριστεί για τη συμμετοχή τους στα γενέθλιά του….
Σειρά που ο δημιουργός της Βασίλης Νεμέας, τη χαρακτηρίζει ως «κύκνειο άσμα του μικροαστού» που αναζητά απεγνωσμένα τα «πέντε λεπτά διασημότητας» που του αναλογούν σύμφωνα με τη γνωστή ρήση του σημειολόγου Γκι Ντε Μπορ.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΣΕΙΡΩΝ 1967-1998